My Opera... de kater ...
Monday, July 12, 2010 7:49:41 AM
120 minuten, één doelpunt ... aan de verkeerde kant.
120 minuten en een waaier aan gele kaarten. Genoeg om een mooie Spaanse waaier mee te maken tegen de hitte. Een waaier met een rood randje.
120 minuten met daarin één echte scheidsrechterlijke dwaling. Gevolg: ... ach, we weten het.
We hebben het allemaal gezien, we hebben het allemaal gevoeld.
32 jaar hebben we moeten wachten om ons weer aan de wereld te presenteren op het aller hoogste niveau. Een finale speel je niet iedere dag, dus er werden strijdende leeuwen verwacht. Inzet, passie, drive. De grens opzoeken en daar soms net een beetje overheen gaan.
Gevochten werd er, de grens werd overschreden, menig gele kaart was terecht. Van Bommel en de Jong hadden misschien zelf rood moeten hebben, maar dat bleef ze gespaard.
120 minuten zit ik, sta ik, loop ik te ijsberen door de kamer en na de rode kaart ben ik maar buiten gaan staan. Zelf daar is de wedstrijd te volgen. Overal tv's buiten, overal de "oehs", "ohs" en "ahs". Overal ... en ook de "nee!!!". 0-1 voor Spanje. Ik wist het, ik voelde het en beruste toen al in ons lot.
Voetbal is een heel eenvoudig spelletje. Scoor je meer doelpunten dan je tegenstander, dan heb je gewonnen. DE onbeschreven voetbalwet is, dat wanneer je het nalaat om te scoren, dat dan de tegenstander dat doet. Arjen Robben krijgt twee 100% kansen en laat na wat er moest gebeuren; scoren. Na zijn tweede kans telde ik één en één al bij elkaar op, dacht ik aan die onbeschreven voetbalwet.
Let wel; dit is geen verwijt naar Arjen. Verre van dat. Respect voor zijn strijd, zijn weg naar dit WK, naar deze finale. Daar mag iedere inwoner van NL een voorbeeld aan nemen. Maar ... ... ...
Dit WK heeft ons wel weer doen beseffen, dat wanneer we iets willen, we echt heel ver kunnen komen.
Dit WK heeft NL voor een paar weken weer heel dicht bij elkaar gebracht. Dit WK was meer ons WK, dan welk WK ook ...
1974, 1978, 2010 ... maakt het rijtje af en dan moet er 2014 komen te staan ... 2014 ...
Waarom niet!? Waarom zouden we dit kunstje in 2014 niet voor het grootste gedeelte kunnen herhalen? Voor het grootste gedeelte ja ... want die finale moet dan wel gewonnen worden.
32 jaar hebben we moeten wachten op een WK-finale ... een finale met strijdende leeuwen. Wat overblijft is een kater ...
..... .... ... .. .
O ja; Howard ... veel plezier in je Spaanse vakantiehuisje. Ik hoop dat het aan je wensen voldoet en dat het 't fluiten tegen NL waard was.
120 minuten en een waaier aan gele kaarten. Genoeg om een mooie Spaanse waaier mee te maken tegen de hitte. Een waaier met een rood randje.
120 minuten met daarin één echte scheidsrechterlijke dwaling. Gevolg: ... ach, we weten het.
We hebben het allemaal gezien, we hebben het allemaal gevoeld.
32 jaar hebben we moeten wachten om ons weer aan de wereld te presenteren op het aller hoogste niveau. Een finale speel je niet iedere dag, dus er werden strijdende leeuwen verwacht. Inzet, passie, drive. De grens opzoeken en daar soms net een beetje overheen gaan.
Gevochten werd er, de grens werd overschreden, menig gele kaart was terecht. Van Bommel en de Jong hadden misschien zelf rood moeten hebben, maar dat bleef ze gespaard.
120 minuten zit ik, sta ik, loop ik te ijsberen door de kamer en na de rode kaart ben ik maar buiten gaan staan. Zelf daar is de wedstrijd te volgen. Overal tv's buiten, overal de "oehs", "ohs" en "ahs". Overal ... en ook de "nee!!!". 0-1 voor Spanje. Ik wist het, ik voelde het en beruste toen al in ons lot.
Voetbal is een heel eenvoudig spelletje. Scoor je meer doelpunten dan je tegenstander, dan heb je gewonnen. DE onbeschreven voetbalwet is, dat wanneer je het nalaat om te scoren, dat dan de tegenstander dat doet. Arjen Robben krijgt twee 100% kansen en laat na wat er moest gebeuren; scoren. Na zijn tweede kans telde ik één en één al bij elkaar op, dacht ik aan die onbeschreven voetbalwet.
Let wel; dit is geen verwijt naar Arjen. Verre van dat. Respect voor zijn strijd, zijn weg naar dit WK, naar deze finale. Daar mag iedere inwoner van NL een voorbeeld aan nemen. Maar ... ... ...
Dit WK heeft ons wel weer doen beseffen, dat wanneer we iets willen, we echt heel ver kunnen komen.
Dit WK heeft NL voor een paar weken weer heel dicht bij elkaar gebracht. Dit WK was meer ons WK, dan welk WK ook ...
1974, 1978, 2010 ... maakt het rijtje af en dan moet er 2014 komen te staan ... 2014 ...
Waarom niet!? Waarom zouden we dit kunstje in 2014 niet voor het grootste gedeelte kunnen herhalen? Voor het grootste gedeelte ja ... want die finale moet dan wel gewonnen worden.
32 jaar hebben we moeten wachten op een WK-finale ... een finale met strijdende leeuwen. Wat overblijft is een kater ...
..... .... ... .. .
O ja; Howard ... veel plezier in je Spaanse vakantiehuisje. Ik hoop dat het aan je wensen voldoet en dat het 't fluiten tegen NL waard was.
