Memoir Mug of GONDIN

สวัสดีเจ้าค่ะ..
หาย..ย....ย..ไปเสียนานเป็นปีเลย
โธ่..ก็สมัยนี้มันมีนู่นนี่ให้เข้าไปเล่นเยอะแยะ
ก็เลยจำ password ของตัวเองไม่ได้
ลืมไปด้วยซ้ำว่ามี opera กับเค้าด้วย
เข้าสู่ภาวะสูงวัยแล้วก็เป็นเช่นนี้เอง 555
เอานะ..จะเข้ามาทิ้งร่องรอยให้เป็นกิจวัตรมากขึ้น
หวังว่ามิตรรักแฟนบล็อกจะกลับเข้ามาติดตามกันเหมือนเคยนะจ๊ะ

วันนี้เท่านี้ก่อน ขอไปลุ้นเยอรมันกับอังกฤษก่อนนะ
จริงๆ แล้วอยากเก็บเธอไว้ทั้งสองทีม
แต่มันคงเป็นไปมิด๊าย...

จากข่าวหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ฉบับประจำวันที่ 31 ตุลาคม 2551 ลงเรื่องสภาฯผ่านร่างพิจารณา ก.ม.ลดหย่อนภาษีสำหรับผู้ที่ต้องอุปการะเลี้ยงดูบุคคลในครอบครัวที่เป็นผู้พิการ ให้สามารถนำมาหักลดหย่อนภาษีได้ ผ่านด้วยคะแนนเสียง 266 เสียง งดออกเสียง 1 เสียง และไม่ลงคะแนน 1 เสียง ทั้งนี้ นายจุติ ไกรฤกษ์ สส.ของชาวพิษณุโลกล่าวอภิปรายว่า

"มาตรการดังกล่าวนี้มีผลน้อยมาก เป็นการสร้างภาพมากกว่าต้องการกระตุ้นเศรษฐกิจ เพราะขณะนี้มีผู้เสียภาษีให้รัฐจำนวนเพียง 5 ล้านคนเท่านั้น ในจำนวนนี้จะมีสักกี่คนที่มีบุพการี สามี ภริยา เป็นคนพิการ"

เฮ้อ..คิดได้แค่เนี้ย??

ได้รับหนังสือเล่มหนึ่งจากเพื่อนมาหลายเดือนแล้ว ชื่อหนังสือ "จำขึ้นใจ"ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการรณรงค์เผยแพร่คุณธรรม จริยธรรม และการป้องกันการทุจริตและประพฤติมิชอบตามแนวคิดของสำนักงาน ก.พ.นับว่าเป็นความพยายามที่ดีในการกระตุ้นจิตสำนึกของการเป็นข้าราชการได้ค่อนข้างดี
โดยเฉพาะในช่วงเวลาปัจจุบันที่หลายคนเริ่มมีความรู้สึกอิ่มเอมกับกระแสสิทธิและเสรีภาพในการแสดงออก
มากเหลือเกิน ในบางครั้งก็ดูจะมากเกินไปเสียด้วยซ้ำ
แต่เราก็ไม่เคยคิดว่ามันเป็นความผิด เพราะความอิ่มเอมในเสรีภาพตามที่กล่าวมาแล้วนั่นเอง

จริงอยู่ ไม่ผิดอะไรที่ข้าราชการสักคนจะ "เลือกข้าง"หรือ "ถือหาง" หรือเป็น "กระบอกเสียง" ให้กับฝ่ายที่ตนรักและบูชา ในฐานะพลเมืองหรือประชาชนของประเทศ แต่การแสดงออกในบางเรื่องก็ยากที่จะตัดสินเหมือนกันว่า ในฐานะข้าราชการ
คุณกำลังทำเรื่องที่ถูกต้องอยู่หรือเปล่า

จำได้ว่าในใบสมัครเข้ารับราชการของทุกหน่วยงาน ในหัวข้อคุณสมบัติของผู้สมัครได้แจ้งไว้อย่างชัดเจน ซึ่งอาจจะเป็นข้อที่หนึ่งเสียด้วยซ้ำไปว่า "เป็นผู้ที่มีความจงรักภักดีต่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์"

