Pasażer na gapę

Przyszła do nas w tempie iście expresowym. Choć ostrzegano nas przed nią już od dawna, jakoś nikt nie chciał w to wierzyć. A tu BACH!
Jeszcze w nocy zaczęło sypać śniegiem, a nad ranem jeszcze do tego zaczęło wiać. I to nawet mocno czasami. Nawet nie próbowałem się wybierać na busa, wiedząc co mnie spotkało w ubiegłym roku. Zaryzykowałem spóźnienie się do pracy i wybrałem na pociąg. Ten mnie nie zawiódł. Przyjechał planowo. Dość malowniczo wyglądał wjazd na przystanek, w smugach reflektorów przebijających się przez śnieżycę.
Szczęśliwie, bez problemów dotarliśmy do Lublina, i trzeba było iść do pracy. A tam dzień pełen napięć i stresu. Mało ludzi, dużo pracy i jeszcze parę innych rzeczy nałożyło się na to, że nie miałem dobrego nastroju. Jednak czasami zdarza się, że pomoc przychodzi z najmniej oczekiwanej strony.
Ale też i kłopoty spadają nieoczekiwanie na człowieka, w najmniej odpowiednim momencie. Ale mówi się trudno, i żyje dalej.
Powrót do domu już nie był taki piękny. Co prawda SA103-012 dawała sobie radę na szlaku, ale i tak zaliczyliśmy postój dłuższy niż plan w Majdanie, a później w Niedrzwicy. Ale PESA poradziła sobie i z górką, i ze śniegiem.
Na pewno do Kraśnika dotarła cało i poradziła sobie z tamtą górką w lesie. Ale podobno padła pod Potokiem. Chyba jednak nic poważnego się nie stało, bo z godzinnym opóźnieniem przemkła mi przez przejazd oznajmiając swoją obecność na szlaku długim RP1.
Za to samochody miały poważne problemy.
Lublin stał się jednym wielkim korkiem, drogi po blokowane przez ciężarówki, i przez to nie można było ani wyjechać ani wjechać do miasta.
Zastanawia mnie podejście przytłaczającej większości kierowców. Zazwyczaj w naszym kraju zima objawia się opadami śniegu i ewentualnie mrozem. Fakt, kilka ostatnich zim było nadzwyczaj ciepłych, więc i ludzie się przyzwyczaili. Gdy w zeszłym roku pokazała nam Biała Dama pazurki, wybuchła panika: że drogowcy nie przygotowani, że nie odśnieżone chodniki, drogi etc, etc.
Ja będę wywrotowcem. Drogowców zima nie zaskoczyła, zaskoczyła kierowców. To kierowcy nie przygotowali się do zimy. Od rana miałem możliwość obserwowania pługów i piaskarek kursujących po DK19 i DW842. Do póki ruch się nie zwiększył, doskonale radziły sobie ze śniegiem. Później kiedy pojawiła się cała masa samochodzików, zaczęły się tworzyć korki, w których ten sprzęt utknął.
Drodzy państwo! Zasiadając za kierownicą auta, które często gęsto ma jeszcze letnie opony, nie spodziewajmy się rewelacji. Za wygody niestety się płaci, czasami bardzo ciężkie pieniądze i stratą czasu. Czy nie lepiej w taką pogodę skorzystać z komunikacji publicznej? Nie można chwycić za łopatę i odsypać ten kawałek chodnika koło domu czy bloku? Służb porządkowych nie jest za dużo, i nie mają zdolności bilokacyjnych. A wyjeżdżając autem na drogę, stajemy się potencjalnym obiektem korkotwórczym narażając siebie i innych na rozstrój nerwowy.
Wyjeżdżając na drogę, musimy się liczyć z ryzykiem stanięcia w korku, i z tym się pogodzić.