YOLCULUK

Bu sabah solumdan mı kalktın canımın içi?
Ne aklıma geldin,ne burnumda tüttün.
Söylesene canımın içi, sen beni mi unuttun.
Gözlerin ne renkti,esmer miydi ellerin..
Hiç hatırlamıyorum.
Hele alnının açıklığı, dudağının yanındaki ben'ini hiç..
Adın neydi,beni sevmiş miydin?
Kapımda uyudun mu hiç, aradın mı hiç; "Ben geldim" diye buğulu sesinle.
Saçlarımı öptün mü, alnımı mühür gibi dayadın mı dudakla...rına, sen kirpik uçlarımdan sevdin mi beni hiç?
Kıyılarıma yakın durdun mu? Bir el selamı kadar.
Ayaklarım yürüdü mü seninle aynı yollara, tutuştuk mu hiç el ele, yolları bırakıp ardımızda yürüdük mü kaldırımlarda?
Biriktik mi hiç birbirimizin göz çukurlarında?
El birliği bir yana, ağız birliği yaptık mı biz ?
Aynı dili konuşup,anlaştık mı?
Gülüştük mü hiç canımın içi, birbirimizin ağzının kozasında.
Omuzlarımız ıslandı mı, gözlerimizin pınarıyla?
Aynı şemsiye'nin altına koyduk mu başımızı?
Birlikte uyuduk mu biz, aynı yastığa gömdük mü yüzümüzü?
Söyle canımın içi, öldük mü biz?
Sevmedik mi biz?
Özlemedik mi?

Hiç özlemedik, çünkü; sarılıpta dikmedik boynumuzu, birbirimizin omzuna.
En kötüsü de;Biz diye bir şey olmadı.
İkimiz aynı cümleye sığamadık canımın içi..

Dünya oyun bahçesi..
Sen istediğin memleket ol, ben hep oralı olurum..

Ezel Roz Manaz