"The world is like a book, one who doesn't travel reads only one page"

Malo mi bylo podrozowania z Easy Rider, wiec dalam sie naciagnac na jeszcze jeden dzien na motorze. Ostatecznie podroz motorem zakonczylam w Mui Ne. To malutenka miejscowosc nad morzem slynaca z kolorowych wydm, czerwonych, pomaranczowych i bialych. Tutaj zamierzam uprawiac glownie nicnierobienie, slodkie lenistwo i byczenie na plazy. Mam ku temu dobre powody: ponad dwadziescia dni w trasie, nieustannego zrywania sie z lozka o barbarzynskich porach, zmeczone cialo po wedrowkach i wspinaczkach... Oprocz powodow sa tez doskonale warunki. Plaza, palemki kiczowato zwisajace nad nia, cieple morze (w sumie arcydzielo sztuki kalendarzowej), wygodny i luksusowy bungalowa z klima za jedyne 14 USD za noc. Zyc nie umierac. Taniuskie restauracje na wyciagniecie reki (kalmary, krewetki, osmiornice, ryby, grill, duszenie, smazenie). Ale jest cos jeszcze, czego sie nie spodziewalam: muszelki. Jest ich nadspodziewanie duzo, a to za sprawa niedawnych tajfunow i wystepuja tu w takich barwach, jakie w muszelkowej spolecznosci nie byly mi dotad znane. Pomaranczowe, fioletowe, czerwone, zolte jak kanarek. Wielkosci piesci albo i lepiej. Kolekcja na moim tarasie (jakies 200 eksponatow) z pewnoscia zainteresowalaby niejednego muszlologa. Na razie cieszy moje oczy, obiektyw aparatu, przechodzacych Wietnamczykow z obslugi hotelu i... nikogo wiecej. Bo prawie nikogo tu nie ma. Puste plaze. Zupelnie. Jest bosko...
Jedyny problem to ze nie moge tu kupic widokowek, ktore zamierzalam w czasie lenistwa opatrzyc tekstem i adresami moich przyjaciol. Moze sie zatem zdarzyc, ze ich z Wietnamu nie wysle. Wybaczcie.