My Opera is closing 3rd of March

Sessizliğin Çalar Ölüm Notası

Ben HÜZÜNBAZ şair "KEYHAR" SÜRMENAJ'dan yadigarım...

Okumadığın...




Uykusunu alamamış güzel, kısaymış geceler
Bir rüya görünümlük
Uyusam görür müyüm bende?
Geceler tam bir gömülük!
(Gömün, gömün..)



Yüzünü unutmadan gözlerime görün
Yüzümü görenler yüzünü yüzümde görür
Özünü sözünde, sözünü derinde gördü gönül
Delindi gönül, şiir akar gönül, büyüdü gölüm
İsmini dilime doladıkça ayağıma dolandı ölüm
Acılar bölüşür ruhumu, hayatım yirmibir dönüm
Çekti gitti güneşim, karanlığa gömüldü günüm
Sararıp solar yüzüm, gül müydü yüzüm?
Unuttum gülümsemeyi en son ne zaman güldü yüzüm?
Sabrım eleğin incesinden geçer, kanar ömrüm sinesinden
Umudum beterin beterinden tükendiği an biterim ben!
Çaldın gözlerimin ferinden, nasıl göreyimki şimdi ben?
Yoksunum varlığından, yokluğunda yok olurum ben...



Kağıtlara gözlerini çizip yüzünü tamamlayamadığım
Yüzünü anımsamıyorum adına şiirler yazdığımın
Bir kez olsun yüzünü görüpte sesini duymadığım
O kim deseler tanımlayamadığım
Merhaba ben hayatına sığdıramayıp karalara bağladığınım
Bir derdim var kimselere anlatamadığım
Bir sevgim var yaşayamadığım, sevipte doyamadığım
Bir ben var uzaklarda benimde ulaşamadığım
Arayıpta bulmadığın, bulupta sormadığın
Arayıp bul beni, ellerinle teslim et bana beni
Seviyorken yapma sevmiyor gibi
Görmesende olur az bir bak bana
İyi dinle, yokluğun en büyük acı bana
Gitmemek üzere gel bana
Mektup yazdım sensiz geçen her an’a
Gözlerinle gözlerimi oku, canımı canına oku
Bildiğini okudun hep şimdide bilmediklerimi oku
Söylediklerin karşısında aklım hala atlatamadı şoku.



Dipnot:
Adına şiirler yazılan bu kişinin gerçeklikle hiçbir ilgisi yoktur.
Bu bir şizofrenin hayal ürünüdür.

© Sürmenaj Keyhar

ImageSen ölürsen şiir bitmez, şiir biterse sen ...

Write a comment

New comments have been disabled for this post.