My OperaNú ár er senn á enda..
Saturday, December 30, 2006 8:42:49 PM
Og við hæfi að líta yfir farinn veg.. Hef ákveðið að skrifa smá "annál" fyrir árið 2006 sem er nú senn að líða, enda var þetta ár mjög viðburðarríkt.
Ég get því miður ekki haft annálinn í réttri tímaröð því ég man satt að segja ekki hvenær allir hlutir gerðust en ég vona ég segi svona semí rétt frá..
2006
Byrjun árs:
Árið byrjaði mjög vel hjá mér, ég var ein heima, skóli sem ég elska var að byrja, ég hafði eytt jólum og áramótum í vinnunni og átti því ágætis aur til að versla fyrir á útsölunum þegar eitt dramatískt kvöld margt gerist..
Ég var á leiðinni til Reykjavíkur að bera goðið augum! Hann Damon Albarn sem hafði boðað komu sína að spila á tónleikum hjá Hætta Hópnum (e-rjum hippum sem eru á móti virkjunarframkvæmdum, en ég lét hugsjón mína ekki stoppa mig í því að berja goðið augum og braut því odd af oflæti mínu til að sjá framtíðareiginmann minn). Allt í einu er ég er að keyra um kollafjörðinn fæ ég símtal sem er vægast sagt _hættulegt_ en mjööööööög gleðjandi. Samtalið hljóðaði nokkurn veginn svona af viðmælanda hálfu "Hæ, hvað ertu að gera? já ok.. en herðu, ég þarf að heyra í þér seinna og btw ég á von á barni". Þar sem að kollafjörðurinn er ekki beint öruggasti staðurinn í heimi og mér brá svo svakalega við þessar fréttir lá við að ég keyrði út af og endaði líf mitt þarna. En þarna hljómaði ein af helstu gleðifréttum ársins frá Sædísi minni, hún átti von á barni
Fyrri hluti árs:
Fyrri hluti árs gekk eins og smurður eftir þetta kvöld, ég leit goðið augum, varð fyrir miklum vonbrigðum með að hann skildi bara taka 1 stk lag og það með ghostigital. Sædís stækkaði og stækkaði og yfirþyrmandi gleði þyrmdi yfir mig, Sædís mín ætlaði að fara að fjölga sér. Skólinn gekk vel, djammið gekk enn betur og ég lifði lífinu hálf partinn í móki bara fram í maí. Man lítið eftir fréttum frá þessu tímabili og ennþá minna eftir því sem ég var að gera, en ég hugsa það hafi verið eitthvað rosalega spennandi. En að vísu rofaði pínulítið til í Írisar málum í apríl þegar ég fór í partý til Ásdísar. Ég og Dagný fórum í partýið með því hugafari að drekka okkur sótölvaðar og enda svo á páskaballi, en ég lenti óvart á spjalli við Bergþóru þar sem að við ákváðum að fara í lýðháskóla? talandi um stelpur sem mega ekki drekka saman. En eitthvað flosnaði það nú uppúr frá mér þar sem að pabbi neitaði að borga skólann fyrir mig og Rebekka og Karí ákváðu að fara með Bergþóru frekar.
Maí:
Maí rigndi yfir bæði með sorgar og gleðifréttum. Ég fékk hræðilegar fréttir, pabbi vinar míns og góður maður sem ég þekkti ágætlega lést í bílslysi. Bergþóra útskrifaðist svo og um nóttina fékk ég þær hræðilegu fréttir að skólafélagi hefði tekið sitt eigið líf. Sorginni og almennri vanlíðan rigndi yfir mann en gott var að sjá hvað allir stóðu vel saman á þessum hræðilega tíma. Daginn eftir jarðarförina hans Jón Vals fór ég svo til Lanzarote með allri familíunni.
Við eyddum hálfum Júní mánuði á lanzarote þar sem að við áttum yndislegann tíma. Eftir nýliðna atburði kunni maður eitthvern veginn betur að meta það sem að maður hafði og reyndi að nota tímann sem best með fjölskyldunni því að maður veit aldrei hvenær sá tími endar. Tristan fór að reyna við að segja Íris, mér til mikillar gleði en reyndar hljómaði það bara sem ÍÍÍÍÍ og bent á mig, en íris samt sem áður. Símon og Júlía blómstruðu í sólinni og frelsinu sem að við fengum þarna úti og allir áttu kvolití tæm en vorum samt frekar fegin að koma heim. Úti ákvað ég einnig að í skjóli nýliðinna atburða var ekki við hæfi að fresta því að lifa lífinu og gera það sem ég vildi og ákvað ég því að sumrinu yrði eytt í fjárþröng því ég væri að fara að flytja til Danmerkur í enda ágúst í lýðháskóla.
