çiçekler naylondan /uçmuyor kelebeğim ...

en kötüsü neydi biliyormusun ?

seni düşerken görmek değil/elini tutamamak ...

hala kuyundasın / kendi duvarını ördüğün kendi kuyunda

şimdi kendi merdivenini de yapmalısın /oradan çıkmalısın

kendinide ,benide kurtarmalısın / ama sızlanıyorsun

bende iyi değilim / kötü olmak için bir çok sebebim var


şimdi sen kendi ürettiğin sebeplerinle /kendi ördüğün kuyuna düştün diye...


tüm gücünü topla! diyeceğim sana

yanıma gel ! diyemiyorum


sesim kısıldı sana bakmaktan ...anlamıyorsun !


kuaybe

"nasılsa unutulacak ,fotografım kimsede kalmasın "

akşam akşam dilime dolandı nerden duydum /okudum hatırlamıyorum bile...

birileri sami kardeşimin labtobunu ve fotograf makinasını çalmış

bazen içindeki şarkılardan paylaştığı ,yazılarını yazdığı ,çizimlerini yaptığı ...


umreye gittiğinde resimlerini çektiği makinasını , hemde millet namazdayken .

nasıl insanlar bunlar ? ya da insanmı ...

bu dünyada olmasa da diğer tarafta elbet acısı çıkacak, o hırsız ellerden bunun .

bunları sami kardeşimin önden gönderilenler listesine yazıcak melekler biliyorum.

benim kıyametim ...

şimdi kalbimi nereye atsam bilemiyorum .



kuaybe

her gece kalbimi kesip boşaltıyorum ,her sabah yeniden doluyor...



(ya da buna benzeyen bişi.dün gece ingiliz hastayı bilmiyorum kaçıncı kez tekrar seyrettim de...)