Sessizliğin Çalar Ölüm Notası

Asılıp Kesildi umutlar
Duygusuz kaldı insan...
Yoruldu insan!
Düşlemekten, hep yenilmekten
Patlamaya hazırdır insan!
Sabrı çoktan tükenmiştir
Söyleyecek çok şey varken
Diyecek birşey bulamamıştır insan
Eyvaallah demiştir yinede
Ardından susup
Seyretmiştir olanları...


Ne demeliydi insan?
Acılar çığlık çığlığa iken
Sesini duyurabilir miydi?
Anlatsa anlarmıydı ki derdinden halini?!
Anlamazdı O!
Suçlamaya programlı iken...


Kaleme sarıldı insan
Kara gözlerinden akan yaşlardı mürekkebi
İçine tıktığı her neyse
Her damlada dökülüveriyordu kağıda
Meğer ne dolu imiş içi, ne boş imiş hayat!
Tüm anlam ve insan karmaşası içinde
Sonuca varmıştı insan
Rab'dan başkasına bağlanılmayacağını anlamıştır
Öğrenmiştir güvenilmeyeceğini güzel yüze


Sona ulaşmıştır insan.
Nasibini almıştır hayattan
En acımasız şekilde öldürülmüştür yaşarken
Hisleri çalınmış, hissiz ve ıssızlaşmıştır


Ve artık donuktur insan,
Yaşayan ölüdür...



Konuşmak yerine yazmayı tercih etti Keyhar
S.Keyhar
|F.E © 2012 Temmuz