My OperaSystem nagrody i kary u Świadków Jehowy
Tuesday, October 29, 2013 9:57:35 PM
Pozwolę sobie przybliżyć informacje czym jest wykluczenie, a czym napomnienie stosowane u Świadków Jehowy.
Bowiem wiele osób nie rozumie tej różnicy, a nawet twierdzi że nie ma czegoś takiego jak "napomnienie" i pozbawienie kogoś np:"zgłaszanie się w studiowanej gazecie Strażnica".
Jednak Świadkowie Jehowy stosują zakaz zgłaszania się na ich zebraniu. A nie że jedynie wykluczona osoba nie może się zgłaszać.
Oto oficjalna strona Świadków Jehowy.
Jest tu podana informacja o książce która jedynie dostępna jest dla Świadków Jehowy.
Jest to szereg wytycznych dla nich.
http://wol.jw.org/pl/wol/d/r12/lp-p/1200274259
KSIĄŻKĄ w pdf.
https://files.myopera.com/janeklenart/files/1990_Zorganizowani%20do%20pe%C5%82nienia%20naszej%20s%C5%82u%C5%BCby.pdf
Pozwolę przytoczyć sobie z tej książki owe informacje.
Książka Zorganizowani do pełnienia naszej służby jest przeznaczona dla Świadków Jehowy.
Są w niej zawarte podstawowe informacje o obowiązkach starszych i sług pomocniczych, postępowaniu sądowniczym i o różnych sprawach z zakresu organizacji zborowej. Zagadnienia te omawia się co jakiś czas bardziej szczegółowo na łamach Strażnicy, Naszej Służby Królestwa oraz innych publikacji Towarzystwa.Modlimy się o to, by czytanie tej publikacji i stosowanie się do jej treści spotkało się z błogosławieństwem Jehowy i przyczyniło się do tego, żebyśmy wszyscy byli teokratycznie zorganizowani do ‘dokładnego pełnienia naszej służby’ (2 Tym. 4:5).
Wydawcy
ICH DZIAŁALNOŚĆ W ROLI SŁUG BOŻYCH
Wszyscy ci oddani i ochrzczeni naśladowcy Jezusa Chrystusa mają do wykonania niezwykle ważną pracę. Członkowie namaszczonego ostatka są "ambasadorami zastępującymi Chrystusa". Zapraszają drugich: "Pojednajcie się z Bogiem" (2 Kor. 5:20). Ich
lojalni towarzysze, "drugie owce", wspierają ich w tej służbie pojednania, i w ten sposób wszyscy zgodnie pracują jako jedna, zwarta organizacja (2 Kor. 6:1).
ROZDZIAŁ 12
ROZPATRYWANIE INNYCH SPRAW SĄDOWNICZYCH
Niekiedy bracia lub siostry powiadamiają nadzorców o popełnionych wykroczeniach, informując ich o nie zakończonych sporach osobistych (Mat. 18:17). Czasem mogą zagadnąć starszych osoby, które albo wyznają własne grzechy, albo mówią, co wiedzą o cudzym przewinieniu (Jak. 5:16; Kapł. 5:1). Ale bez względu na to, jaką drogą starsi dowiadują się o poważnym występku ochrzczonego członka zboru, powinni najpierw przeprowadzić dochodzenie. Jeżeli się okaże, że wiadomość jest prawdziwa, i jeśli przedłożono dowody, z których wynika, iż rzeczywiście popełniono ciężki grzech, wówczas grono starszych zboru wyznaczy komitet sądowniczy złożony przynajmniej z trzech braci, aby rozpatrzył sprawę. Podobne kroki należy przedsięwziąć, gdyby starsi dowiedzieli się o poważnym wykroczeniu osoby, która regularnie utrzymuje z nami łączność, ale jeszcze nie jest ochrzczona.
Trzeba dołożyć wszelkich starań, żeby postępowanie odwoławcze przeprowadzić w ciągu tygodnia po otrzymaniu pisemnego odwołania. W takim wypadku należy zaczekać z ogłoszeniem wykluczenia. Tymczasem nakłada się na oskarżonego ograniczenia. Nie wolno mu dawać komentarzy i modlić się na zebraniach ani korzystać ze specjalnych przywilejów służby.
WYKROCZENIA NIELETNICH
O poważnych wykroczeniach nieletnich będących ochrzczonymi członkami zboru należy powiadamiać starszych. Gdy starsi badają i rozpatrują taką sprawę, byłoby dobrze, żeby oddani Bogu rodzice takiego młodego byli przy tym obecni i współpracowali ze starszymi działającymi w charakterze sędziów, ale niech nie usiłują osłaniać błądzącego dziecka przed niezbędnym skarceniem. Podobnie jak w postępowaniu z dorosłymi winowajcami, starsi z komitetu sądowniczego będą także w sprawie nieletniego dążyć do ponownego sprowadzenia winowajcy na właściwą drogę. Jeżeli jednak młodociany nie przejawia skruchy, należy go wykluczyć ze społeczności.
