Thursday, 17. December 2009, 20:03:18
llavinya, lavinya
Kader seni bana beni sana yazar mı dersin?
Varlığın mutlu ederken mutsuz zamanlarımda,
Mutlu iken de tebessümsen dudaklarımda,
Yokluğuna ah eder mi gönlüm?
Sarmaşık olup uzanmak isterdim sana.
Göğüs kafesini aç, gönlüne al beni diyebilmeliydim.
Sana baktığımda gözlerinde gördüğüm , yanında olduğumda hissettiğim huzur bunlarla yetindiriryor beni.
Gelsen yine şehrime, soluklarını gökyüzünden süzsem içime,
daha yakında olsan bu kadarı da yeter di.
Sen yaşadıkça, mutlu oldukça ben senin uzağında da iyiyim.
Yakın olsan belki mutluluktan delirirdim ama senin iyi oluşuna bedelse öyle olsun.
Dua sarıyor ya içimi, gözyaşlarım olup dökülüyorsun bazen.
Seni bana yazsa kader ömür olup tükenirdim seninle
biliyorum. Bekliyor gönül. Sevginle daha çok büyümeyi bekliyor.
Bir düş görmeyi bekliyor. İçinde seni dile getirmeye korktuğu gibi yaşamayı bekliyor.
Yılların içime işledikleri ile daha çok hissediyorum
ben seni...
lavinya
http://www.youtube.com/watch?v=T9YE9ldN_IA
Thursday, 17. December 2009, 20:02:29
llavinya, lavinya
Her kaçış bir saplanışı getirdi.Sana dolandım. Oluşunu görmek istemediklerimden,korktuklarımdan kaçarken soluklanmak için durdum. Gözlerimi açtığımda kaçtığımı zannettiklerimin benimle gelmediklerini gördüm. Artık yolun sonu geldi. Kaçacak yer yok. Duvara çarpmış gibiyim. Yüzüme acı acı çarpıyor kaçtıkça özlediklerim,sevgim,sen!
Sen çarpıyorsun yüzüme, rüzgarla,şarkılarla,nefesinle,kalp atışınla sen çarpıyorsun! Kalbimde can diye sen çarpıyorsun.
Duyduğum her ses uğultulu,yüzler puslu,gözlerim sadece o anda. Kulaklarım nefes alışından,kalp atışından başka bir şeyi duymuyor. Gittin diye kilitliyim. Gel desen ne olur? YArım kalan tebessümü geri versen, açsan göğsünü de içine girsem,gittiğin her yere seninle göğsünde gelsem ne olur? Günün,gecenin en güzel rengi, gel! Düşlerin en güzeli, gel! Can da feda yarınlarda...Sadece göğsünde tut yeter. Elveda deme yeter.
lavinya'nın günlüğü
Thursday, 17. December 2009, 19:57:12
llavinya, lavinya
Yine bir postacı çalsın kapını, gül kokan bir mektup versin ellerine. Kapağını açarken sessizce öptüğüm sayfaya gönlümden akan sevgi değsin gözlerine, yüzüne tebessüm düşsün ,gözlerine derin bir parıltı. Gönlüne dolan sıcaklık tükenmeden yeni ve biraz daha büyümüş sevginin satırları düşsün yollarına, ellerine alıp,göğsüne saracağın zaman için koşsun istiyorum. Uyan dediler bir gün ve uyan dedin. Sana uydum bende. Naz mı yapardım? İnatla üzerine yürüyüp,seviyorum seni der miydim ? Hayır! Hayır! Ben beni sevmeyeni hiç sevmezdim! Hemde hiç!!! Sen etrafımda yok diye bilsende ben ardından gelirdim. Mektup olup gelmedim yeniden. Şarkı olup söylenmedim. Karşına çıkıp işte bu böyleydi diyemedim. Sadece bekledim. Bekledim ki gece çöksün üzerine, kal yalnızlık köşende, rüzgar değsin tenine kalbin üşüsün,söyleyemediklerimi bağıran bir şarkı değsin kulağına da eksik kalışını hatırla ve beni ara diye bekledim.
