..su lekesi

Bir uçtan bir uca..

Wednesday, May 12, 2010 1:13:27 PM

Ben deliyim;

Yorgun ve yalnız kaldırımlara misafirim.
Gecenin gözleri her daim
üzerimdedir.
Denizin ortasında küçük bir adayım, yüzme bilmem;
Yüreğimi bir
yerde bırakmışım, bıraktığım yerlerden çok uzaklardayım.
Kapıları kapatmışım,
üstüme, sürgüleri zihnime çekmişim..

*

Ben deliyim;
ama çok şey bilirim.
Renkler ve zevkler hiçbir şey ifade etmez benim için.
Sonların başladığı yerden, başlangıçların son bulduğu bir yere gidiyorum.
Kara bir tren gibiyim, bir istasyondan bir istasyona, hep aynı raylar
üzerindeyim.

*

Ben deliyim;
Yağmurun yağması benim için romantik değildir, ben kurşun yağmurlarını
bilirim.
Benim güneşim batmaz, dünyam dönmez, ay'ım hep mehtap halindedir,
rüzgârlarım hep doğudan eser.
Ezbere bilirim yaşamayı, yaşarken
savaşmayı.

*

Ben deliyim;
Benim mevsimim değişmez,
kuşlardan sadece güvercini bilirim,
yüreğim
kanatlarıyla beraber çarpar.
İnsanlardan sadece çocukları severim, onları da
büyüyünce terk ederim.

*

Ben deliyim;
Bağıra bağıra şarkılar söylerim, sessiz sessiz şiirler yazarım.
Bilmediğim
yerlerin, tanımadığım kişilerin resimlerini çizerim.

*

Ben deliyim;
Kendimle sohbet eder, kendi kendime gülerim.
Telefon kulübeleriyle kavga
ederim.
Asfaltın siyahında kaybolur, düşüncelere dalarım.
Çıkmaz sokaklarda
kendimi arar, bir de üstüne güzel hayaller kurarım.
Sonra hayallerimle
beraber suya düşerim.

*

Ben deliyim;
Çayım sekiz şekerlidir.
Parayı sevmem ama para için çalışırım.
Dört yaşında
aşık olduğumu, sonra babamın hiç başımı omuzuna dayamadığını hatırlar, hayal
de olsa omuzlarında uykuya dalar, rüyalar görürüm, uyandığımda hiçbirini
hatırlamadığım halde.

*

Ben deliyim;
Güzel bir yaşam benim için anlam taşımaz; kimseye düşman değilim, kimseye de
dost olmadım.
Ben kendime bile yabancıyım.
Benim bana söylemediğim
düşüncelerim vardır.

*

Ben deliyim,
ben buralara ait değilim.
Dağları sırt sırta vermiş bir ülkem, etrafı
surlarla çevrili bir şehrim, saat on ikiden sonra uyanan caddelerimi
bilirim.

*

Ben deliyim.
Çizilmiş sınırları reddetmişim.
Ölüm kurşun olup yağmış üstüme, ben
öldürülmüşüm ama ölmemişim.
Duygularım hep sansüre uğramış.
Ufacık bir
bakış boğazımı düğümlendiririr.
Neye hüzünlendiğimi bilmeden, hasretin en
yoğun halini yaşarım.
İçimden dağıtmak gelir, dağıtamam ya, kendimi
dağıtırım.
Gözlerimin kahvesi gitgide koyulaşır, tüm insanlarınki
kankırmızılaşır.
Bakamam kimsenin yüzüne, sevgiye muhtaç bir yavruya döner
yüreğim.
Kalbim titrer, haykırırım ama duyuramam sesimi.

*

Ben deliyim,
ağlamamaya yemin etmiş gözlerim.
Sonu dramla biten bir hatıra, üç bölümlük
bir komedi dizisiyim.
Çoğu zaman çorbama kinimi doğrar, öfkemi kaşıklarım.
Zehir kokan bir gül biter dudaklarımın arasından, sonra bir bidon
gökkuşağına döküp yakarım gülü, külüyle birlikte zamana savrulurum.

*

Ben deliyim,
geceyi ikiye böler, sonra hayatın adını yalan koyarım.

*

Ben deliyim,
bağrı taşlarla dolu bir toprak parçasıyım.
Bir uçtan bir uca kurumuşum.
Karınca yuvaları ve ayak izleriyle süslüdür tenim.
Kar yağar üşürüm, güneş
olur kavrulurum.
Kimisi tükürür, kimisi öper ya; tükürene mezar, öpene
lalezâr olurum.

*

Ben deliyim.
Mutluluğu uzaktan seyrederken cebimde küçük umutlar biriktirir, gözlerimi
kapının eşiğine dikerim.
İşte o zaman hayat acı kahve tadı verir, hep içime
atarım ama, kendimi içine atacak bir yer bulamam.
Anlamayana az gelirim,
anlayana çok.
Ne yarınlar birşey bekler benden, ne de ben yarınlardan.
Dedim ya,
ben deliyim.

Ağlamamaya yemin etmiş gözlerim.
**

*Ercan İntaş[/I][/ALIGN]