Sumarið leið áfram í hálfgerðu vinnumóki, ég fór í útilegu eytt þriðjudagskveldið með skiptinemann hennar Ásdísar á selfoss, hálfgerð skyndiákvörðun hjá mér og tiny, farið austur eftir vinnu á þriðjudegi og komið heim fyrir vinnu á miðvikudegi. Einnig djammaði ég soldið á skaganum, fór í bestu ferð sem ég hef farið lengi innan lands á bíladaga á akureyri bara 2 dögum eftir að ég kom heim frá lanzarote, þar sem að við gistum á gulu villunni og drukkum okkur sótölvaðar báða dagana. yndisleg helgi. Svo fór ég eina nótt í húsafell að heimsækja mor og far og elstu systkini mín þegar ég kemst að því að hann faðir minn hafði fest kaup á sumarbústað þarna í húsafelli, enda bara við hæfi, á sumrin eyða þau meiri tíma þar heldur enn hér á skólabrautinni. Hápunktur sumarsins var þó án efa það að Sædísi tókst að kría út litlum unga, gullfallegum eins og hann á kyn til og varð ég svo hrærð að ég grét fyrst þegar ég fékk hann í hendurnar. Alex Máni er litli prinsinn minn :*
Um verslunarmannahelgina ákváðum við stelpurnar sem vorum að fara til Danmerkur bara að djamma hér á skaganum og bættist Ragga við í hópinn, hún ætlaði að kíkja og heimsækja okkur í 3 daga en ákvað svo að vera bara með okkur í skólanum og sótti um og komst inn. Seinusta helgin okkar á íslandi fór þannig fram að við fórum allar nema Rebekka á danska daga á stykkishólmi og áttum þar yndislega nótt.. Einnig í síðasta skipti sem að ég hitti hann Valla minn:*
Í Enda ágúst var svo haldið út á vit ævintýranna.
Við byrjuðum ferðina úti á að fara á yndislega tónleika með massive attack og cardigans, yndislegt að sjá tvær hljómsveitir sem að maður elskar á sviði sama kvöldið, eftir 35 tíma vöku og ferðalag á milli landa. Eyddum nokkrum dögum í köben þar sem að Hm fékk að finna fyrir okkur og við létum okkur kvíða fyrir ferðinni til Humlebæk, en þar var skólinn okkar staðsettur.
Í skólanum áttum við yndislegann tíma þótt að ég kæmi fyrr heim en hinar stelpurnar þá var það ekki af því að ég er ólétt eftir eitthvern dana (en sú kjaftasaga virðist vera að ganga um bæinn) Heldur var það því að ég er mömmusjúk og saknaði allra íslendinganna minna. Í skólanum héldum við tónleika, fórum í mörg mörg mörg partý, fórum að djamma hér og þar um sjálandið, fórum til svíþjóðar og enduðum svo minn tíma þarna á kick ass ferð til madríd sem þarf ekkert að tíunda
Í Danmörku eignaðist ég yndislega vini og kynntist yndislegu fólki og fékk eitthverja bestu lífsreynslu sem að ég hef nokkurn tíman fengið.
Ég kom heim úr skólanum í Nóvember og byrjaði þá að vinna í Vigni G. Jónssyni með yndislegu fólki frá 8 á morgnana til hálf 10 á kvöldin og allar helgar líka, það var fínn tími, gott að sökkva sér bara í vinnuna þegar að maður kom heim, til að reyna að græða smá peninga. En desember kom svo í allri sinni dýrð.
Desember var frekar skrítinn mánuður, það slaknaði á vinnunni og á endanum vorum við bara farin að vinna til 4, veðrið var hræðilegt og mörg dauðaslys í umferðinni, í einu þeirra lést hann Valli vinur minn og var það frekar erfitt að takast á við svona rétt fyrir jólin, en ég veit að Valli er á betri stað þar sem að hann getur spilað kánterstræk og leikið með bíla eins og hann vill.
En jólin komu þrátt fyrir allt og voru þau frábær hér á heimili, ég fékk góðar gjafir og gat eytt tíma með fjölskyldunni og stelpurnar mínar komu heim frá danmörku.
Allt í allt var þetta frekar gott ár þrátt fyrir það að góðir vinir kvöddu og vona ég bara að þeir njóti lífsins þarna uppi.
Að lokum vil ég þakka öllum fyrir samfylgdina á árinu og vona ég að næsta ár verði enn viðburðarríkara með færri (vonandi engum) dauðsföllum..
Takk fyrir allt.
