My OperaObrona osobista i uciskanych przed bandytami.
Wednesday, March 27, 2013 4:46:52 PM
Postawa religijna i postawa osobista.
Trzeba rozgraniczy dwie kwestie postawy człowieka wobec ataków niegodziwców i bandytów, nasienia szatana którzy sieją zło na ziemi.
Pierwsza to postawa wiary.
Druga to postawa osobista, ukształtowana charakterem każdego człowieka z osobna.
Kogo najczęściej atakują bandyci, plemię żmijowe diabła?.
Są to osoby słabe, bezbronne: jak kobiety,dzieci,sieroty,osoby biedne.
Teraz zachodzi pytanie, czy jako osoba szczerze wielbiącą Boga , naśladowcą Chrystusa mam patrzeć obojętnie na cierpienie?. Czy jeśli dam się pobić, ograbić i wykorzystać, nastawić drugi policzek to będzie to oznaczało moją bogobojność?.
Czy raczej patrzenie na wyrządzaną krzywde przez "dzieci diabla" osobom bezbronnym stawia mnie w pozycji nikczemnika?.
Niech odpowie na to pytanie Słowo Boże Biblia.
Za przykład niech posłuży osoba bogobojna, doświadczana przez diabla jakim był HIOB.
Hioba 29:(1) Hiob tak dalej prowadził swą mowę i rzekł: (2) Kto dawne szczęście mi wróci, czas, kiedy Bóg mnie osłaniał, gdy świecił mi lampą nad głową? (3) Z Jego światłem kroczyłem w ciemności, (4) gdym lata jesienne przeżywał, gdy Bóg osłaniał mój namiot. (5) Gdy jeszcze Wszechmocny był ze mną, gdy moi chłopcy mnie otaczali, (6) nogi w mleku kąpałem, oliwa płynęła ze skały. (7) Gdy z bramy miasta wyszedłem, zająłem miejsce na placu, (8) widząc mnie usuwali się młodzi, starcy z miejsc powstawali, (9) książęta kończyli swą mowę i ręce kładli na ustach. (10) Szlachetny głos się uciszał, do podniebienia język przywierał; (11) ucho chwaliło mnie, słysząc, a oko godziło się, patrząc. (12) Bo ratowałem biednego przed możnym, sierotę, co nie miał pomocy. (13) Nędzarze składali mi dzięki i serce wdowy radowałem. (14) Zdobiła mnie dotąd uczciwość, prawość mi płaszczem, zawojem. (15) Niewidomemu byłem oczami, chromemu służyłem za nogi. (16) Dla biednych stałem się ojcem, pomagałem w sporze i nieznajomemu, (17) rozbijałem szczękę łotrowi i wydzierałem mu łupy z zębów.
Właśnie taka postawę zajmował wierny Bogu HIOB. A Bóg Hioba uznał za osobę najbardziej sprawiedliwa na ziemi!.
Pytanie a jak ty drogi człowieku reagujesz na krzywdę innych?.
Łukasza 22:36-38
36. On zaś rzekł do nich: Lecz teraz, kto ma trzos, niech go weźmie, podobnie i torbę, a kto nie ma miecza, niech sprzeda suknię swoją i kupi.
37. Albowiem mówię wam, iż musi się wypełnić na mnie to, co napisano: Do przestępców był zaliczony; to bowiem, co o mnie napisano, spełnia się.
38. Oni zaś rzekli: Panie, oto tutaj dwa miecze. A On na to: Wystarczy.
Nie zabijaj ale stań w obronie drugiego,niewinnego i słabego kiedy ktoś próbuje go skrzywdzić.
Mateusza 26:(51) A oto jeden z tych, którzy byli z Jezusem, wyciągnął rękę, dobył miecza i ugodziwszy sługę najwyższego kapłana odciął mu ucho. (52) Wtedy Jezus rzekł do niego: Schowaj miecz swój do pochwy, bo wszyscy, którzy za miecz chwytają, od miecza giną. (53) Czy myślisz, że nie mógłbym poprosić Ojca mojego, a zaraz wystawiłby Mi więcej niż dwanaście zastępów aniołów? (54) Jakże więc spełnią się Pisma, że tak się stać musi?
Taką postawą obrońcy wykazał się HIOB i Szymon.
Postawę ludzi bogobojnych żołnierzy, czyli noszących miecz Biblia w żadnym miejscu nie potępia.
Takie osoby sprawiedliwe są w niej opisane.
Dzieje Apostolskie 10:(1) W Cezarei mieszkał pewien człowiek imieniem Korneliusz, setnik z kohorty zwanej Italską, (2) pobożny i "bojący się Boga" wraz z całym swym domem. Dawał on wielkie jałmużny ludowi i zawsze modlił się do Boga. (7) Kiedy znikł anioł, który z nim mówił, [Korneliusz] zawołał dwóch domowników i pobożnego żołnierza spośród swoich podwładnych.
Innym przykładem jest bogobojny setnik , który prosi Jesusa Chrystusa o uzdrowienie swego sługi.