Hayat öyle akıllı ki yola devam edebilmek için bir şeyin arkasından gitmek gerektiğini öğretiyor ve hiç yakalayamayacağım sevgiyi ince ince kalbime işlemeye devam ediyor.
lavinya
http://www.youtube.com/watch?v=vl9_bjbD-oM
Thursday, 17. December 2009, 19:55:39
llavinya, lavinya
Küçüktüm,yüreğim ve ben boyumdan büyük düşler kuramayacak kadar güçsüzdük. Sen bir rüzgar olup estin,umutsuz kalbe, soğuk gülüşlere can verdin. Gerçeklilleri öğrettin. Küçücük kalbime, küçük küçük küçük mutluluklar ektin. Gün sabaha varıp beni büyüttükçe , mutluluklarım,umutlarımda büyüdü benimle birlikte. Sadece sesini duymak yeterdi küçükken. Gözüm yüzünü arar oldu büyüdükçe. Gönlünü...
Sen aklıma gelince, olumsuzlukların içinde bile, zihnim,kalbim,yüzüm güler hep.
Biraz daha büyüdüm yine kalbimdeki senle. Sesini duymak,yüzünü görmek,göğsüne işlemek beni daha büyüttü. Gün yeni sayıları eklendi yaşıma ve sen beni unutursun dedin yeni yolunda. Bense çıktığım yol sana varsın diye büyüorum diyemedim. Aradım sesin, yüzünü,burdayım diyen gülüşünü bulamadım.
Saklı olduğu kapıyı açma dedin. Orada ne olduğunu bile bile gitmek ağırdı. Ağırlığımdan öte bir rüzgar değdiki içime,savurdu beni uzağımdaki bir yüreğe. O yüreğe ait olamadım. Büyüyemedim,küçülemedim,sanki hep aynı günde yaşamaya devam ettim ardından. Bir başka yüreğe hazırlanacağım sabaha varmadan uykuya daldığım gece seni gördüm rüyamda. Sabırlı ol geleceğim bir gün dedin ve gittin. Uyandım ve bir daha uyuyamadım. Bir rüyaydı belki ama acını uyuşturmuşken,yok bilirken beni derin uykumdan uyandırdı. Sabah verilmemiş sözlerime ve o yüreğe veda ettim. Haylaz denizin karşısına geçip ağladım saatlerce. Denize haykırdım hani acıyı dondurmuştuk! Hani ben ve kalbimdeki ateş büyümüyorduk hani! Hani sönmüştük!
Hırçınca tokatladı yüzümü dalgalar. Yüzüme çarptıkça sevgini, ağladım,ağladım...Ayna tuttu bak gözlerine,yüzüne,kalbine ve büyüdüğünü gör!
Ağlarım her kaşınına geçişimde seni ararım. Seni çekiştiririm dalgalarla. Nerede? Göğsünde kim var şimdi? Cevap vermezdi kimi zaman. Üzülme derdi kendi ağlardı. Beni kıyıdan koynuna alır, yüzümü,kalbimi yıkardı. Güçsüzleştim. Gece dua ederken dilim konuşmaz oldu. Gözlerimden düşen damlalar ve göğsümde ben buradayım diyen sen konuşuyorsunuz.
Özlüyorum seni özlüyorum çok çok özlüyorum. Uzaktan uzağa büyümeye devam ediyorum. Bir sabah uyanacağım, yanımda düşlerim olacak ya da ben düşlemediklerime uyanacağım. Özlediğim,beklediğim tebessümünü al gel! Ömrün kalanına yetecek kadar umut ek yüreğime sonra yine git istersen. Ama gitme hiç bir yere gitme...Ben büyümeye devam ettikçe gitme...
