Sessizliğin Çalar Ölüm Notası

"Siyaha Boyalı Düşlerimden Hüzün Oyalı Sözler..."

Hüzne boyadım duyguların rengini
Hüznü doruklarda yaşadım ben
Yaşadığım duyguların en derini
Aydınlıktan kaçtım
Karanlık yalnızlıklar aldı yerini
Dibini göremediğim bu dipsiz yerde
Kaçtı gözlerimin feri
Bir kez olsun anlasan beni
En azından anlamaya çalışsan hani
Anlamıyorsun
Hiç değilse günahıma girme bari!
Hiç değilsin elbet ama hep te değilsin
Var ile yok arası bir yerdesin
Yaşam ile ölüm ortası
Sona varmaktı rotası
Bıraktığın boşluğa dertten bir ev yaptım
Hüzün sıvası, güneş görmez iki göz odası
Duvarda paramparça bir resim
O resmin parçası bendim
Koparılıp atılmış parçası
Dağınık bi puzzledım
Bu eksiklerle tamamlanmam imkansız
En ihtiyaç duyulan anlardan biri
Parçalarımı verin bana geri
Dokunmayın, atmayın kırıklarımı
Hepsi bir seri!
Filmin ilk karesi karanlık zifiri
Garipti korkunun sesi
Gördüğüm manzara içler acısı
Soğukkanlılığını yitirmedi
Belli belirsiz düşüncelere daldı
Yerli yersiz kuruntulara saplandı.
Bir ses kuruntularını kurutmalısın dedi.
Tam ikna olmuştu ki şartlar el vermedi.
Güneş buralara uğramaz diyip gitti.



S.Keyhar
-F.E-