..su lekesi

Belki de

Friday, January 21, 2011 5:35:24 PM

İçimin sızına merhem olan ve kimsesizliğimi satın alan kudrete şükürle!
Kimsenin kimsesizliği yok bu böylece biline,
Kendini kimsesiz hissedenin düşüne bir cümlelik şükür yeter de artar bile!

Düşümden düşen ahı sol yanına zimmetleyen gecenin kudretidir her dem,
Düşlerimden tut beni ey Âdemin oğlu, Havva’ya kabul görmüş cümlelerle düşler kurduracağım daha ben!
-

Üzerinde yürüdüğüm bu düşte neyin nesi?
Kırıldı kırılacak sol yanından,
Düşeceğim girift gölgelerin kimsesiz düşlerine.
Gece karanlığından dikilmiştir libasım biline,
Üzerime bol gelen bu karanlık hüznü giymeliyim düş kurarken
yine de
Sökük yerlerime aynalarda bakıp ağlamalıyım belki de,
Sonra tüm boy aynalarının sırrına yüreğimi
Sıkıştırmalıyım ufacık bir korkuyla.
“Anne, sökük yerlerimi kim dikecek yine?”
Üzerime bol gelen bu hüzün patlıyor acı dolu dikişlerinden ha bire!
“Hüznün ipliği başucunda, sensizlik
iğnesini hüzne sapla ve sökük yerlerinden aşk ile dik kendini usulca..”

*Gülnaz Eliaçık