"The world is like a book, one who doesn't travel reads only one page"

Tak. Musze wydac oswiadczenie. Oficjalne. Otoz absolutnie nie zmienilam upodoban i nie stalam sie z dnia na dzien plazowiczem-wylegiwaczem. Nie pociaga mnie grzebanie w piachu ani drinki z palemka serwowane do lezaczka. Nie jestem fanka mody plazowej. Odcien brazu mojego ciala nie jest najwazniejsza pamiatka wakacyjna. Ale fakt pozostaje faktem, wciaz jestem na Gili Air. Bylabym absolutnie niesprawiedliwa twierdzac, ze to wynik mojego poswiecenia dla Klaudii i Emila, ktorzy robili kurs pletwonurkowy. Emil zrezta juz odlecial, a ja wciaz tu tkwie. Dlaczego? Nie wiem. Serio. Wciaz wydaje mi sie, ze jest tu jeszcze tyle rzeczy do zrobienia, np:
1. Zobaczyc zachod slonca. Ten z mojej strony wyspy nie wystepuje, trzeba przejsc na strone przeciwpolozna, czyli jakies maks. 20 min spacerkiem. Albo konikiem z wozkiem 5 min. Jakos sie jeszcze nie udalo dotrzec na druga strone wyspy (cala dookola mozna obejsc w 1,5 h)
2. Zjesc 15 rodzaj ryby z grilla.
3. Poznac ostatnich trzech sprzedawcow i restauratorow na wyspie, ktorzy jeszcze nie znaja mojego imienia lub nie wiedza, ze jestem z Polski.
4. Zamordowac wszystkie koguty na wyspie, za to ze pieja o 3.30 rano.
5. Wstac po raz piaty na wschod slonca.
6. itd...

Serio, jutro zwijam zagle. Wracam na paskudne Bali. A potem Flores.
Czytelnikow informuje, ze NIE bylam na Jawie w czasie ostatniego trzesienia ziemi, o ktorym zreszta sie dowiedzialam od 'polskiej' strony.
Pragnacych pozostac ze mna w kontakcie zawiadamiam, ze moj indo numer jest +62 81384807731. Niesmialo zwracam uwage, ze u mnie jest 6 godzin pozniej ;-)