evogoosard

คืนนี้ผมนอนไม่หลับเลยครับ....ทุกครั้งที่กลับมาจากที่ทำงาน โดยที่มีเรื่องน่าปวดกบาลหรือได้เจอเรื่องที่ไม่ดีกับตัวเอง มักทำให้นึกถึงแต่เรื่องอดีตในวัยเด็ก หลังจากที่ปล่อยให้ลูกชายผมนอนหลับเพราะฤทธิ์ยา ผมก็ย่องมาเปิดคอม....เพราะฉะนั้น นี่เป็นครั้งแรกที่นั่งพิมพ์เรื่องราวผ่านตัวหนังสือจากคอมที่บ้านจริงๆ ที่ผ่านมาก็พิมพ์ที่ทำงานอะครับ แอบพิมพ์เอา เพราะมันได้อารมณ์แบบสดๆ ครับ
สมัยตอนสัก 30 กว่าปีที่แล้ว แถวๆ บ้านผม น่าอยู่มากครับ จะไม่ให้น่าอยู่ได้อย่างไรกัน บ้านก็ใกล้โรงเรียนเมือง เดินข้ามถนนก็ไปถึง ถนนก็แค่ สองเลนข้ามแบบสบายๆ
เดินแบบค่อยๆ ก็ข้ามได้แบบชิวๆ บ้านก็เดินไปนิดเดียวก็ถึงคลอง...ร้อนก็โดดเล่นน้ำกัน ดำผุดดำว่าย ลืมตาในน้ำก็เห็นหน้า เห็นตากันแล้ว ฝั่งตรงข้ามก็เป็นเกาะ
ใครทราบไหมครับ ว่าเมืองแม่กลองก็มีเกาะนะครับเกาะที่ว่าเนี่ย เกิดจากสายน้ำมันไหลผ่านแล้วทำให้ เออ... เรียกไงดีเนี่ย อ้อ น้ำไหลผ่านทำให้เกิดการเซาะเป็นเกาะเกิดขึ้น ได้มีโอกาสขึ้นไปครั้งหนึ่งอยู่เหมือนกันครับ...แต่สมัยนั้นผมยังเด็ก เพราะฉะนั้นก็เลยรู้สึกว่าเกาะมันใหญ่ และยาวเกินไป
(ในความเป็นจริงมันเป็นเกาะที่เล็กมาก) ปัจจุบันเลนมันทับถมกันท ำให้ช่วงคลองนี้มันแคบลงจริงๆ แล้วมีคนรักธรรมชาติอะครับ แกปลูกต้นมะพร้าวไว้ หวังให้มันมีที่ดินมันงอกออกมา จากการที่เลนมันทับถมกัน

ละแวกแถวๆ นี้ โดยมากจะมีต้นแสม โกงกาง ลำพู ต้นจาก และเหงือกปลาหมอ ผมจำรูปลักษณ์ของต้นบางต้นได้ไม่หมด เช่น ต้นลำพู มีลูกเป็นทรงกลม มีจุกเป็นรูปดาวแฉก มีเพื่อนบางคนบอกว่าลูกมันกินได้จิ้มกับน้ำพริก(อันนี้ผมไม่รู้กินจริงได้ปล่าว ใครรู้บอกด้วยครับ)ต้นจาก ว้าว อันนี้ชอบ แกะลูกจากแล้วกินเนื้อมัน ขาวๆ หวานๆ ชุ่มคอมาก
ยกเว้นเฉาะลูกผิดเจอแบบแก่ๆ แข็ง ผมก็ดูไม่เป็นเหมือนกันครับ จากทลายอันใหญ่เนี่ย มันดูยังไงว่าลูกไหนอ่อน แก่......
ต่อมาก็ต้องต้นเหงือกปลาหมอ อาปา (พ่อ) ผม เอามาต้มให้ผมอาบน้ำ ตอนที่ผิวเราคันๆ แกบอกว่ารักษาโรคผิวหนัง แท้จริงน่ามีสรรพคุณอย่างอื่น