ในความคิดเห็นส่วนตัวแล้ว (ขอย้ำว่าส่วนตัว)การจะเข้ามาทำอาชีพนี้ คุณต้องแน่ใจในตัวเองแล้วว่ามีคุณสมบัติครบตามที่กำหนดไว้ และการเข้ามามีอาชีพรับราชการนี้ก็เป็นอะไรที่เป็นการตัดสินใจของแต่ละบุคคล ไม่มีใครบังคับให้ทำ
เพราะฉะนั้น การระลึกถึงคุณสมบัติดังกล่าวนั้น ก็น่าจะจารึกอยู่ในใจของราชการทุกคน
...หรือเปล่า

หากจะมีข้าราชการคนใดเกลียดชาติของตัวเองมาก เบื่อหน่ายในศาสนาของตัวเองมาก หรือชิงชังสถาบันกษัตริย์ของตนมากขนาดนั้น ....
แล้วมาเป็นทำไมนะ ข้าราชการ!!
..ตลกจัง

ฮ่า..ฮ่า.. ไม่มีอะไร๊ ก็แค่วันนี้อยากทานปลาเป็นอาหารกลางวันวันหยุดเท่านั้นเอง เดินไป Foodland (ไม่ได้กระแดะอยากกินของแพงหรอกนะ เผอิญอยู่หน้าบ้าน)
โฉบไปโฉบมา ก็ไปเจอเอาคุณเก๋าตัวน้อยตัวนี้เข้า รู้สึกถูกชะตาเลยสอยใส่ถุงมา ก่อนจะเดินล่องลอยไปหากระเทียม เพราะหน้าตาอย่างคุณเก๋านี่เหมาะกับการทอดราดกระเทียมเจียว โดยมีพรรคพวกเป็นข้าวร้อนๆกับน้ำปลาพริกมั่กๆ

อย่างไรก็ดี.. เป็นทางการไปหน่อยมั้ง ผ่านไปเจอซ๊อสสำหรับผัดพริกไทยดำเข้าถุงละ 10 บาท เออ..เกิดเปลี่ยนใจอยากกินปลาพริกไทยดำขึ้นมาซะงั้น
กินคนเดียว อยู่คนเดียว ซ๊อสถุงละ 10 บาทนี่ก็ไม่เลวแฮะ คุณเก๋าในตะกร้าก็ตัวขนาดกำลังดี

ว่าแล้วก็วกกลับไปหาใบกระเพราสักหน่อย อยากได้แค่ 2 ต้น แต่เค้าขายเป็นห่อ เอาก็เอา ชอบนี่นะ ใส่เยอะๆก็ได้ หอมดี ส่วนผักที่จะใส่กับคุณเก๋าพริกไทยดำน่ะรึ
ไม่ยาก กินคนเดียวจะอะไรนักล่ะ โน่นไปตู้สลัดบาร์เลย พริกหวานเอามาสามสี หัวหอมใหญ่เค้าก็หั่นไว้เรียบร้อย ติดแอสพารากัสเล็กๆมาอีกหน่อย สามผักนี่ก็ประมาณ
หนึ่งขีด ก็พอเพียงแล้วสำหรับขนาดของปลา

มีเท่านี้เอง อาหารจานด่วนจานนี้..





