"The world is like a book, one who doesn't travel reads only one page"

Przyjechałam!
Nie sprawdziły się żadne czarne przepowiednie pogodowe. Słonko, upał, duchota i parność. Może jakaś jedna czy dwie białe chmurki przemknęły po niebie.
Przyjechałam i dotarłam do mojego domku. Na stole stał bukiet kwiatów, a na progu Dea i Kamal, uśmiechnięci, radośni... I jeszcze szklana soku z mango, świeżutkiego, jako element powitania. I, jako że moja twórczość znajduje się obecnie na etapie ckliwego holywoodzkiego badziewia, oraz w nawiązaniu do mojego poprzedniego pobytu tutaj, razem ze mną pojawili się... nowi goście. I dzisiaj następni. Dlatego Kamal chichota na mój widok i powtarza 'lucky girl!'. I kręci głową z niedowierzaniem. A mnie jest jeszcze fajniej na duszy.
Zroblilismy sobie małe przyjęcie powitalne, na stole stanęła flaszeczka Żubrówki przytargana przeze mnie z Polski. Chciałam się nauczyć wznosić toasty w sinhala, nie wyszło... Oryginalnie brzmi to jakoś saudie puruacośtam. Ale mi wyszła Saudi Arabia, co strasznie wszystkich rozśmieszyło. Mnie zresztą też, więc do końca juz wznosiliśmy toasty za szczęśliwość i powodzenie Arabii Saudyjskiej.
Jest bosko. Słońce. Pyszne jedzenie (rice and curry, chyba najlepszy jak dotąd na wyspie, krewetki, ryba grillowana, roti z lunumirisem). Spokój i cisza.
Nie. Dzisiaj pada. Ale to nic. Mam ze sobą ostatnią książkę Tiziano Terzaniego, więc leżę, czytam, śpię, czytam, leniuchuję i jem. Nie chce mi się stąd ruszać...