lavinya'nın günlüğü
Konuyu düzenle/Sil
Thursday, 17. December 2009, 19:54:48
llavinya, lavinya
Dayanılacak hali kalmadı ki kayatın. Ne gecem var ne de gündüzüm. Ne sevgim var ne umudum ne de huzurum. Kum saatinden dökülüyor tane tane mutluluğum. Yok işte yok! Sıcak bir hayali olmazsa yüreğin nesi kalır insanın? Dinleme! Duyma sesimi! Sen duyma diye yazıyorum bugünlerde. Hiç konuşmadığım kadar az konuşuyorum. Seni uzaktan seyre daldım ki sen sonsuz ufuklarda kaybolurken son perdeyi kapatayım. Neleri tükettim! Gurur halkasından geçirdim hayatı. Kaybettiğimi düşüne düşüne parçalandım. Bilme,Görme! Korkuyorum ilk kez korkuyorum! Bir bilinmeze sürükleniyorum. Olur ya hani sen can verdiğini düşünürken umut nefes olur gelir canına. Umudun gelişi gerçekleşmiyor artık. Artık tutunamıyorum hayat ve içindekilere. Yalan,yanlış her şey. Hayat ve karakterler oyuncak olmuş. Gel! git! Sev ! Sevme! Dur!
Allah dan başka tutundukların kayıp gidecekmiş öğrendim.Sığınacak liman yanlış yerlerde. Hayat savurucu rüzgarını estiriyor. Gün tükendikçe, ben tükendikçe korkuyorum,üşüyorum...
Lavinya
Thursday, 17. December 2009, 19:53:47
llavinya, lavinya
Yıllar önce, soğuk ve yalnız bir geceyi ısıtan ses oldun. Gece geldiğinde gökyüzünde dolunayı arardı gözlerim. Kulaklarımda sesin,bir huzur sarardı ki anlata anlata bitiremedim.
Gün geçti,hafta geçti,birkaç ay, birkaç yıl geçti,gün birine eş olmanın vaktini getirdi ve anladım ki sen sadece gecemdeki ışık değildin. Hayattan ellerimi çekip,omzuna yaslandığımda beni saran sevgiydin. Bahaneler sıraladım kendime. Aklımca seni düşündüğümü bilmeyecektim ve senin bana gülmene izin vermeyecektim.
Yıllar sonra dedim belki yıllar sonra... Küçüklüğümü büyüttüğümde,ellerimde kırık düşler olmadığında hayata kafa tutmalıydım. Bilemedim. Büyüdüm... Sonrasında ise sen yoktun. Düşünemedim sevgi gururlar yürümezmiş. Bilemedim, anca kendimi yaralayacağımı bilemedim. O küçük sandığım yüreğimdekileri ne kadar büyürsem büyüyeyim tek başına taşıyamayacağımı, beraberinde acı ile yanacağımı bilemedim. Çare! Çare nerede? Allah'ım diyorum Allah'ım bilir.Benim bilmediğimi bilir. Seni kaderime yazmış olabilir mi? Yoksa bir ömür yalnız mı kalbim? Birinin hayatı ile yolmu alacağım,kendimi yoklara,olmazlara mı bağlayacağım?
Söylesene sensiz olduğumu düşünmeden yapabilecek miyim? Mümkün mü söylesene!
Bilmezsin bildiğin tek kelime olan hayır ı söylersin. Hatırlanan sevgili olarak kalacaksın. Kimse bilmez,herkes kendi yaşadığını bilir. Benim kalbimde yanan özlemi de sen değil Allah bilir. Bilme yine bilme. Cümleler etrafında dönsün,ömrüme hüzün çöksün,sevda hiçe sayılmayı gururuna yediremeyip yine acı sessizliğe gömülsün. Bilme sen bilme. Alllah'ım sen şifa ver gönlüme. Şifam o olsun diyen gönlüme...