ปูก้ามดาบและปลาตีน ปูก้ามดาบเนี่ย ผมชอบตกมากๆ ครับ โดยใช้หนังยางผูกเชือกแล้วค่อยๆ หย่อน โดยเอาหนังยางคล้องให้ได้กับก้ามของมัน
พอได้จังหวะก็ดึง ก้ามของมันก็จะติดออกมา เสร็จแล้วก็จะจับมาใส่โอ่งตัวไหนก้ามยาวสวยก็หักเก็บไว้....มานึกตอนนี้ บาปามากครับขอย้ำ

ปลาตีน..เป็นปลาที่ประหลาดมากสำหรับผม เพราะน้อยครั้งที่มันจะอยู่ในน้ำผมเดินมาเล่นที่นี่ทีไร เจอมันผงาบๆ กับชายเลนทุกที....
เคยสัปดนเอาหนังสะติกยิงมัน ....แล้วจุดเทียนเอามาย่างลองกินดู เห็นมะ บาปอีกแล้ว...นอกนั้นก็เป็นสัตว์อย่างอื่นที่อยู่ตามชายเลนประปราย แต่ไหงแถวผม ปูแสมถึงมีน้อยจังเลย....อ้อแต่อีกอันที่ไม่ลืมโดยเด็ดขาด วันดีคืนดีจะเจอสัตว์รูปร่างประหลาดตัวมันพองๆ บวมๆพิกลพิกล แถมส่งกลิ่นเหม็นอย่างรุนแรง....สร้างความสงสัยในตอนเด็กยิ่งนัก
ว่าแล้วก็เลยใช้ก้อนหินขว้างดู เสียงมันดัง ปุๆ (แบบตันๆ) เวร ที่แท้ก็หมาเน่าลอยน้ำมานี่เอง

ถ้ามีอีกา ก็คงได้อิ่มแน่นนอน เมื่อก่อนมีอีกาอยู่แถวบ้านครับ พอโรงเชือดหมูย้ายไปก็ไม่มีแล้วไม่รู้โรงเชือดหมูเนี่ย อยู่แถววัดใหญ่หรือปล่าวคิดถึงสมัยก่อนจังเลย หรือว่าตัวเราแก่แล้ว อยากกลับไปเหยียบเลนเล่นน้ำอีกครั้งครับ.....ไปเล่นตอนนี้มีหวังเจอแต่ขวดกระทิงแดง และเศษสวะ คืนนี้ผ่อนคลายได้ขึ้นบ้างได้พิมพ์ได้ระบาย และหวนคิดถึงอดีต..

วันนี้เจอสวะที่คนอื่นโยนใส่มาให้เรา...ทำให้เราหมองใจ พรุ่งนี้ก็ต้องลุยต่อไป
ผมอยู่กรุงเทพครับ...แต่ใจอยากกลับบ้าน

ขอบคุณสำหรับ ท่านๆ ที่เข้ามาอ่าน ที่ผมเพ้อผมต้องไปนอนแล้วครับ
ปล..ตกลงผมสงสัยมานานแล้วลูกลำพูกินได้มะ หรือว่าผมโดนหลอก...
แล้วต้นเขียวๆ ม่วงๆ ที่ขึ้นตามนาเกลือกินได้ไหมครับ

วันนี้ 1/29/2010...ผมเอามาลงไว้

6 comments

หอมกลิ่นควันฟืน

Monday, August 3, 2009 6:50:46 AM

สวัสดีความยุ่งเหยิงและรำคาญใจ ของgoo... ในโลกนี้คงน้อยคนนักที่จะรอบรู้ไปในทุกอย่าง 2-4เดือน มานี่ชีวิตกูต้องมีอันโคจรผจญกับเหี่ยอะไรหลายๆอย่างเหลือเกิน

