My OperaKelebek...
Saturday, October 27, 2012 7:00:15 PM
Göğsümden bir kelebek sürüsü havalanıyor
Kanatlarını bırakıp tenha dizelerine ayrılığın
ve bir bahar aralıyor penceresini anılarımın
yaşamakta bir gün küf kokar,
en az sandıklar içine saklanmış anılar kadar.
Ah! o kelebek sevincim,
menevişlenen ırmağı gözlerimin.
Göğsümden bir kelebek sürüsü havalanıyor
Uzak memleket türkülerine konuyor bütün sevinçlerim
Tenha bir kentin uğultusunu çalıyor kulaklarıma
"o beni bir bahar akşamı terk edip gitti."
ve gençliğim.
Yağmuru bahane edip şiirler büyütüyorum
sessizce, gecelerime.
Kaç buhranlı kederden firar etti dimağıma çivili kaderim.
Örselenmiş bedenim
ve kaç aşk intihar ettik
yıldızsız gecelerinde kentin.
Ömrümüz bir çiğ tanesi gibi buharlaşıyor
boş sevinçlerin eşiklerinde.
Ve azaldıkça sebeplerimiz günden güne
Bahane arıyoruz her güne yeniden doğmak için.
Ah! Bir ömürden ne kaldı elimizde
bir ömür bile yok ötemizde.
Şimdi kaç kışbaharyaz daha saplanır bedenimize
Söyleyin anlamına vakıf olunmamış bir yaşam
bir insanın neyine?
Havalanıyor göğsüme prangalı kelebekler
bekleyişler durağından.
Ve her ömrün kıyılarına
beklenmeyen nice masallar düşer,
kelebek kanatlarından.
Ah! Benim kelebek sevincim.
