Jules Zollner. - Dan is Herman er nog altijd

Dan is Herman er nog altijd

Thursday, April 26, 2012 12:18:52 PM

Herman Heinsbroek stelt zich nog niet kandidaat. Maar als op hem een beroep wordt gedaan, staat hij paraat. Dat zou nog niet eens zo gek wezen, om Nederland uit het slop en uit het moeras te trekken.

Sven Kokkelman kreeg ze gisteravond af en toe flink en stevig om de oren wat hij niet verwacht had, van een breed lachende en uitstekend in zijn vel zittende Heinsbroek. Nog altijd een van de rijkste mannen van Nederland.

Destijds kreeg hij het aanhoudend aan de stok met Nijenrode-Eduard Bomhoff, en moest hij zijn ministersbaantje nar 84 dagen aan de wilden hangen.

Maxime Verhagen noemt Heinsbroek onbetrouwbaar. "Als je met hem hebt gepraat, moet je je zakken nakijken of er nog alles in zit," zei Heinsbroek.

Verhagen nam bij Pauw en Witteman vermoeid en glazig afscheid. Hij heeft het niet gemaakt, in de partij, en in de Nederlandse politiek. Hij was teveel uitsluitend en fel verbeten eigen carrière- en vooral machtsbelust. Hij wilde heerser zijn. Over alles. Hij heeft het niet gehaald. Niet handig aangepakt. De noordnederlanders onderschat. Hij heeft zich vertild en dat was te verwachten. De man kan niet lachen, en toont aldoor zijn enige, strakke en onaantrekkelijke angstaanjagende meedogenloze verachtelijke gezicht en aanzien van zijn partij. Hij ging te hard, en wilde teveel, met veel inhoudloos machtsvertoon. Hij speelde niet slim, maar wel sluw. Dan ga je onderuit, op get gladde ijs van de noordelijke Nederlanden.

Dat is een onhebbelijkheid waar Geert Wilders ook een beetje dreigt tegenaan te lopen. Je moet als politicus aan de top wel de enige, betrouwbare en navolgbare boodschap blijven vertellen en uitstralen, maar je moet dat met veel verschillende gezichten en toonaarden doen. Dan slaag je. Anders niet. De mensen willen verandering, al blijft de boodschap dezelfde.

Herman Heinsbroek kan dat. Hij heeft veel eigenschappen als Schiedamse straatjongen die misschien niet zo aantrekkelijk zijn, hij heeft wel één voordeel, hij blijft onafgebroken consistent. Je weet waar je aan toe ben. Zoals alle Rotterdammers. Die vertellen geen smoesjes, en die hoef je hun ook niet te op te hangen. Dat doet 't goed, in de politiek.

Heinsbroek For President, zou een goeie keus en oplossing zijn voor Nederland.
Hij maakt zich absoluut geen zorgen over het feit dat Nederland straks een Europse boete krijgt, voor het niet halen van de 3% begrotingsnorm en bezuiniging.
"Die boete krijgen we niet,"zegt Heinsbroek zeer beslist. Hij kan het weten. Het is puur zakelijk instinct. Ondanks dat we de norm niet halen.

Heinsbroek is voorstander van het loslaten van de euro.
Hij wil Nederland een financiële alliantie laten smeden met Duitsland,
dat ook uit de euro stapt, als het de schulden (en pensioenen) van Frankrijk moet betalen.

"We gaan er geen cént op achteruit," zegt Heinsbroek.

Hij kent de handel, en de wetenschap. Hij is aanhanger van Pim Fortuyn. Dat doet 't nog veel beter, nu in Nederland. In vergelijking met al die sijsjeslijmers. Fortuyn deed het beter dan Wilders.

Maar hij wil niet samenwerken met Wilders.
En op terechte gronden.

Wilders heeft de anti-islam teveel tot een te overheersend fixatie-projectiepunt gemaakt.
Hij kan daar nu niet meer van los.
Teveel en te grote eenzijdigheid is niet altijd verstandig, in de politiek.

Heinsbroek heeft er in ieder geval de "drive" en het uithoudingsvermogen voor.
Dat is al heel wat waard ($$$) in deze tijd.