อย่างที่กูบอก กูไม่รู้หมดทุกอย่างห่า ถ้ากูรู้กูเป็น กูก็เป็นหมอ เป็นช้างซ่อมรถ ซ่อมคอม ช่างไฟฟ้า ช่างประปา เวลากูมีปัญหาอะไรกูก็อาศัย พี่ของกู....นี่แหละsearchเอา ไม่รู้เหี่ยอะไร ก็หาเอา มันก็มีบ้างที่กูจะหาสมมุติฐานที่ไม่ตรงจุด มันก็พลาดมันมีอยู่แล้ว กูไม่อยากโง่ทำหน้าลาป่วยแล้วเดินไปหาช่าง ให้มันฟันกูหัวแบะอย่างที่3-4ปีมาก่อน ถ้ามึงจะฟันกูอย่างน้อยมึงควรจะฟันกูได้ยากกว่ากว่า(สังเกตุ ข้อความเริ่มไม่เป็นระเบียบ แต่ช่างเม่งกูไม่สน) (อี Operaนี่เม่งเสียอย่างเดียว จัดงง เหมือนBlogspotแต่ไง ก้อดีกว่าน่า อย่างน้อย Theam pages ก็สวยที่เดียว)
เรื่องคอมก็เหมือนกันกูทำงานเกี่ยวกับคอม แล้วไงต้องให้กูรู้ทุกซอกทุกมุมเลยเหรอ ตัวมึงละรู้เหี่ยอะไรมั่ง แต่กูแน่ใจกูรู้มากกว่าแล้วทำได้้ดีกว่า ทำไมคนอย่างมึงไม่ไปเป็นนายกวะ
กลิ่นควันไฟระลอกที่สองมาถึงจมุกของกูแล้วทั้งๆที่ไม่ได้กลิ่นมานาน กูรู้เลยว่าจริงๆแล้ว กูผิดเองที่มาใช้ในชีวิตยุ่งๆแบบนี้(เหมือนกับจะพิมพ์ภาษาไทย แต่ดันเป็นเมนูภาษาอังกฤษ พิมพ์มาตั้งนานถึงเพิงรู้ว่าอ่านไม่ออก ฮาดิ) แต่กูจะทำอย่างไรถ้าสิ่งที่เลือกไปลูกของกูมันจะลำบากคิดถึงปลาศรีกุลย่างบนเตาฟืนที่แม่กูทำ มันต้องกินกับน้ำปลาบีบมะนาวใส่พริกขี้หนูและหอม, กระเที่ยมซอย จำได้ว่าตางัดเคยเอาปลามาให้แกเอามาที กินได้4-5วันทั้งบ้าน ฮา..... เวลาแกมาทีนะเราต้องปรุงกาแฟให้แกกินทุกที ทั้งๆทีไม่ได้ใส่ห่าอะไรรสชาติ ธรรมดาสุดๆ แกมาบ่อยๆครับบางทีถ้าแกไม่มามั่งพวกเราก็คิดถึง(ปัจจุบันแกไม่ข้ามเกาะมาหา ที่บ้านสักเท่าไหร่แล้ว แกคงแก่แล้ว) นานที่พวกเราก็เจอแกนังเผาทองแดงอยู่หน้าอู่เรือ
กลิ่นควันไฟระลอกแรกที่ที่เตะแค่ปลายจมูก ก่อนที่เราทั้งหมด จะได้ไปโรงเรียนต้องได้ยินอาปากับแม่ทำกับข้าว ส่งเสียงโล้้งเล้งกันภายในบ้านน้อยนักที่แม่ต้องมานั่ง เขี่ยวเข็ญให้ลูกกินข้าว มันอัตโนมัติโว้ย...กินซะจะได้ไปเรียนทัน ต่างกับลูกกูในตอนนี้ที่เม่งกว่าจะตักไปแต่ละคำ กูเม่งเหนื่อยยังกับไปวิ่งมาสัก4-5รอบ สราด..... ให้มันกินข้วนะเนี่ยกว่าจะกินเสร็จพ่อ ล่อไปสัก2ทุ่มครึ่ง.กูถึงบ้านกูก็รีบช่วยงานที่กูทำบางอย่าง กูก็ไม่เข้าใจที่ผู้หญิงตนนี้ เป็นอะไร ทำไมหยาบคายและไม่มีสติอย่างนี้ ....กูเบื่อ ใช่บางที่กูแรงแต่กูมีเหตุผล ยากทำเพื่อลูกกูต่อ ไป แต่กูก็ไม่รู้ กูจะสามารถทำมันได้ แค่...นานแค่ใหน อยากไปอยูที่บ้านนอกมากไม่อยากอยู่ในกรุงเทพใใใในี่ถ้าเป็นสมัยก่อนนะที่ โรงเรียนประถมที่บ้านนอก เวลาฝนตกนะ น้ำมันจะเออมาจาก บ่อและคูที่ข้างๆโรงเรียน มนจะมีปลากระดี่ ออกมาโดหนีน้ำกัน ที่นี้บางที่พวกนักเรียนอย่างเราๆก็จะแอบมาจับมัน แน่นอนโดนอยู่แล้วเงี่ยงปลา กลับมาบ้านฝนตกพรำ กลิ่นน้ำเสียจากบ่อที่หน้าถนนโชยออกมา บ่อนี้มันก็พาพวกลูกปลาไหลตามทงน้ำผ่านดินและหินลูกรัง มุดตามเศษสวะ และขยะใต้บ้านเรา(ตอนนั้นบ้านเรายังยกสูงกันอยู่) เราต่างก็ไล่จับลูกปลาเล่นกัน เวลามันกระโดดในแต่ละที่ สีเงินวาวๆเหมือนโลหะมีชีวิต ทำให้มือเล็กๆอย่างเราๆรีบจับมันไวขึ้น ไอ้ปุยก็สนุกด้วยมันก็มาไล่จับเหมือนกัน หอมกลิ่นควันไฟแม่ แม่่ผมยังหิวข้าวอยากกินข้าวกับแม่ กับอาปา.