Chrystus uzdrawiając sługę setnika, nie nakazuje mu porzucenia służby, lecz chwali jego wiarę mówiąc: „Zaprawdę, powiadam wam: U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary” Mateusza 8:5-10.
A oto rada Syna Człowieczego Jesusa Chrystusa:
Łukasza 3:(12) Przychodzili także celnicy, żeby przyjąć chrzest, i pytali go: Nauczycielu, co mamy czynić? (13) On im odpowiadał: Nie pobierajcie nic więcej ponad to, ile wam wyznaczono. (14) Pytali go też i żołnierze: A my, co mamy czynić? On im odpowiadał: Nad nikim się nie znęcajcie i nikogo nie uciskajcie, lecz poprzestawajcie na swoim żołdzie.
Podsumowując rada Pawła z listu do Rzymian 13 rozdział.
(1) Każdy niech będzie poddany władzom, sprawującym rządy nad innymi. Nie ma bowiem władzy, która by nie pochodziła od Boga, a te, które są, zostały ustanowione przez Boga. (2) Kto więc przeciwstawia się władzy - przeciwstawia się porządkowi Bożemu. Ci zaś, którzy się przeciwstawili, ściągną na siebie wyrok potępienia. (3) Albowiem rządzący nie są postrachem dla uczynku dobrego, ale dla złego. A chcesz nie bać się władzy? Czyń dobrze, a otrzymasz od niej pochwałę. (4) Jest ona bowiem dla ciebie narzędziem Boga, [prowadzącym] ku dobremu. Jeżeli jednak czynisz źle, lękaj się, bo nie na próżno nosi miecz. Jest bowiem narzędziem Boga do wymierzenia sprawiedliwej kary temu, który czyni źle. (5) Należy więc jej się poddać nie tylko ze względu na karę, ale ze względu na sumienie. (6) Z tego samego też powodu płacicie podatki. Bo ci, którzy się tym zajmują, z woli Boga pełnią swój urząd. (7) Oddajcie każdemu to, mu się należy: komu podatek - podatek, komu cło - cło, komu uległość - uległość, komu cześć - cześć. (8) Nikomu nie bądźcie nic dłużni poza wzajemną miłością. Kto bowiem miłuje bliźniego, wypełnił Prawo. (9) Albowiem przykazania: Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie pożądaj, i wszystkie inne - streszczają się w tym nakazie: Miłuj bliźniego swego jak siebie samego. (10) Miłość nie wyrządza zła bliźniemu. Przeto miłość jest doskonałym wypełnieniem Prawa.
Wszyscy bowiem musimy stanąć przed trybunałem Chrystusa, aby każdy otrzymał zapłatę za uczynki dokonane w ciele, złe lub dobre.
2 Koryntian 5:10.
Trzeba rozgraniczy dwie kwestie postawy człowieka wobec ataków niegodziwców i bandytów, nasienia szatana którzy sieją zło na ziemi.
Pierwsza to postawa wiary.
Druga to postawa osobista, ukształtowana charakterem każdego człowieka z osobna.
Kogo najczęściej atakują bandyci, plemię żmijowe diabła?.
Są to osoby słabe, bezbronne: jak kobiety,dzieci,sieroty,osoby biedne.
Teraz zachodzi pytanie, czy jako osoba szczerze wielbiącą Boga , naśladowcą Chrystusa mam patrzeć obojętnie na cierpienie?. Czy jeśli dam się pobić, ograbić i wykorzystać, nastawić drugi policzek to będzie to oznaczało moją bogobojność?.
Czy raczej patrzenie na wyrządzaną krzywde przez "dzieci diabla" osobom bezbronnym stawia mnie w pozycji nikczemnika?.
Niech odpowie na to pytanie Słowo Boże Biblia.
Za przykład niech posłuży osoba bogobojna, doświadczana przez diabla jakim był HIOB.
Hioba 29:(1) Hiob tak dalej prowadził swą mowę i rzekł: (2) Kto dawne szczęście mi wróci, czas, kiedy Bóg mnie osłaniał, gdy świecił mi lampą nad głową? (3) Z Jego światłem kroczyłem w ciemności, (4) gdym lata jesienne przeżywał, gdy Bóg osłaniał mój namiot. (5) Gdy jeszcze Wszechmocny był ze mną, gdy moi chłopcy mnie otaczali, (6) nogi w mleku kąpałem, oliwa płynęła ze skały. (7) Gdy z bramy miasta wyszedłem, zająłem miejsce na placu, (8) widząc mnie usuwali się młodzi, starcy z miejsc powstawali, (9) książęta kończyli swą mowę i ręce kładli na ustach. (10) Szlachetny głos się uciszał, do podniebienia język przywierał; (11) ucho chwaliło mnie, słysząc, a oko godziło się, patrząc. (12) Bo ratowałem biednego przed możnym, sierotę, co nie miał pomocy. (13) Nędzarze składali mi dzięki i serce wdowy radowałem. (14) Zdobiła mnie dotąd uczciwość, prawość mi płaszczem, zawojem. (15) Niewidomemu byłem oczami, chromemu służyłem za nogi. (16) Dla biednych stałem się ojcem, pomagałem w sporze i nieznajomemu, (17) rozbijałem szczękę łotrowi i wydzierałem mu łupy z zębów.
