My OperaVarlıkla yokluk arası bir yerde
Tuesday, August 3, 2010 4:11:45 PM
Anlamak hayatın anlamsızlığını
Düşmek yollara Veysel Karani misali
Dalıp dalıp gitmek o kumlardaki hayale
Sonra uçar gibi koşmak peşinden
Ah bu can kafesinden kaçmaya çalışan nefsim
Seni tutup atmak geliyor içimden
Bir davet gelir yine günaha
Giderdim, gerçek vuslata ermek istemesem
Bazen bir ağaç olmak isterdim
Bazen bir kaya
Ama söz vermiş olmak istemezdim
Bu ağır sorumluluğa
Susmak en iyisi, hatta lal olmak
Bitirmeyeceğim cümlelere başlamamış olmak
Ne ilk, ne de son olmak
Hep olmuş ama hiç kalmamış olmak.
