My OperaFaworyzowanie elity wśród świadków Jehowy (Wyznawców Strażnicy)
Friday, July 20, 2012 4:53:45 PM
Obserwując poczynania w zborze w Brzozowie dochodzi się do prostego stwierdzenia, ze są uprzywilejowani i pozostali nie uprzywilejowani. O elicie mówi się ze to Jehowa ich wybrał i podlegają pod osad tylko Jehowy i nie wolno na te osoby nic złego powiedzieć. Natomiast inni podlegają kontroli i ocenę własnego posterowania , napiętnowania i osadzenia i wykluczenia. Ale czy to nie przypomina dyktatury a inne osoby traktuje się raczej w pogardzie i uzależnieniu od elity. Podam prosty przykład starszy może kłamać , kraść i oszukiwać, czynić sprzecznie nawet z naukami WTS-u( korporacji Strażnicy). Jednakże nie będzie wyciągało się przeciw niemu żadnych konsekwencji lecz zataja się. Miałem taka sytuacje ze powiedziałem ze starszy zboru R.B. oszukuje i wykazałem to innemu starszemu J. O. to powiedział abym nikomu o tym nie mówił. Wyklucza się osobę telefonicznie za palenie papierosów. * Natomiast starszy zboru R. B. jeździ na Ukrainę i handluje papierosami i wódką to wolno?. Wyklucza się inna kobietę świadka Jehowy za to ze poszła do księdza poprosić o pieniądze na chleb, za to ze jest to uwłaczanie godności organizacji publicznie w Sali królestwa o tym powiedziała. Lecz wyznawcy Strażnicy nie byli dla niej wsparciem. Inny przykład chodził ksiądz po kolędzie i dal 100 złotych właśnie kobiecie będącej świadkiem Jehowy, natomiast jakoś starsi zboru nawet na cukierka dla dzieci się nie zdobyli. Wiedząc doskonale w jakim ubóstwie mieszka jako samotna matka z dziećmi.
"Dwojakie odważniki są ohydą dla Pana, a fałszywe wargi to rzecz niedobra."
Przypowieści 20:23.
„ Przed Bogiem wszystko w nas jest jawne… nikogo nie skrzywdziliśmy, nikogo nie zepsuliśmy, nikogo nie oszukaliśmy. Nie mówię tego, aby potępiać….” 2 Koryntian 5:11; 7:2,3.
Czy można okryć całkowitym milczeniem niesprawiedliwość? Czy znaczy to, że należy być cicho, gdy w imię Boże propaguje się wypaczenia? Mateusza 12:36–37. Psalm 37:32,33; Rzymian 12:17-21; 1 Piotra 2:21–23.
Jakie jest w tej sprawie stanowisko Pisma Świętego? Czy przykłady świadczą, że nie wolno nam demaskować zła. Hebrajscy prorocy często demaskowali, wyjawiali , w którym miejscu zwierzchnicy i inni obdarzeni władzą ludzie odstępowali od wskazań Bożych ściągając kłopoty na siebie i na lud. Sanhedryn, starsi, ustanowione prawem Bożym autorytety kapłańskie – ostro sprzeciwiała się rozgłaszaniu przez apostołów informacji o niesprawiedliwym potraktowaniu sprawy Jezusa. Dzieje Apostolskie 4:15–23; 5:17. W odniesieniu do proroków Starego Testamentu, jak i w odniesieniu do uczniów Chrystusa – demaskowanie zła podyktowane było poszanowaniem i posłuszeństwem wobec wyższego autorytetu i dobrem ogółu. Mateusza 5:11,12, Jakuba 5:10,11. 1 Koryntian 11:1; Efezjan 5:1; 1 Piotra 2:21.
Bóg nie jest w żadnym wypadku przeciwny demaskowaniu niesprawiedliwości i błędów, jeśli tylko motywem takiego działania jest pomoc, wyczulenie ludzi na to i wyciągnięciu właściwych wniosków.
Powiedzenie „zło się panoszy, gdzie dobrzy ludzie milczą” nie jest w tym wypadku pozbawione znaczenia. Sprawy, które ujawniam, są poważne, lecz nie sama ich powaga skłania mnie do pisania. Sprawy te kazały mi się zastanowić poważniej niż kiedykolwiek przedtem nad znaczeniem podstawowych fragmentów i nauk Biblii.
art. 213 § 1. Nie ma przestępstwa określonego w art. 212 § 1, jeżeli zarzut uczyniony niepublicznie jest prawdziwy. § 2. Nie popełnia przestępstwa określonego w art. 212 § 1 lub 2, kto publicznie podnosi lub rozgłasza prawdziwy zarzut służący obronie społecznie uzasadnionego interesu.
