hares yalçi

yoksul evlerim taşır yükünü omuzlarının
gelir birazdan annesine topuklarına batan diken
ve senin eğilmeyen başın üstüne and içer ki çocuklar
sisten heykelini bir gece vakti görmüşler aşkın
bir gece vakti yontuluyormuş ve gözlerin
karanlık elinde sessizlik, çekiç ve ellerin
yetişecekmiş bir sonraki, bir sonraki sabaha
bir sonraki sabaha ve yetişecekmiş hep

onu da alırım ben merdivenler daha çok, çık
çıkabilirsen beynime sıçratma düşlerini
döker yukardan tanrı birazdan dileklerimizi
avuçlarımız yangın yeri, sürgün belki biraz da
hala, evet hala ve çekiç sesleri

geceden kaldı kırık bir tekne, bu saatte kapı mı
bir telaş pür telaş gelen fırtına imiş ve meltem
tanıyordu bir yerlerden kötüydü çıkarması ah
kuruyasıca dili bağıran oydu arkadan
evde yokuz, yokuz evde, yokuz bu sabah

Hares YALÇİ