YOLCULUK

B'ayın Öteki Yüzü

Çok uzun zaman oldu sen gideli -birkaç gün kadar-,
Ellerim donuk,
Yüzüm kireçli,
Gözlerimde gam,
Kulaklarımda hüsran makamı...
Sancılarım henüz başladı şiddetini kaybetmeye,
Yaşanmayan anılarla birlikte,
Bir odanın aydınlık tarafında asıyor karanlığını.
Hangi güzün güneşinde ısınıyor yalnızlıklar?
Hangi yüzün aynasından yansıyor pişmanlıklar?
Söyleyin bana!
Hangi hüzün ağlatmıyor örümcekleri?
Söyleyin ki,
Kederine âşık bir serseri gibi,
Öldürmesin sarhoş bedenler kalbi!

omuzumu doldurmayan o kuşlara sitemliyim çoktan beri.
Ötüşmüyorlar,
Cilveleşmiyorlar,
Duymuyorum seslerini!
Ah Tanrı’m,
O’nu senle karıştırdım diye mi böyle tek bıraktın beni?
N’olur affet,
Gözleri renkli değildi, ama öyle güzeldi ki,
O bakardı, benim ruhum şaha kalkardı.
Elleri vardı, parmaklarımda gezinen elleri...
O dokunurdu tenime, ellerim duaya giderdi...
Dudakları vardı bir de, bal kokulu dudakları.
O öperdi usulca, benim başım secdeye yatardı...
Sen affet Tanrı’m,
Varlığını bir bedenle pekiştirmekle büyük hata yaptım,
Artık tövbe!
O gelirse bilemem ama başkasını karıştırmayacağım senle!

b'ayın öteki yüzünü yeni görmüş körpe tinler gibiyim,
Can kaybım fazla içimde,
Kanım anıma karışmış,
Damarlarımda morfin etkisi,
Şırıngalar acıtmıyor şimdi...
İhtimaller dâhilinde seviyorum kaçıp giden ümitlerimi,
Büyütüyorum hepsini,
Aldırmıyorum yokluklarına.
Yalanla uyuyan her kadın gibi,
Koynumun sıcaklığını sunuyorum terklere,
Gittiğin yerler belki soğuktur, üşüme diye...

Merve Ceylan