lakedaimoniaekath

Όταν άνοιξα την θυρίδα της καρδιάς δεν σκέφτηκα τίποτα... Δεν ρώτησα τίποτα...Δεν έβαλα όρους ούτε όρια. Εκεί μέσα έκρυβα τα πιο ανεκτίμητα συναισθήματα,και ήταν ένας πανέμορφος κήπος γεμάτος τριαντάφυλλα.κόκκινα για το πάθος, λευκά για την πίστη ,κίτρινα της φιλίας, ροζ του ρομαντισμού,γαλάζια για τις Αξίες που αγάπησα πριν γεννηθώ... Και εκείνες τις σπίθες που μάζευα από Εκείνον που φύλαξα το όνομα του με απόλυτο Σεβασμό και Θαυμασμό.Η πρώτη μας κουβέντα όταν τον συνάντησα στα γραπτά του που άφηνε σε ομάδες και μου έκανε τόση εντύπωση πως δεν είχα ακούσει ποτέ κάποιον να ταυτίζονται τόσο πολύ τα πιστεύω μας κ είχε λόγο ΦΛΟΓΕΡΌ, Απίστευτο...Ξυπνούσα νωρίς για να βρω τι έγραψε κάθε μέρα 7.15 ήταν εκεί.κανείς δεν είχε δώσει σημασία σε κάποιον Πολεμιστή!Δειλά του μίλησα και η πρώτη κατάπληξη του όταν είπα πως πιστεύω πως άλλο είναι "άντρας" και άλλο Άνδρας.ο άντρας είναι μόνο για πράγματα ανούσια σχεδόν.Τον νοιάζει η εργασία του το φαγητό το σεξ. Ο Άνδρας όμως είναι όλα μαζί ΑΞΊΕΣ και ανθρώπινα.ΆΝΔΡΑΣ... Ανδρεία...Τιμή...Πίστη σε Άφθαρτες αξίες... Έτσι λοιπόν ξαναγυρναω στο θέμα. Το μόνο που περίμενα ήταν να μην καταστρέψεις εκείνον τον κήπο που είχα κλειδωμένο στην ψυχή μου.Σε έβαλα μέσα και μπορούσες ελεύθερα να νιώσεις αυτα που σου χαρίζα τόσο απλά.Όμως ξεριζώσες τα λουλούδια αντί να τα κόψεις για να υπάρχουν, πετάξες βρώμικα νερα και λασπες στη Φλογα την Ανεκτιμητη μου και κατεσφαξες την καρδια που στην ειχα μοιρασει.Δωρα ανεκτιμητα που δεν παιρνω πισω...γιατι οταν χαριζω κατι ποτε δεν το παιρνω πισω.Να ρωτησω "γιατι;" ειναι ματαιο. Δεν ξαναφτιαχνει οσο και να θελω δεν αφησες ζωντανο τιποτα.Μια σπιθα γλιτωσα και αγωνιζομαι να την κρατησω αναμμενη αφου Εκεινος που ειναι η πηγη της Φωτιας ....λειπει.... ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ΟΛΟ Κ ΠΙΟ ΠΟΛΥ...Ο Ανδρειος Ελλην της ψυχης μου που ποτε δεν συναντησα απο κοντα. Εκατη Λακεδαιμονος