* Oficjalne publiczne palenie jest wbrew organizacji. Natomiast gdyby to było potajemne palenie to nie godziłoby w organizacje. Tajna sadownicza ,książka świadków Jehowy " Paście trzodę boża" str. 65. cytuje ; „Jeśli chrześcijanin wypali na osobności kilka papierosów sprawa może zająć się jeden lub dwóch nadzorców. Gdyby natomiast ktoś miał w zwyczaju korzystania z tytoniu, trzeba powołać komitet sadowniczy”.
Właśnie czy to powołanie komitetu sadowniczego złożonego z 3 osób ma na celu pomocy. Chodzi o wykluczenie i nieważne czy sadzona osoba się wstawi czy nie. Orzeczenie skazujące na banicje i tak zostanie podjęta według instrukcji Centrali WTS.
"Dwojakie odważniki są ohydą dla Pana, a fałszywe wargi to rzecz niedobra."
Przypowieści 20:23.
„ Przed Bogiem wszystko w nas jest jawne… nikogo nie skrzywdziliśmy, nikogo nie zepsuliśmy, nikogo nie oszukaliśmy. Nie mówię tego, aby potępiać….” 2 Koryntian 5:11; 7:2,3.
Czy można okryć całkowitym milczeniem niesprawiedliwość? Czy znaczy to, że należy być cicho, gdy w imię Boże propaguje się wypaczenia? Mateusza 12:36–37. Psalm 37:32,33; Rzymian 12:17-21; 1 Piotra 2:21–23.
Jakie jest w tej sprawie stanowisko Pisma Świętego? Czy przykłady świadczą, że nie wolno nam demaskować zła. Hebrajscy prorocy często demaskowali, wyjawiali , w którym miejscu zwierzchnicy i inni obdarzeni władzą ludzie odstępowali od wskazań Bożych ściągając kłopoty na siebie i na lud. Sanhedryn, starsi, ustanowione prawem Bożym autorytety kapłańskie – ostro sprzeciwiała się rozgłaszaniu przez apostołów informacji o niesprawiedliwym potraktowaniu sprawy Jezusa. Dzieje Apostolskie 4:15–23; 5:17. W odniesieniu do proroków Starego Testamentu, jak i w odniesieniu do uczniów Chrystusa – demaskowanie zła podyktowane było poszanowaniem i posłuszeństwem wobec wyższego autorytetu i dobrem ogółu. Mateusza 5:11,12, Jakuba 5:10,11. 1 Koryntian 11:1; Efezjan 5:1; 1 Piotra 2:21.
Bóg nie jest w żadnym wypadku przeciwny demaskowaniu niesprawiedliwości i błędów, jeśli tylko motywem takiego działania jest pomoc, wyczulenie ludzi na to i wyciągnięciu właściwych wniosków.
Powiedzenie „zło się panoszy, gdzie dobrzy ludzie milczą” nie jest w tym wypadku pozbawione znaczenia. Sprawy, które ujawniam, są poważne, lecz nie sama ich powaga skłania mnie do pisania. Sprawy te kazały mi się zastanowić poważniej niż kiedykolwiek przedtem nad znaczeniem podstawowych fragmentów i nauk Biblii.
art. 213 § 1. Nie ma przestępstwa określonego w art. 212 § 1, jeżeli zarzut uczyniony niepublicznie jest prawdziwy. § 2. Nie popełnia przestępstwa określonego w art. 212 § 1 lub 2, kto publicznie podnosi lub rozgłasza prawdziwy zarzut służący obronie społecznie uzasadnionego interesu.
* Oficjalne publiczne palenie jest wbrew organizacji. Natomiast gdyby to było potajemne palenie to nie godziłoby w organizacje. Tajna sadownicza ,książka świadków Jehowy " Paście trzodę boża" str. 65. cytuje ; „Jeśli chrześcijanin wypali na osobności kilka papierosów sprawa może zająć się jeden lub dwóch nadzorców. Gdyby natomiast ktoś miał w zwyczaju korzystania z tytoniu, trzeba powołać komitet sadowniczy”.
Właśnie czy to powołanie komitetu sadowniczego złożonego z 3 osób ma na celu pomocy. Chodzi o wykluczenie i nieważne czy sadzona osoba się wstawi czy nie. Orzeczenie skazujące na banicje i tak zostanie podjęta według instrukcji Centrali WTS.
