Jesu Chryste, jesteś Panie mym Bogiem i mym zbawieniem

Posiadamy trzy największe tradycje, „świadków” Biblii Hebrajskiej: Tekst Masorecki, tradycyjny żydowski tekst, Septuagintę, greckie tłumaczenie Biblii Hebrajskiej,oraz Pięcioksiąg Samarytański.
Odnalezienie Zwoju znad Morza Martwego w Qumram daje na to pytanie odpowiedz.

Oto niektóre błędne teksty w Biblii hebrajskiej.
Księga Izajasza 11:6 „wilk zamieszka z owieczką, pantera z koźlęciem będzie leżeć, cielę i lew i tuczny baranek razem, a mały chłopiec je poprowadzi” . Ale ten obraz zawiera błędne tłumaczenie.
Zwój z Qumran zawiera niewielką zmianę w literach hebrajskich, poświadczając „będą się paść”: „cielę i lew będą się paść razem”.
Dzięki Zwojom, coraz to więcej problemów i niejasnych tekstów Biblii Hebrajskiej jest rozwiązywanych.
Jeden ze Zwojów znad Morza Martwego, który potwierdza starszą tradycję piśmienniczą, zawiera fragment księgi 5 Mojżeszowej 24:14. Tradycyjny tekst hebrajski zawiera tutaj pisane plene słowo SKYR (sakir), które znaczy „pracownik, robotnik”. Większość tłumaczeń podaje: „Nie będziesz uciskał robotnika”. Jednak manuskrypt 1QPwtb zawiera zapisaną niepełnie formę SKR (sakar), oznaczającą „zapłata”. Podążając za tym wariantem, niektóre z tłumaczeń Biblii podają: „nie będziesz zatrzymywał zapłaty ubogiego i nędzarza”.

Jeden z częstych błędów, zwany homoioteleuton, powstaje, gdy pisarz pomija frazę wskutek przeskoczenia wzroku z jednego słowa w tekście, który przepisuje, do innego miejsca z tym samym (lub podobnym) wyrazem znajdującym się troszkę dalej w tekście. Najprawdopodobniej tego typu błąd wkradł się do Biblii Hebrajskiej w 1 Samuela 14:41: „Saul powiedział do Pana: „Boże Izraela, pokaż tumim”. Przypuszcza się, że wzrok Masorety przeskoczył od jednego słowa „Izrael” do następnego i pominął wszystkie słowa, które znajdowały się między nimi, jak to jest przekazane przez Septuagintę: „Saul powiedział do Pana, Boga Izraela: „Dlaczego dziś nie odpowiedziałeś twemu słudze? Jeśli ja jestem winien lub syn mój, Jonatan, daj urim, jeśli winien jest lud Izraela, daj tumim”.

Niektóre zmiany zostały wprowadzone celowo. Tradycja żydowska zna tikkun soferim, poprawki skrybów odnoszące się do niecnych lub niejednoznacznych wyrażeń. W 1 Królów 21:10,13 eufemizm „błogosławić Boga”, zastąpił niedopuszczalne wyrażenie „przeklinać Boga”.

Niektóre różnice w tłumaczeniach są śladami niezgody co do tego, jak dany werset powinien być podzielony. Dobrym przykładem jest Izajasza 40:3. Większość współczesnych biblistów będzie twierdzić, że mamy tutaj do czynienia z paralelizmem, podobnym do tego, jak w przypadku Księgi Zachariasza: „Głos woła: ‘Na pustyni przygotujcie Panu drogę, na pustkowiu przygotujcie gościniec dla naszego Boga’”. Septuaginta jednak czyta: „Głos wołającego na pustyni: ‘Przygotujcie drogę Panu’. Czy zatem to głos jest na pustyni czy droga? Mateusz, Marek i Łukasz cytują ten fragment w formie, w jakiej przekazała go Septuaginta; oczywiście dla nich głosem wołającym na pustyni jest Jan Chrzciciel, który obwieszcza przyjście Jezusa.

Czasami, różnice w Septuagincie powstały w wyniku niezrozumienia hebrajskiej techniki poetyckiej. Masorecka wersja Zachariasza 9:9 zawiera: „Raduj się wielce, córo Syjonu, wykrzykuj, córo Jeruzalem. Oto twój Król przychodzi do ciebie, sprawiedliwy, zwycięski i pokorny, jedzie na ośle, na źrebięciu oślicy”. We fragmencie tym każde kluczowe słowo jest wzmocnione przy pomocy synonimu, lub inaczej – paralelizmu: raduj się// wykrzykuj, Syjon// Jerozolima, sprawiedliwy i zwycięski//pokorny i jadący. Jednak tłumacze Septuaginty najwidoczniej nie odczytali paralelizmu „osioł//źrebię oślicy” i zamiast tego wyobrazili sobie dwa zwierzęta. To niezrozumienie staje się ważne, ponieważ werset ten użyty jest jako argument w Mateusza 21:2-7, gdzie opisany jest wjazd Jezusa do Jerozolimy. Jezus wysyła dwu uczniów, by przyprowadzili osła i oślątko, „by wypełnić, co zostało napisane przez proroka”. Mateusz następnie cytuje przywołany fragment Zachariasza i dodaje, że uczniowie rzeczywiście przyprowadzili osła i oślątko. Niezrozumienie tekstu wpłynęło na sztukę chrześcijańską. Niektóre z przedstawień Jezusowego wjazdu do Jerozolimy pokazują go siedzącego na dwu zwierzętach.

http://biblista.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=3361:kilka-sow-o-krytyce-tekstu-i-zwojach-znad-morza-martwego&catid=300&Itemid=81