lavinya
http://forum.shiftdelete.net/muzik/1...di-emanet.html
Thursday, 17. December 2009, 19:52:46
llavinya, lavinya
Biraz sevda sarhoşluğu biraz da gülmeyen gönlün gülme umudu, katıldığı cenaze merasimi ile son buldu. Anılar ,acılar son gözyaşları ile aktı gitti. Pare pare bir gönülden kalma kırıntılar var avuçlarında. Parçaları alıp yerine koymaya,yeniden umuda sarılmaya korkuyor çünkü hep ölüyor. Yeni bir nefes daha olmasın ya da ölümlü umudu olmasın diye dua ediyor. Hayat omuzlarına ağır gelirken yüreği taşımıyor. Parçalanıp saçılıyor. Gün son deminde ve defterin umutsuz olan son yaprağı olsun.
lavinya
Thursday, 17. December 2009, 19:51:36
llavinya, lavinya
Gittiğinde can vermedim. Yüzüme gülmediğimde hayata küsmedim. Görmedin tükenişimi.Yüzümde değildi acımın ifadesi.
Sen zaten yoktun ki! Hiç sarmadın göğsüne yokluğu olur muydu hiç? Neye üzülecektin? Neyi kaybettin ki?
Saplantı olduğun yere çakılıp kalmaktı. Keşke öyle olsaydı. Olmadı. Yoktun ama bildim,hissettim göğsünde yanan sevgiyi.Sen hissettin sevgimi. Benim değil sevgimin ellerini tuttun uzaklardan. Dilsizcesine gözlerimle konuştun.Sonunda... Sonunda diyemiyorum sonunda! Yok işte sonu yok! Olmamaya devam etsende, göğsümde taşıdığım senle, sessizce adını sayıklayarak tükenecek hayat...
lavinya
Thursday, 17. December 2009, 19:50:43
llavinya
Yıllar kavurup geçti düşleri. Belki bugün diner hasretim,dualar cevap bulur diye avuttum kendimi.
Geceleri vurduğunda gün, göğsüm açılır, içimde saklı sen çıkardın. Yokluğuna hiç inandıramadım kendimi. Kabullenmiş rolü oynadım sadece. Kabullenmekten başka çarem yoktu çünkü ve ben bunu hiç başaramadım. Işıkta her şeyi,herkesi farketti gözlerim ancak karanlıkta ve kalbimde senden başkasını görmedim.
Üzerini kapatmaya, mecburiyete yol almaya çalıştım. Yapamadım.
Gün bugünü vurdu yine.
Yine suskunluk saf bir sevgiyi vurdu tam kalbinden.
Emir büyük yerdendi.
Sus dedin,
Sustum...
Kimsesizliğimi hatırladığım zamanlarda göğsüm özlemine açılır,
suskun yüreğim gün ışığına çıkar ve yine sen olmazsın.
Gece ve rüzgarın esintisini hissettiğimde başım hep göğsünde olur ve sen yine olmazsın...
Ne kuşlar haber getirir sana ne kalemler.
Susmak en büyük hatama ve kaybedişime sebep oldu hep. Şimdi kaybetmeye mahkum olmam için verilmiş ferman.
Susuyorum öyle ise. Susuyorum...Bilme diye susuyorum.
Sessizce,sana susamaya devam ediyorum.
lavinya
Thursday, 17. December 2009, 19:47:00
llavinya, lavinya
Beklentilerin yok oluşuna şahit oluyorum. Umut?
O en büyük yalan ya da yanlış.
Ya da doğruyu bilmediğimden edindiğim yanlışlıklar umutlara gölge düşürüyor ve yine onları kendim yüzünden sevmiyorum.
Hani yeni sabaha uyanınca sen orada olacaktın? Hani en sevdiğim, en seveceğim günlerle gelecekti? En! En büyük umudum,en sevenim,en güzelim hani?Yanlış yine benim. Yanlış yine gülümseyen yüzün beni sevdiğini zannedişimin. Belkileri silmiştim hayatımdan. Umutları gömdüm bu gece. Yarına uyandığım saatte planlamadığım bir hayat rüzgarı esecek bu kış günü Ve bana beklemediklerim, umut etmediklerim ile yaşamayı öğretecek...
lavinyanın günlüğü
1 2 Next »
Showing posts 1 -
10 of 20.