ZAZNACZANIE NIEPORZĄDNYCH
W dzisiejszym zborze od czasu do czasu pojawiają się ludzie, o których wprawdzie nie wiadomo, że popełnili ciężki grzech, za co można by ich wykluczyć, niemniej wciąż skandalicznie lekceważą porządek teokratyczny.
Po kilkakrotnym napominaniu takich osób i stwierdzeniu, że w dalszym ciągu lekceważą wyraźne zasady biblijne, starsi mogą się zdecydować na wygłoszenie w zborze przemówienia i udzielenie stosownych napomnień co do takiego nieporządnego postępowania. Choć nie wymienią przy tym żadnego nazwiska, to jednak poszczególni członkowie zboru są obowiązani ‘zaznaczyć’ sobie taką osobę lub osoby, jak to poradził Paweł braciom w Tesalonice. Gdyby nieporządny w dalszym ciągu uparcie obstawał przy swoim niesfornym postępowaniu, grozi mu wielkie niebezpieczeństwo, że w końcu popełni poważny grzech, co może doprowadzić do wykluczenia go ze społeczności. Z drugiej strony życzliwa troska i niezachwiane stanowisko wiernych członków zboru rzeczywiście mogą sprawić, że się zawstydzi i okaże skruchę. Gdy już nie ma wątpliwości, że zaniechał swego nieporządnego postępowania, wówczas można przestać uważać go za ‘zaznaczonego’.
NIE OCHRZCZENI WINOWAJCY, KTÓRZY SĄ GŁOSICIELAMI
Co zrobić, jeżeli poważnego przewinienia dopuszczają się osoby, które jako nie ochrzczeni głosiciele uczestniczą w służbie polowej i ewentualnie są zapisane do teokratycznej szkoły służby kaznodziejskiej? Nie można ich formalnie wykluczyć ze zboru, ponieważ nie są jego pełnoprawnymi członkami. Może nie rozumieją dostatecznie mierników biblijnych, a wtedy życzliwa rada może im pomóc wyprostować ścieżki dla ich nóg.
Jeżeli nie ochrzczony winowajca nie okazuje skruchy, mimo że dwóch starszych spotkało się z nim i starało się mu pomóc, trzeba powiadomić zbór. Podaje się wówczas krótko do wiadomości, że dana osoba nie jest już uważana za nie ochrzczonego głosiciela (1Kor. 15:33). Zbór będzie odtąd traktował takiego winowajcę jak człowieka ze świata. Od takiej osoby nie przyjmuje się sprawozdań ze służby polowej.
https://files.myopera.com/janeklenart/blog/Moj%20osad.pdf]
Bowiem wiele osób nie rozumie tej różnicy, a nawet twierdzi że nie ma czegoś takiego jak "napomnienie" i pozbawienie kogoś np:"zgłaszanie się w studiowanej gazecie Strażnica".
Jednak Świadkowie Jehowy stosują zakaz zgłaszania się na ich zebraniu. A nie że jedynie wykluczona osoba nie może się zgłaszać.
Oto oficjalna strona Świadków Jehowy.
Jest tu podana informacja o książce która jedynie dostępna jest dla Świadków Jehowy.
Jest to szereg wytycznych dla nich.
http://wol.jw.org/pl/wol/d/r12/lp-p/1200274259
KSIĄŻKĄ w pdf.
https://files.myopera.com/janeklenart/files/1990_Zorganizowani%20do%20pe%C5%82nienia%20naszej%20s%C5%82u%C5%BCby.pdf
Pozwolę przytoczyć sobie z tej książki owe informacje.
Książka Zorganizowani do pełnienia naszej służby jest przeznaczona dla Świadków Jehowy.
Są w niej zawarte podstawowe informacje o obowiązkach starszych i sług pomocniczych, postępowaniu sądowniczym i o różnych sprawach z zakresu organizacji zborowej. Zagadnienia te omawia się co jakiś czas bardziej szczegółowo na łamach Strażnicy, Naszej Służby Królestwa oraz innych publikacji Towarzystwa.Modlimy się o to, by czytanie tej publikacji i stosowanie się do jej treści spotkało się z błogosławieństwem Jehowy i przyczyniło się do tego, żebyśmy wszyscy byli teokratycznie zorganizowani do ‘dokładnego pełnienia naszej służby’ (2 Tym. 4:5).
Wydawcy
ICH DZIAŁALNOŚĆ W ROLI SŁUG BOŻYCH
Wszyscy ci oddani i ochrzczeni naśladowcy Jezusa Chrystusa mają do wykonania niezwykle ważną pracę. Członkowie namaszczonego ostatka są "ambasadorami zastępującymi Chrystusa". Zapraszają drugich: "Pojednajcie się z Bogiem" (2 Kor. 5:20). Ich
lojalni towarzysze, "drugie owce", wspierają ich w tej służbie pojednania, i w ten sposób wszyscy zgodnie pracują jako jedna, zwarta organizacja (2 Kor. 6:1).
