"The world is like a book, one who doesn't travel reads only one page"

Wlasnie wrocilysmy. Mozna powiedziec, ze byl to luksusowy rejs - wynajelysmy lodke na dwa dni w trzy osoby. Szalony pomysl w innych szerokosciach geograficznych, ale tu? Zatem: widzialam smoki z Komodo, jakies 20 sztuk, spalam na pokladzie z widokiem na milion gwiazd i, oczywiscie, Krzyz Poludnia, zobaczylam setki nietoperzy przelatujacych nad wyspa o zachodzie slonca, przeplynelam kolo dziesiatek wysepek az do Manta Point i z powrotem, zaliczajac Pink Beach, Bidadari Island i wiele innych, zjadlam pyszne posilki przygotowane przez zaloge naszego stateczku (gotowalo dwoch chlopakow - jeden moze 12 lat, drugi 20 ;-). Ale co najwazniejsze - snorklowalam przez kilka godzin. Ha, nie wazne ze w kapoku, wazne ze to, co zobaczylam bylo... No wlasnie. Ja nie mam porownania, ale Natalie nurkowala w wielu miejscach na swiecie i twierdzi, ze tu jest najlepiej. Hm... nie ma takiej palety kolorow, ktora moglaby oddac wrazenia kolorystyczne z raf wokol Pink Beach. Widzialam chyba kazdy kolor, jaki przyroda moze stworzyc. Korale zielone, turkusowe, zolte, pomaranczowe i biale. Lekko swiecace i matowe, zywe i nieruchome, anemony, jamochlony, ogorki morskie i inne dziwaczne kreatury. I ryby. Rybki, rybeczki i rybska olbrzymie. No i najwazniejsze: widzialam mante. Niesamowite i dostojne stworzenie przeplynelo kolo mnie. Miala chyba ze 3 metry dlugosci... Widzialam tez zolwia morskiego i tunczyki i barakude - to z bardziej jadalnych. Widzialam chyba caly atlas ryb tropikalnych z bohaterami Fiding Nemo wlacznie ;-).
Teraz zostaly wspomnienia, brak zdjec i dziwne uczucie kolyszacej sie podlogi.
Jutro powrot samolotem na Bali. Juz blizej niz dalej do konca...