mecnun, mum ve pervane

Hani …
Ağlasam diyorum…
Ağlasam, mısralarım tükenmeden…
Düşsem sevdanın ak yüzüne…
Puslu bir nehir gibi
ıslatsam hüzünlerimi….

Özlem…
Derinliğine vuruyor karanlıklarımın…
Masumluğum kan revan…
dokunamıyor kar beyazlarım..
Yalnızlık doğuyor kıvrımlarımdan
Söylemesi zor….
Özlüyorum hala…

Kavuşmak...deyince
Eylüller geliyor aklıma…
Bitiremediğim yalnızlığım
Yurtsuz sabahlarımın üşümüşlüğü…
Ve yatağımdan gitmeyen
Hercai bir dokunuş…
Anlatması zor….
Mevsimler kavuşmalara gebe…

Sussam
Avazlar dökülürken geceden birer birer..
Saçlarıma düşen akları toplasam
Uykudan once…
Gözlerinden topladığım düşlerle
Kıyametini yaşasam karanlığın…
Sussam..sussam..
Dudaklarımda ki büyü çözülene kadar…

Hani..
Ağlasam diyorum
Dizlerinde sabahı beklerken…
Gökyüzü uzansa pencereme
Sanki, ezberleyecek gibi
Dokunsam gözlerindeki akşamlara..
Hasretlerim eskimeden koşsam
Ay bakışlı özlemlerine….

Hani..
Ağlasam diyorum...diyorum da
Ağlaması çok zor…biliyor musun
Kefeni olmayan sevgilere, sevgililere...
- alıntı-