ความทะลึ่งของคนนะ เค้าจะชำแหละปลาให้ก็ไม่เอา อยากกลับมาเล่นเอง ฮ่ะ..ฮ่ะ.. แต่ก็สนุกดี มันจะไปยากอะไรกับทำปลา
แล่ปลาเป็นชิ้นออกมา 2 ด้าน แล้วก็หั่นเป็นชิ้นเล็ก หัวเอาไว้ด้วยล่ะ เผื่อจะได้ดูดเล่นปิดท้าย ล้างปลา ล้างผัก เด็ดใบกระเพรารอไว้ จากนั้นก็มาสนุกกับปลากัน
ก่อนจะเอาท่านไปทำอะไร ต้องมีการประทิ่นผิวสักหน่อยเพื่อความสวยงาม เกลือเม็ดๆนั่นน่ะ คลุกไปกับเนื้อปลาซักหน่อย คิดเอาว่ามันน่าจะทำให้ปลาลดความคาวลงได้
เกลือเป็นอะไรที่มหัศจรรย์มากในการทำอาหารทุกครั้ง ไม่รู้นะ ไม่ไช่โปรด้านนี้ แต่มักจะชอบให้เกลือแก้ปัญหาหลายอย่าง อีกอย่างที่รู้ๆกันอยู่ก็คือเกลือจะไม่ทำให้เนื้อปลาติดกระทะเวลาทอด



ใช่แล้ว.. เอาปลาไป deep fried ให้สีเหลืองทองสวย อย่าไปกลับมันมากนักตอนทอด เพราะมันจะเละเป็นปลาป่นได้ง่ายๆ



สวยจังเล๊ย... ใครนะเป็นคนทอด อิ..อิ..

จากนั้นก็เริ่มระดมพลที่เหลือ เอาปลาวางไว้ให้มันสะเด็ดสะเดิดน้ำมันไปก่อนนะ ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องชิม เพราะปลาตัวเล็กมันจะหมดซะก่อนถึงคิวลงกระทะ
ขั้นแรกเลยก็เอาผักจากสลัดบาร์ไปผัด (พริกหวานสามสี หอมใหญ่ และแอสพารากัส)เนื่องจากพริกหวานไม่ต้องการสุกมาก แอสพารากัสเค้าก็ต้มไว้แล้ว เพราะฉะนั้นดูให้หอมใหญ่สุกและใสก็พอแล้ว จากนั้นก็ฉีกซองมหัศจรรย์ ซ๊อสพริกไทยดำยังไง สาดลงไป รีดให้เกลี้ยงซองเพื่อความประหยัด ถ้าแห้งไปอาจเติมน้ำได้นี๊ดนึง จากนั้นก็ถึงคิดคุณเก๋าที่ตอนนี้กลายเป็น "ปลาทอง" ไปแล้วได้แสดงบทบาทบ้าง

ใส่ปลาลงไป ค่อยๆ คลุก..คลุก.. คลุก.. แล้วก็สาดใบกระเพราะลงไปเลย คลุกต่ออีก 2 พลิก แล้วปิดไฟใส่กลอน..เอ๊ยใส่จาน

ฉากผัดนี่ไม่มีรูปให้ดูหรอกนะ เพราะมือไม่ว่าง ผัดอยู่คนเดียว จะเอามือไหนมากดชัตเตอร์กันล่ะ จริงมั้ย
เพราะฉะนั้น รวบรัดแบบรายการทำอาหารแล้วกัน ผัดเสร็จแล้วก็จะได้ "ปลาเก๋าพริกไทยดำ" หน้าตาแบบนี้..ต่า..ด๊า...



ดูกันชัดๆ ให้เห็นหน้าตาที่ดูดีมีชาติตระกูลของอาหารจานด่วน พิเศษสุดสำหรับทานคนเดียวมื้อนี้


เอิ้ก...อร่อยจริงจริ๊ง.....

เพื่อนส่งภาพนี้มาให้ทาง e-mail










ดูแล้วก็เห็นอะไรหลายๆอย่าง
..เห็นความตั้งใจดีของเด็กทั้งสองคน
..เห็นความฉลาดคิดแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าของเด็ก(ที่น่าจะ)ต่างจังหวัด
..เห็นการต่อสู้ อ้อนวอนขอความช่วยเหลือ
..เห็นการไม่ยอมแพ้
..ทั้งผู้กำลังหมดหวัง และผู้ให้ความหวัง
..เห็นมิตรภาพ เห็นความกรุณาต่อสัตว์ร่วมโลก
..เห็นแล้วดีใจ

ขอบคุณสำหรับภาพถ่ายจากไหนไม่ทราบ มันล่องลอยมากับ e-mail