My Opera is closing 3rd of March

Sessizliğin Çalar Ölüm Notası

Ben HÜZÜNBAZ şair "KEYHAR" SÜRMENAJ'dan yadigarım...

Münzevi ( ft. Faraza)



Keyhar:
Büyüdüm bende hayatın acı tadını aldım
İnsanların sunduğu şerbet değil zehir bunu ben anladım
Bu yüzden ıssızlaştım, insanlardan uzaklaştım
Sevgisiz aydınlıklardan karanlık yalnızlığa karıştım

Gülebilirdim belki hayatı ciddiye almasaydım
Güvenebiliridm belki yalanlarına şahid olmasaydım
Çok kez kırılmazdım, bu kadar alıngan olmasaydım
Eksik ya da fazla dünya yinede dönerdi ben olmasaydım

Faraza:
Hava karardı içini dök karanlık mürekkebe karışsın
Sessizlik bozulmadan bu yazı hemen sahibine ulaşsın
Yalnızlar limanından olta attım kala'balık takılsın
Şimdi sus ve sessizliğimi dinle, feryadım veryansın

Çık dışarı millete karış der annem bunu yapmam saçmalık
Herkes kendi derdinde gördüğüm sentetik kalabalık
Bazen öyle bir an oluyorki kendim kendime bile fazlalık
Söyle bakalım nereden geliyor nefsine bu kadar yakınlık

Keyhar:
Fizandan da uzak fazla yakınlığın getirdiği uzaklık
Ne zaman taş kalbin yaş sızarsa o zaman çöllerde bitecek kuraklık
Ortası yok! ya yakar ya dondurur, mesafeler buzullardan da soğuk
Boş boş bakma yüzüme, neden anlamıyorsun beni sesim mi boğuk?

Anlık tebessümlerimi dahi acıya kaptırdım, hüznü yüzüme ettin konuk
Nefes nefese kaldım boğazım düğüm, kesildi ses soluk
Alışmam gerekmez miydi, her defasında daha çok şaşırttı hayat
Ne yaparsan yap değişmeyecek tepkim "heyhat!

Faraza:
Karanlığıma hoşgeldin! Ben buradayım sen yoksun gibi
Gölge gibi arkamdasın ki ne zaman yanımda oldun dimi?
Yanımda dibi olmayan kör bir kuyu gözyaşlarımın haznesi
Susadıkça içiyorum tuzdandır boğazımın yanık sesi

Yazamıyorum n'olur yardım et yok mu bana vereceğin bir acı
Toparlayamıyorum aklımı daha yeni attım sabahki ilacı
Seni yazmak için kestim baş harflerimizin olduğu ağacı
Elimde matkap delinmek için bekliyor beni bir dağın yamacı

Keyhar ft. Faraza 2013

Özlem Özadalı Hani bazen dönülmez ...Teşbih

Write a comment

New comments have been disabled for this post.