Właśnie taka postawę zajmował wierny Bogu HIOB. A Bóg Hioba uznał za osobę najbardziej sprawiedliwa na ziemi!.
Pytanie a jak ty drogi człowieku reagujesz na krzywdę innych?.
Łukasza 22:36-38
36. On zaś rzekł do nich: Lecz teraz, kto ma trzos, niech go weźmie, podobnie i torbę, a kto nie ma miecza, niech sprzeda suknię swoją i kupi.
37. Albowiem mówię wam, iż musi się wypełnić na mnie to, co napisano: Do przestępców był zaliczony; to bowiem, co o mnie napisano, spełnia się.
38. Oni zaś rzekli: Panie, oto tutaj dwa miecze. A On na to: Wystarczy.
Nie zabijaj ale stań w obronie drugiego,niewinnego i słabego kiedy ktoś próbuje go skrzywdzić.
Mateusza 26:(51) A oto jeden z tych, którzy byli z Jezusem, wyciągnął rękę, dobył miecza i ugodziwszy sługę najwyższego kapłana odciął mu ucho. (52) Wtedy Jezus rzekł do niego: Schowaj miecz swój do pochwy, bo wszyscy, którzy za miecz chwytają, od miecza giną. (53) Czy myślisz, że nie mógłbym poprosić Ojca mojego, a zaraz wystawiłby Mi więcej niż dwanaście zastępów aniołów? (54) Jakże więc spełnią się Pisma, że tak się stać musi?
Taką postawą obrońcy wykazał się HIOB i Szymon.
Postawę ludzi bogobojnych żołnierzy, czyli noszących miecz Biblia w żadnym miejscu nie potępia.
Takie osoby sprawiedliwe są w niej opisane.
Dzieje Apostolskie 10:(1) W Cezarei mieszkał pewien człowiek imieniem Korneliusz, setnik z kohorty zwanej Italską, (2) pobożny i "bojący się Boga" wraz z całym swym domem. Dawał on wielkie jałmużny ludowi i zawsze modlił się do Boga. (7) Kiedy znikł anioł, który z nim mówił, [Korneliusz] zawołał dwóch domowników i pobożnego żołnierza spośród swoich podwładnych.
Innym przykładem jest bogobojny setnik , który prosi Jesusa Chrystusa o uzdrowienie swego sługi.
Chrystus uzdrawiając sługę setnika, nie nakazuje mu porzucenia służby, lecz chwali jego wiarę mówiąc: „Zaprawdę, powiadam wam: U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary” Mateusza 8:5-10.
A oto rada Syna Człowieczego Jesusa Chrystusa:
Łukasza 3:(12) Przychodzili także celnicy, żeby przyjąć chrzest, i pytali go: Nauczycielu, co mamy czynić? (13) On im odpowiadał: Nie pobierajcie nic więcej ponad to, ile wam wyznaczono. (14) Pytali go też i żołnierze: A my, co mamy czynić? On im odpowiadał: Nad nikim się nie znęcajcie i nikogo nie uciskajcie, lecz poprzestawajcie na swoim żołdzie.
Podsumowując rada Pawła z listu do Rzymian 13 rozdział.
(1) Każdy niech będzie poddany władzom, sprawującym rządy nad innymi. Nie ma bowiem władzy, która by nie pochodziła od Boga, a te, które są, zostały ustanowione przez Boga. (2) Kto więc przeciwstawia się władzy - przeciwstawia się porządkowi Bożemu. Ci zaś, którzy się przeciwstawili, ściągną na siebie wyrok potępienia. (3) Albowiem rządzący nie są postrachem dla uczynku dobrego, ale dla złego. A chcesz nie bać się władzy? Czyń dobrze, a otrzymasz od niej pochwałę. (4) Jest ona bowiem dla ciebie narzędziem Boga, [prowadzącym] ku dobremu. Jeżeli jednak czynisz źle, lękaj się, bo nie na próżno nosi miecz. Jest bowiem narzędziem Boga do wymierzenia sprawiedliwej kary temu, który czyni źle. (5) Należy więc jej się poddać nie tylko ze względu na karę, ale ze względu na sumienie. (6) Z tego samego też powodu płacicie podatki. Bo ci, którzy się tym zajmują, z woli Boga pełnią swój urząd. (7) Oddajcie każdemu to, mu się należy: komu podatek - podatek, komu cło - cło, komu uległość - uległość, komu cześć - cześć. (8) Nikomu nie bądźcie nic dłużni poza wzajemną miłością. Kto bowiem miłuje bliźniego, wypełnił Prawo. (9) Albowiem przykazania: Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie pożądaj, i wszystkie inne - streszczają się w tym nakazie: Miłuj bliźniego swego jak siebie samego. (10) Miłość nie wyrządza zła bliźniemu. Przeto miłość jest doskonałym wypełnieniem Prawa.
Wszyscy bowiem musimy stanąć przed trybunałem Chrystusa, aby każdy otrzymał zapłatę za uczynki dokonane w ciele, złe lub dobre.
2 Koryntian 5:10.