Kv. Íris
Ég get því miður ekki haft annálinn í réttri tímaröð því ég man satt að segja ekki hvenær allir hlutir gerðust en ég vona ég segi svona semí rétt frá..
2006
Byrjun árs:
Árið byrjaði mjög vel hjá mér, ég var ein heima, skóli sem ég elska var að byrja, ég hafði eytt jólum og áramótum í vinnunni og átti því ágætis aur til að versla fyrir á útsölunum þegar eitt dramatískt kvöld margt gerist..
Ég var á leiðinni til Reykjavíkur að bera goðið augum! Hann Damon Albarn sem hafði boðað komu sína að spila á tónleikum hjá Hætta Hópnum (e-rjum hippum sem eru á móti virkjunarframkvæmdum, en ég lét hugsjón mína ekki stoppa mig í því að berja goðið augum og braut því odd af oflæti mínu til að sjá framtíðareiginmann minn). Allt í einu er ég er að keyra um kollafjörðinn fæ ég símtal sem er vægast sagt _hættulegt_ en mjööööööög gleðjandi. Samtalið hljóðaði nokkurn veginn svona af viðmælanda hálfu "Hæ, hvað ertu að gera? já ok.. en herðu, ég þarf að heyra í þér seinna og btw ég á von á barni". Þar sem að kollafjörðurinn er ekki beint öruggasti staðurinn í heimi og mér brá svo svakalega við þessar fréttir lá við að ég keyrði út af og endaði líf mitt þarna. En þarna hljómaði ein af helstu gleðifréttum ársins frá Sædísi minni, hún átti von á barni
Fyrri hluti árs:
Fyrri hluti árs gekk eins og smurður eftir þetta kvöld, ég leit goðið augum, varð fyrir miklum vonbrigðum með að hann skildi bara taka 1 stk lag og það með ghostigital. Sædís stækkaði og stækkaði og yfirþyrmandi gleði þyrmdi yfir mig, Sædís mín ætlaði að fara að fjölga sér. Skólinn gekk vel, djammið gekk enn betur og ég lifði lífinu hálf partinn í móki bara fram í maí. Man lítið eftir fréttum frá þessu tímabili og ennþá minna eftir því sem ég var að gera, en ég hugsa það hafi verið eitthvað rosalega spennandi. En að vísu rofaði pínulítið til í Írisar málum í apríl þegar ég fór í partý til Ásdísar. Ég og Dagný fórum í partýið með því hugafari að drekka okkur sótölvaðar og enda svo á páskaballi, en ég lenti óvart á spjalli við Bergþóru þar sem að við ákváðum að fara í lýðháskóla? talandi um stelpur sem mega ekki drekka saman. En eitthvað flosnaði það nú uppúr frá mér þar sem að pabbi neitaði að borga skólann fyrir mig og Rebekka og Karí ákváðu að fara með Bergþóru frekar.
Maí:
Maí rigndi yfir bæði með sorgar og gleðifréttum. Ég fékk hræðilegar fréttir, pabbi vinar míns og góður maður sem ég þekkti ágætlega lést í bílslysi. Bergþóra útskrifaðist svo og um nóttina fékk ég þær hræðilegu fréttir að skólafélagi hefði tekið sitt eigið líf. Sorginni og almennri vanlíðan rigndi yfir mann en gott var að sjá hvað allir stóðu vel saman á þessum hræðilega tíma. Daginn eftir jarðarförina hans Jón Vals fór ég svo til Lanzarote með allri familíunni.
Við eyddum hálfum Júní mánuði á lanzarote þar sem að við áttum yndislegann tíma. Eftir nýliðna atburði kunni maður eitthvern veginn betur að meta það sem að maður hafði og reyndi að nota tímann sem best með fjölskyldunni því að maður veit aldrei hvenær sá tími endar. Tristan fór að reyna við að segja Íris, mér til mikillar gleði en reyndar hljómaði það bara sem ÍÍÍÍÍ og bent á mig, en íris samt sem áður. Símon og Júlía blómstruðu í sólinni og frelsinu sem að við fengum þarna úti og allir áttu kvolití tæm en vorum samt frekar fegin að koma heim. Úti ákvað ég einnig að í skjóli nýliðinna atburða var ekki við hæfi að fresta því að lifa lífinu og gera það sem ég vildi og ákvað ég því að sumrinu yrði eytt í fjárþröng því ég væri að fara að flytja til Danmerkur í enda ágúst í lýðháskóla.