ROZDZIAŁ 12
ROZPATRYWANIE INNYCH SPRAW SĄDOWNICZYCH
Niekiedy bracia lub siostry powiadamiają nadzorców o popełnionych wykroczeniach, informując ich o nie zakończonych sporach osobistych (Mat. 18:17). Czasem mogą zagadnąć starszych osoby, które albo wyznają własne grzechy, albo mówią, co wiedzą o cudzym przewinieniu (Jak. 5:16; Kapł. 5:1). Ale bez względu na to, jaką drogą starsi dowiadują się o poważnym występku ochrzczonego członka zboru, powinni najpierw przeprowadzić dochodzenie. Jeżeli się okaże, że wiadomość jest prawdziwa, i jeśli przedłożono dowody, z których wynika, iż rzeczywiście popełniono ciężki grzech, wówczas grono starszych zboru wyznaczy komitet sądowniczy złożony przynajmniej z trzech braci, aby rozpatrzył sprawę. Podobne kroki należy przedsięwziąć, gdyby starsi dowiedzieli się o poważnym wykroczeniu osoby, która regularnie utrzymuje z nami łączność, ale jeszcze nie jest ochrzczona.
Trzeba dołożyć wszelkich starań, żeby postępowanie odwoławcze przeprowadzić w ciągu tygodnia po otrzymaniu pisemnego odwołania. W takim wypadku należy zaczekać z ogłoszeniem wykluczenia. Tymczasem nakłada się na oskarżonego ograniczenia. Nie wolno mu dawać komentarzy i modlić się na zebraniach ani korzystać ze specjalnych przywilejów służby.
WYKROCZENIA NIELETNICH
O poważnych wykroczeniach nieletnich będących ochrzczonymi członkami zboru należy powiadamiać starszych. Gdy starsi badają i rozpatrują taką sprawę, byłoby dobrze, żeby oddani Bogu rodzice takiego młodego byli przy tym obecni i współpracowali ze starszymi działającymi w charakterze sędziów, ale niech nie usiłują osłaniać błądzącego dziecka przed niezbędnym skarceniem. Podobnie jak w postępowaniu z dorosłymi winowajcami, starsi z komitetu sądowniczego będą także w sprawie nieletniego dążyć do ponownego sprowadzenia winowajcy na właściwą drogę. Jeżeli jednak młodociany nie przejawia skruchy, należy go wykluczyć ze społeczności.
ZAZNACZANIE NIEPORZĄDNYCH
W dzisiejszym zborze od czasu do czasu pojawiają się ludzie, o których wprawdzie nie wiadomo, że popełnili ciężki grzech, za co można by ich wykluczyć, niemniej wciąż skandalicznie lekceważą porządek teokratyczny.
Po kilkakrotnym napominaniu takich osób i stwierdzeniu, że w dalszym ciągu lekceważą wyraźne zasady biblijne, starsi mogą się zdecydować na wygłoszenie w zborze przemówienia i udzielenie stosownych napomnień co do takiego nieporządnego postępowania. Choć nie wymienią przy tym żadnego nazwiska, to jednak poszczególni członkowie zboru są obowiązani ‘zaznaczyć’ sobie taką osobę lub osoby, jak to poradził Paweł braciom w Tesalonice. Gdyby nieporządny w dalszym ciągu uparcie obstawał przy swoim niesfornym postępowaniu, grozi mu wielkie niebezpieczeństwo, że w końcu popełni poważny grzech, co może doprowadzić do wykluczenia go ze społeczności. Z drugiej strony życzliwa troska i niezachwiane stanowisko wiernych członków zboru rzeczywiście mogą sprawić, że się zawstydzi i okaże skruchę. Gdy już nie ma wątpliwości, że zaniechał swego nieporządnego postępowania, wówczas można przestać uważać go za ‘zaznaczonego’.
NIE OCHRZCZENI WINOWAJCY, KTÓRZY SĄ GŁOSICIELAMI
Co zrobić, jeżeli poważnego przewinienia dopuszczają się osoby, które jako nie ochrzczeni głosiciele uczestniczą w służbie polowej i ewentualnie są zapisane do teokratycznej szkoły służby kaznodziejskiej? Nie można ich formalnie wykluczyć ze zboru, ponieważ nie są jego pełnoprawnymi członkami. Może nie rozumieją dostatecznie mierników biblijnych, a wtedy życzliwa rada może im pomóc wyprostować ścieżki dla ich nóg.
Jeżeli nie ochrzczony winowajca nie okazuje skruchy, mimo że dwóch starszych spotkało się z nim i starało się mu pomóc, trzeba powiadomić zbór. Podaje się wówczas krótko do wiadomości, że dana osoba nie jest już uważana za nie ochrzczonego głosiciela (1Kor. 15:33). Zbór będzie odtąd traktował takiego winowajcę jak człowieka ze świata. Od takiej osoby nie przyjmuje się sprawozdań ze służby polowej.
https://files.myopera.com/janeklenart/blog/Moj%20osad.pdf]
