My Operaانت الخالق و انا المخلوق
Friday, September 18, 2009 6:42:34 PM
این جمعه می خواهم مناجات امیدواران امام سجاد ع را بخوانم...
می شنوی مرا می دانم...
می بینی مرا حس می کنم...
گاهی اوقات رابطه ی بین خودم و خودت را الکی می پیچانم و مثل یک کلاف گره کورش می کنم... اما سخن تو و امامم به من یاد می دهد که تو را داشتن و به یاد تو بودن و امیدوار بودن به رحمت و مهرت خیلی خیلی به من نزدیکتر از آنی است که فکر می کنم.. چون تو خالقی... دوستم داری.وقتی از تو چیزی می خواهم... تو همان موقع بدون معطلی جوابم را می دهی...حتی نیازی نیست که دلیوریش بیاید..منتها من نمی شنوم. اما این دلیل نمی شود که تو جوابم را نداده باشی و متاسفانه راهی هم برای نرسیدن پیامک هایمان به هم وجود ندارد.. چون تو همین جایی.. نزدیک تر از رگ گردنم
ءبه نام خداى بخشاینده مهربان
اى كه هرگاه بنده اى از او درخواست كند دهدش
و هرگاه چیزى را كه نزد او است آرزو كند بدان آرزو رساندش
و چون بدو رو كند به مقام قرب و نزدیكى خویشش ببرد
و چون به آشكارى گناهش كند پرده بر گناهش كشد و آن را بپوشاند
و چون بر او توكل كند كفایتش كند و بسش باشد .
خدایا كیست كه بر درگاه تو بار اندازد و میهمان نوازیت خواهد و تو پذیرائیش نكنى
و كیست كه مركب نیاز خود به دربارت خواباند و امید بخششت داشته باشد و تو احسانش نكنى .
آیا خوبست كه من ناامید از درگاهت باز گردم با اینكه جز تو مولایى را كه به احسان نامور باشد نشناسم . چگونه به جز تو امید داشته باشم با اینكه هر چه خیر است بدست تو است
و چگونه به جز تو آرزومند باشم با اینكه خلقت و فرمان از آن تو است .
آیا براستى امیدم را از تو قطع كنم با اینكه تو از فضل خویش به من عطا كردى چیزى را كه من درخواست نكرده بودم ،
یا مرا بمانند خودم نیازمند سازى با اینكه من به رشته تو چنگ زدم .
اى كه به رحمتش سعادتمند گردند قاصدان او و دچار بدبختى و عذاب و كیفرش نشوند آمرزش خواهانش .
چگونه فراموشت كنم با اینكه تو همیشه به یاد منى و چگونه از یاد تو بیرون روم با اینكه تو همیشه مراقب من هستى .
خدایا من به ذیل كرمت دست انداختم و براى دریافت عطاهایت دامن آرزویم را گسترده ام . پس مرا بوسیله یگانگى خود خالص گردان و از زمره بندگان برگزیده ات قرارم ده ،اى كه هر گریخته اى به او پناه برد و هر جوینده اى به او امید دارد ، اى بهترین مایه امید و اى بزرگوارترین خوانده شده و اى كسى كه خواهنده اش را دست خالى باز نگرداند و آرزومندش را نومید نسازد . اى كه درگاه او به روى خوانندگانش باز و پرده اش براى امیدوار به او بالا زده است . از تو خواهم به بزرگواریت كه بر من ببخشى از عطاى خویش به حدى كه دیده ام بدان روشن گردد و از امیدت ، بدان مقدار كه خاطرم اطمینان یابد و از یقین بدان اندازه كه پیش آمدهاى ناگوار دنیا بر من آسان گردد و بوسیله آن پرده هاى سیاه كوردلى از دیده دل دور شود به رحمتت اى مهربانترین مهربانان
