Enea

KONIN Birthday blues

Friday, January 29, 2010 11:30:00 PM

tort, kurki, urodziny, daily life, Konin, boczek, ryba, Wielkopolska

Ichigo ichie

    To był dobry dzień. Dzień, jakich ostatnio mało w mojej zabiurkowej codzienności. Dzień spotkań, radosnego chaosu, dobrego żarcia i niekrakowskiej atmosfery. Bez tego całego małowioskowego manipulatorstwa, obgadywania się za plecami, wkładania ludziom w usta nie ich słów i w głowy nie ich myśli. Bez małośrodowiskowych niesnasek i niesmaku, jaki towarzyszy nawet przelotnym kontaktom.
    Proste jest piękne. Kocham tą wiejską prostotę i niezakłóconą niejasnymi aluzjami komunikację bez czytania między wierszami i wciskania między co drugą literę dodatkowych przekazów podprogowych, ktore istnieją w wyobraźni odbiorcy, a nie nadawcy.
    Dotarłam do Konina po 1:00 nad ranem, spałam może 3 godziny (pełnia).
    Odebrałam nowy dowód (sic! od tego roku są za darmo >_<). Zjadłyśmy z Mamuśką na obiadek kurki na boczusu (MNIAM!), a na kolację smażonego sandacza. A potem wpadli przyjaciele rodziców i pożarliśmy urodzinowego torta.
    SUGAR RUSH! *_*
    Doooobry, czekoladowy z wiśniami, obsypany płatkami migdałowymi. Z nostalgicznej cukierni, w której co roku Mama kupowała tort na moje i brata urodziny. W której ciągle pracują te same panie i pamiętają jeszcze, jak sięgałam głową nie wyżej niż do 2/3 wysokości lady. Nostalgiczne. Czasem miło tu wrócić i powspominać to proste, szczeniackie życie.
    Dorosłość śmierdzi.
    Krakówek śmierdzi. Dobrze, że już tam nie mieszkam - jestem obywatelką Nowej Huty

Od wczoraj oficjalnie skończyły mi się zniżki na komunikację publiczną i rozpoczęło się moje drugie ćwierć wieku

Rok temu o tej porze czułam się bardzo, bardzo stara i potwornie zmęczona. Jak wysłużony sprzęt agd z funkcją robienia zakupów. Bycie singlem jest cudowne

Odebrałam dziś dowód z moim panieńskim nazwiskiem i z moim starym adresem zameldowania, w Wielkopolsce

    Kaette yokatta ^___^
    Wygenerowałam tym samym kolejną porcję papierkologii i spraw urzędowych do załatwienia. Uwielbiam polską biurokrację. Niedługo nie będzie można iść do kibla bez zezwolenia na papierze w trzech kopiach, z podpisami, pieczątkami i oficjalnego potwierdzenia tożsamości. Lub bez paszportu.
    W dniu urodzin życzę sobie uproszczenia kontaktów międzyludzkich.
    Wiem, mam nierealne życzenia

Jestem w końcu niepoprawną idealistką.
    Tym nie mniej, w ramach urodzinowych postanowień umyśliłam sobie, że wypracuję nowy, krótki podprogowy komunikat, jako ultymatywną odpowiedź na wszelkie typowe zachowania, z jakimi się ostatnio stykam. Jako, że jestem poliglotką, będzie on w jedynym słusznym słowiańskim języku:
    ODPIERDOL SIĘ ]:->
    Pójdę teraz spalić parę punktów siły woli i spróbuję nie pożreć całej reszty urodzinowego torta przed jutrzejszym napadem nowej hordy gości

A ja mam naprawdę silną wolę...
...robi ze mną, co chce