GÜL NE DEMEK? ADI BAŞKA OLSAYDI BU KADAR GÜZEL KOKMAYACAK MIYDI... (shakespeare)

Kırmızıya ve mor’a çalınmıştı heryer
Yokluk yada varlık sayılarda belli oluyordu artık.
Hiçbir anlamı kalmamıştı sıcaklığın zemheride.
Üşümek bile kesmiyor nedense yanan elleri.
Solunulan her ne ise acı bir tat bırakıyor genizlerde
Herşey yavan geliyor
Herşey daha da korkutuyor
Herşey daha bir çetrefil oluyor
Herşey gittikçe hiçbirşeyleşiyor.
Unutulan,ağız kenarlarında titrek dudaklar misali
Düşlenemiyor bile yadellerdeki çam kokulular.
Özlenen,sırça köşklerdeki tutuksuz tutuklulara denk..
Farketmez bundan böyle yıldızlardaki ahenk,
Yahut gökteki yedi renk..
Neylersinki,ölüm mezar taşlarında daha bir fiyakalı.
Hiçbir çiçek duramayacak dalında,
Ani bir çığlıkla silkinecek yerdekiler.
Ve bir akşam üstü;
Küsemeyecek bile akan sular
Gök yere ansızın iniverecek
Ruhum benimdir artık ve göksüm dingin.


ketum

Göçebe olan hüzzam bakışlarla,yersiz,yurtsuz ve kalemsiz…

Çırpınıyorsa yürek nafile!
Kuşatmıştır gözlerin ferini sonbahar sarısı susku.
Uzaklara el atmış ve yorgundur kollar
Hesapsız hesapların kaldıramadığı gizler vardır dörtyanda…

Ezildi yaprak,acıdı dalı ağacın;
Kırık ve döküktü,yavandı acı sular

ketum

Akşam üstü sağanaklarında ıslanmak huzur veriyor.kaçamamak,ortalıklarda kalakalmak daha bir cetrefildir,garipliktir.hüznün titreyenidir.
Hiçbirşey kalmayacak gökkuşağının altında,hiçbirşey ay aşığından kimsenin gözlerini kaçırmasına müsaade edemeyecek.duasız avuçlar hiçbir zaman açılamayacak gökyüzüne.kıpkırmızı bir gün doğarsa eğer sabahın tan vaktinde ve uykudaysak,acının en katmerlisiyle karşılaşılacak gerçeği titretedursun yürekleri,ayaklar ilerleyemeyecek gibi olacaktır.
Acı olan ne varsa almak istiyorum bu hayattan.evet evet almak istiyorum acıların hepsinden.hani o üzerine gidilemeyen,korkularıyla uyunmayan,yüz verilmeyen ne varsa almak istiyorum.kurumaya yüz tutan gülleri bile istiyebilirim arsızlığımla.yemyeşil çayırlar varsın benim olmasın.benim olmasın gül bahçeleri,benim olmasın mor menekşelerim.sönmeyen ışıklarım olsun benim.karanlık yüreğim aydınlansın istiyorum.şimşekler beynimde çaksın istiyorum.
Akşam üstü sağanaklarında ıslanmak huzur veriyor saçlarıma ve gözlerime.kapkara bir gökyüzü hayalimde canlanırken,gözlerimi araladım,başımı gökyüzüne kaldırıp baktım.gökkuşağı dua ediyordu!ama yoktu ve yoktum.

ketum

hiç böylesine yiğit görmemiştim anamı,sigarsını nefes nefes eritirken
evet bugün 12 aralık
soğuk ve ben üşüyorum

sonbaharların sonrasındaki son hüznümle,sonsuzluklarda ölesiye haykırarak,yalın ayak,yanan toprakların üzerinde,kanımdan bir damla kurutuvermişim nazlanamadığım yalınlıklarıma.damlarıma ayın şavkı vurmuyor,üzerime doğan her güneş benden çok uzaklarda...
evet eylenen yolcuyum çile sofrasında soluklanan.başlangıçtaki sondayım.


ketum