3 comments

อย่างงี้ก็มีปลอม โหเจ่งวะ

Wednesday, July 22, 2009 3:50:00 AM

กูว่าแล้ว วันนี้เม่งต้องอดดู สุริยุปราคา5555..เก้อกันไป

สราดเอ้ยกูมาพิมพ์ที่ออฟฟิศวะห่าเพราะคอมกู ดิเดี้ยงแกะPowersupplyออกมาดูห่าลืมไปแล้วว่า มันต้องช๊อตยังไงนี่ก้อแบกมาด้วย เออต้องควักอีกเท่าไหร่วะวันก่อนผ่านลาดพร้าว101เจอน้องนักศึกษาคนหนึ่งน่ารักจังนะน้อง หุ่นก็ดีแล้วก้อ goo ว่านะเค้าใส่ชุดตามแนวแบบไม่น่าเกลียดวะ ดูดีไม่ อุจาด พวกคุณมึงเคยเจอแบบเด็กScottรีเปล่าที่ขาเท่าโต๊ะสนุ๊กอะ แต่งแบบเทรนด์ญี่ปุ่น
ตัวดำๆ(ไอ้พวกโรงเรียนพวกนี้ชอบเอาเครื่องแบบมาล่อ ให้เด็กโง่ๆไปเรียนกับมัน) เออตัว
มึงก้ออ้วนดำซะอย่างงั้นแล้วใส่ชุดยังงี้ กระโปรงก็สั้น ดูแล้วมันมีอารมย์เสียวะห่า เอาแบบ
ธรรมดาก็ได้ อยากให้รถเก็บขยะเม่งมาเก็บ เอาไปทำปุ๋ยชีวภาพ พูดถึงผู้หญิงแล้วเคยมะเห็นไอ้พวกนุ่งกระโปรงสั้นๆ แล้วมันขึ้นสะพานลอยเออ ผมว่ามันจะทำท่า ทำทางปกปิดตูดมันทำไมมึงอยากใส่แบบนี้แล้วมาทำอายห่าอะไร บางคนเม่งเวลาก้ม กลัวนมตัวเองจะหก ทั้งๆทีก็แบน กูเก็นแล้วมันทุเรศ พฤติกรรม วันนี้อย่าลืมดูบอลกันนะครับแฟนๆเดอะค๊อปส์คงชอบใจ ส่่วนตัวผมไม่มีสโมสรชอบทั้งอาเซนอล, เชลซี, ลิเวอร์(แต่ไม่ชอบแมนยูวะ)ช่วงนี้นึกถึงที่วิทยาลัยอะ ตอนฝนตกงี้นะไปแด๊กเหล้าหลังเลิกเรียนกะ ไอ้เหี่ยโทนมัน(มีอยู่ครั้งนึง ที่เหลือแด๊กที่หอเพื่อนๆ) ตรงข้ามวิทยาลัย โหได้บรรยากาศ บรรยากาส กินกะปลาดุกย่างโหสุดๆ แด๊กกันอยู่ดีๆอาจารย์ชื่อไรจำไม่ได้ที่มีแฟนเป็นอาจารย์ด้วยกันที่วิทยาลัยเดินเข้ามาในร้านพอดีอะ ซึ่งปกติคู่นี้ก็ชอบไปใหนมาใหนด้วยกันอยู่แล้ว แกก็ดีนะไม่ว่าอะไร ดันมาเห็นกูตอนแด๊กเหล้ากันฮาดีไม่รู้พวกเหี่ยแพะไปใหนกันจำไม่ได้ เออรำคาญเทพที่นี่วะ เม่งกูว่าเม่งไม่มีหัวCreateถ้าเม่งหลุดไปที่อื่นนะ กูว่าปั่นไม่ขึ้น ฝอยเป็นอย่างเดียวหรือว่าเค้าเก่งจิงๆวะแต่เราเข้าไม่ถึงท่าน...Sard