Sumarið leið áfram í hálfgerðu vinnumóki, ég fór í útilegu eytt þriðjudagskveldið með skiptinemann hennar Ásdísar á selfoss, hálfgerð skyndiákvörðun hjá mér og tiny, farið austur eftir vinnu á þriðjudegi og komið heim fyrir vinnu á miðvikudegi. Einnig djammaði ég soldið á skaganum, fór í bestu ferð sem ég hef farið lengi innan lands á bíladaga á akureyri bara 2 dögum eftir að ég kom heim frá lanzarote, þar sem að við gistum á gulu villunni og drukkum okkur sótölvaðar báða dagana. yndisleg helgi. Svo fór ég eina nótt í húsafell að heimsækja mor og far og elstu systkini mín þegar ég kemst að því að hann faðir minn hafði fest kaup á sumarbústað þarna í húsafelli, enda bara við hæfi, á sumrin eyða þau meiri tíma þar heldur enn hér á skólabrautinni. Hápunktur sumarsins var þó án efa það að Sædísi tókst að kría út litlum unga, gullfallegum eins og hann á kyn til og varð ég svo hrærð að ég grét fyrst þegar ég fékk hann í hendurnar. Alex Máni er litli prinsinn minn :*
Um verslunarmannahelgina ákváðum við stelpurnar sem vorum að fara til Danmerkur bara að djamma hér á skaganum og bættist Ragga við í hópinn, hún ætlaði að kíkja og heimsækja okkur í 3 daga en ákvað svo að vera bara með okkur í skólanum og sótti um og komst inn. Seinusta helgin okkar á íslandi fór þannig fram að við fórum allar nema Rebekka á danska daga á stykkishólmi og áttum þar yndislega nótt.. Einnig í síðasta skipti sem að ég hitti hann Valla minn:*
Í Enda ágúst var svo haldið út á vit ævintýranna.
Við byrjuðum ferðina úti á að fara á yndislega tónleika með massive attack og cardigans, yndislegt að sjá tvær hljómsveitir sem að maður elskar á sviði sama kvöldið, eftir 35 tíma vöku og ferðalag á milli landa. Eyddum nokkrum dögum í köben þar sem að Hm fékk að finna fyrir okkur og við létum okkur kvíða fyrir ferðinni til Humlebæk, en þar var skólinn okkar staðsettur.
Í skólanum áttum við yndislegann tíma þótt að ég kæmi fyrr heim en hinar stelpurnar þá var það ekki af því að ég er ólétt eftir eitthvern dana (en sú kjaftasaga virðist vera að ganga um bæinn) Heldur var það því að ég er mömmusjúk og saknaði allra íslendinganna minna. Í skólanum héldum við tónleika, fórum í mörg mörg mörg partý, fórum að djamma hér og þar um sjálandið, fórum til svíþjóðar og enduðum svo minn tíma þarna á kick ass ferð til madríd sem þarf ekkert að tíunda
Í Danmörku eignaðist ég yndislega vini og kynntist yndislegu fólki og fékk eitthverja bestu lífsreynslu sem að ég hef nokkurn tíman fengið.
Ég kom heim úr skólanum í Nóvember og byrjaði þá að vinna í Vigni G. Jónssyni með yndislegu fólki frá 8 á morgnana til hálf 10 á kvöldin og allar helgar líka, það var fínn tími, gott að sökkva sér bara í vinnuna þegar að maður kom heim, til að reyna að græða smá peninga. En desember kom svo í allri sinni dýrð.
Desember var frekar skrítinn mánuður, það slaknaði á vinnunni og á endanum vorum við bara farin að vinna til 4, veðrið var hræðilegt og mörg dauðaslys í umferðinni, í einu þeirra lést hann Valli vinur minn og var það frekar erfitt að takast á við svona rétt fyrir jólin, en ég veit að Valli er á betri stað þar sem að hann getur spilað kánterstræk og leikið með bíla eins og hann vill.
En jólin komu þrátt fyrir allt og voru þau frábær hér á heimili, ég fékk góðar gjafir og gat eytt tíma með fjölskyldunni og stelpurnar mínar komu heim frá danmörku.
Allt í allt var þetta frekar gott ár þrátt fyrir það að góðir vinir kvöddu og vona ég bara að þeir njóti lífsins þarna uppi.
Að lokum vil ég þakka öllum fyrir samfylgdina á árinu og vona ég að næsta ár verði enn viðburðarríkara með færri (vonandi engum) dauðsföllum..
Takk fyrir allt.
Kv. Íris
Unregistered user # Saturday, December 30, 2006 9:29:02 PM
Unregistered user # Sunday, December 31, 2006 1:07:13 AM
Unregistered user # Sunday, December 31, 2006 5:58:14 PM
Unregistered user # Monday, January 8, 2007 4:53:41 PM