Pamukşekeri gibi olurdu Maykop’ta ağaçlar.Evlerinden çıkan insanlar o dizboyu bembeyaz, kusursuz örtünün üzerine ilk adimlarini atarlar ve her bir adimda o eşsiz kusursuzluğun üzerinde siğ ya da derin izler birakırlardı.
Çocuklar çikardı sonra sokağa.Tabii ki yetinmezlerdi karın yerde durduğu kadarıyla.Bir araya getirirlerdi beyaz örtüyü, katlarlar, bükerler kardan adamlar yaparlardı kendilerine.Arkadaş olurdu kar onlarla. O beyaz örtünün üzerine güneş hiç vurmayacakmiş gibi kömür gözlerinden kibirli bakişlar firlatırdı çocuklara kardan adam..Alışmaya başlardı çocukların arasında vakit geçirmeye,cocuklar da gidecegini bile bile alışırdı ona. Alttan alırlardı belki de biraz .Önünde kartoplariyla savaşırlardı, gülerlerdi havuç burnuna kardan adamın.

Her yerde olduğu gibi Maykop’ta da sevenleri olduğu kadar sevmeyenleri mutlaka bulunur karın fakat Maykop`ta insan hayatını kısıtlamaz kar.Parktaki halka açık yüzme havuzunun zemini buza dönüşmüşse üstünde kayılır,şehir parkında kontrast renklerle kış kombinasyonu yaratır. Yumuşak, pamuk helva gibi yenilesidir.Genc kızlar yerler karla kaplıyken ince topuklu ayakkabıları çıkarıp ince topuklu çizme giyerler. Büyük çocuklar kartopu oynayıp kızaklarla kayarken anneler küçük çocuklarını çocuk arabaları yerine kızaklara bağlayarak sokağa çıkarırlar .
Kışın en güzel yanıdır kar.İnsanların planlarını etkilemez, ulaşımı felc,okulları tatil ettirmez.Dışarı çıkılıp eğlenilen, sıcak eve girilip camdan izlenen pelerininden savrulan beyazlığı usul usul yayan eşsiz güzellikteki beyaz bir kraliçedir sanki...
Keşke hava turuncumsu beyazimsi bulanik bir renk alsa yine etraf aydinlansa. Saatlerce yağsa, saatlerce gözümüzü ayırmadan seyredebilsek eskisi gibi.
Biz yetişkinler ilk tanesi düştüğü anda elimize , eldivensiz ve üşüyen ellerimizi palto kollarının içine çekip ısınmayı öğrendiğimiz zamanlara dönsek aniden. Ne gam ne keder ne iş ne güç kalsa avucumuzda. Sadece beyaz eşsiz bir kar tanesi...Yüzümüze pamuk pamuk indiğinde, her yanı kapladığında soğukluğuna rağmen içimizdeki çocuğu uyandırsa, sıcacık duygular yaşatsa Hep yağsın istesek o sihirli beyaz...Kar altındaki yokuşsuz, geniş ve düz sokaklarda yürüdükçe yürüyesimiz gelse ilk geldiğimiz zamanlardaki gibi . Birkaç adım kadar ilerlerlesek o bembeyaz satıhta. Dönüp ardımıza baksak ve ayak izlerimizi görsek.

Bu sene çok bekletti çok özletti.Öyle bir ihtişamla gelse ki her yere dökülüp her şeyin üstünü örterek eskisi gibi Maykop’u kapatsa, her yeri çok güzel ve çok sonsuz kılsa .
Guasehuray