Ο Ταρζάν εμφανίζεται μια μέρα ξαφνικά σε ένα ορεινό χωριό. Ένας χωρικός τον συναντά τυχαία στον δρόμο και βλέποντάς τον ντυμένο έτσι περίεργα, τον ρωτά:
- "Τι είσαι εσύ ρε ;"
- "Εγώ είμαι ο Ταρζάν, μπορώ και μιλάω με τα ζώα!"
- "Μπα!", του λέει ο χωρικός κοροϊδευτικά, "Τι μου λες ρε ; Για πάμε στον σκύλο να δούμε θα συνεννοηθείτε;" Πηγαίνουν μέχρι το μαντρί που είναι ο σκύλος και αρχίζουν:
- "Γαβ γαβ", ο σκύλος.
- "Γαβ γαβ", ο Ταρζάν.
- "Τι σου είπε;", ρωτάει ο χωρικός.
- "Ε να, μου είπε ότι τον έχεις εδώ συνέχεια δεμένο, τον ταΐζεις αποφάγια, και τον πηγαίνεις μόνο μια φορά στους έξι μήνες για κυνήγι".
Ο χωρικός ψαρώνει.
- "Για πάμε και στον γάιδαρο", λέει στον Ταρζάν.
Φτάνουν στο παχνί και ο Ταρζάν αρχίζει τα ίδια.
- "Τι σου είπε", ρωτά τον Ταρζάν ο χωρικός.
- "Λέει ότι τον φορτώνεις πολύ, ότι τον δέρνεις όταν δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα, και ότι τον ταΐζεις μόνο μία μπάλα σανό την εβδομάδα".
Ο χωρικός έχει μείνει με το στόμα ανοιχτό.
Λίγο παραπέρα είναι και η κατσίκα. Ο Ταρζάν αρχίζει να της μιλάει και πριν προλάβει η κατσίκα να κάνει το πρώτο "μπεεεεε", πετάγεται ο χωρικός και λέει στον Ταρζάν:
- "Μην την πιστεύεις την ψεύτρα αυτή μου ρίχτηκε!"
O σύγχρονος τρόπος ζωής είναι τόσο έντονος που η ικανότητα να χαλαρώνουμε είναι πλέον απαραίτητη.
Οι τεχνικές για να μπορέσουμε να ηρεμήσουμε το σώμα και το νου μας, να ξεκουραστούμε και να ανανεωθούμε στην αρχή, κατά τη διάρκεια και στο τέλος της ημέρας?
Τα περασμένα καίγονται, στη λησμονιά πετάνε Γίνονται αγιάτρευτες πληγές τις νύχτες και πονάνε Στη λησμονιά σε πάνε…
Στάσου λιγάκι, μη μιλάς, άσε το χτύπο της καρδιάς να πει ό,τι είναι για να πει, στο φως να γεννηθεί.. Για ένα τίποτα, μη φοβηθείς, πώς φτάσαμε στ’ανείπωτα.. Γλυκιά μου, μη χαθείς…
Και τα χαράματα σαν ’ρθει.. με μια λαχτάρα η προσμονή Θα’ναι μι’ αλλόκοτη χαρά, θα γίνει δίψα και φωτιά.. Θα’ναι μι’αλλόκοτη χαρά…
Στάσου λιγάκι, μη μιλάς, άσε το χτύπο της καρδιάς να πει ό,τι είναι για να πει, στο φως να γεννηθεί.. Για ένα τίποτα, μη φοβηθείς, πώς φτάσαμε στ’ανείπωτα.. Γλυκιά μου, μη χαθείς…
Πολλές φορές σου μίλησα Με χρώματα στο στόμα Στο είπα, όσα έμαθα Τα έμαθα με το σώμα Μισός ψυχή μισός κορμί Κι η πείνα μου θηρίο Μισή ζωή σπατάλησα να ζήσουν και τα δύο
Όσα κομμάτια κι μπορέσεις να ενώσεις Δεν θα σου φτάσουν μια στιγμή για να με νιώσεις Στα είπα όλα - Φίλα με τώρα
Με αγαπούσε το νερό Μα ο ουρανός με ζούσε Κι όταν μετρούσα τι μπορώ Η γη δεν με χωρούσε Κυνήγησα τις ομορφιές Μα μ' έκλεψε η λύπη Οι αλήθειες μου: εσύ όταν κλαις Και της καρδιάς μου οι χτύποι
Όσα κομμάτια κι μπορέσεις να ενώσεις Δεν θα σου φτάσουν μια στιγμή για να με νιώσεις Στα είπα όλα - Φίλα με τώρα
-Μια γυναίκα έχει ένα πρόβλημα με την παπαγαλίνα της η οποία λέει συνέχεια: "Είμαι πολύ ξαναμμένη, θέλεις να κάνουμε τρελλίτσες;"
Η γυναίκα δεν ξέρει τι να κάνει και μετά από καιρό καταλήγει στον παπά της ενορίας. "Παπά μου το και το.
-Τι θα κάνω με την παπαγαλίνα μου; Ο κόσμος που μπαίνει μέσα στο σπίτι μου, την ακούει να λέει αυτά τα πράγματα και δεν ξέρω τι μπορεί να σκέφτονται.."
"Τέκνων μου μην ανησυχείς, νομίζω πως ξέρω την λύση. Εγώ έχω δύο πολύ θεοσεβούμενους παπαγάλους.
-Από το πρωί μέχρι το βράδυ διαβάζουν την Βίβλο και προσεύχονται...
Εάν την φέρεις την παπαγαλίνα σου και περάσουν μαζί κάποιο χρόνο ίσως να την επηρεάσουν θετικά και το ρεπερτόριό της να αλλάξει.
Τι λες;" "Καταπληκτική ιδέα πάτερ!!" Έτσι την επόμενη μέρα βάζουν την παπαγαλίνα μέσα στο κλουβί.
Με το που βλέπει η παπαγαλίνα τους παπαγάλους τους λέει:
"Είμαι πολύ ξαναμμένη. Θέλετε να κάνουμε τρελλίτσες;"
Τότε ο ένας παπαγάλος κοιτάει τον άλλο και λέει:
"Πέτρο πέτα την Βίβλο... Οι προσευχές μας εισακούσθηκαν!!!".