No comments

Sard.....!

Friday, July 17, 2009 6:37:14 AM

กว่าจะมาลงตัวที่บล็อกนี้เหนื่อยฉิบหายปวดหัวด้วย
สราด เมื่อวานเม่งฝนตกผมติดอยู่แยก หมู่บ้านนักกีฬามาจากแยกลำสาหัสเพื่อมุ่งหน้าไปทางศรีนคริทร์เพื่อไปทำงาน ห่าไม่จำเป็นกูก็ไม่อยากอยู่หรอกกรุงเทพ ทำไมกูต้องมานั่งให้จิตตกกับสิ่งต่างๆของกู เห็นลุกนกตัวหนึงมันเปียกฝนอะ ยังบินไม่แข็ง กระยก กระเหยกไปๆมาๆแล้วแม่ของมันไปใหนวะ พอไฟเขียวกูก็เลยขับรถออกต่อgooว่านะบางที่มันคง
ถูกงูจับแด๊กไปแล้วก็ได้นะ ไอ้ใกล้แยกนี่มันอยู่ติดกับสามัคคีประกันภัย ผู้หญิงที่นี่เม่งเหมือนกับแถวกสิกรไทยรัชดาเลยวะ ขยันแต่งตัวกันฉิบหาย(น่าเอาแต่พองาม มึงจะอวดใครกันนักหนา)
พูดแล้วก็นึกถึงข่าวหมีแพนด้า goo ถามหน่อยพวกมึงเลิกบ้ากันได้ยังมึงไปทำอย่างอื่นกันบ้างซิวะ มีอย่างอื่นให้ทำ มึงไปดูช้างดูม้าดูเหี่ยอะไรที่ มันมีคุณค่ามั่งซิวะ กูเห็นช้างไทย
ควายไทย(โดยเฉพาะควายเม่งใกล้สูญพัณธ์แล้ว) มึงรับขวัญกันgooถามหน่อยมันรู้เรื่องกับพวกมึงเหรอSard......
พรุ่งนี้ กูต้องเอาเขียวหัวเป็ดไปหาหมอหน่อย ปีที่แล้วมันกินน้ำมันกูก็เปลี่ยนให้มันมากินก๊าซ....ฮาดีพวกปตท.สราดขอให้พวกมึงฉิบหาย........
ทุกวันนี้เหมือนทำงานหาเงินเอาไปให้พวกนักการเมืองใช้ ค่านู้นค่านี่ ซื้อขนมปังในSeven
+Vat7% ซื้อปลากระป๋อง+Vat7% คือของทุกอย่างที่พวกมึงกับกูซื้อ มันจะดนVat7%หมด
พอตายห่ากันต้องมีโลง กว่าจะมาเป็นโลงศพก็โน Vat7%
;วันนี้กูบ่นแค่นี้ก่อน เดี๋ยวเที่ยวหน้าเอาแบบ ฮา ฮาและเหี่ย๐ดีกว่า SArd...