My OperaSuçlama...
Thursday, December 1, 2011 4:20:34 PM
Söyle dilim ! Ne zaman öğrendin konuşmayı .
İlk kelimen ilk unutuşum …
Sen sebep oldun . İlk kez insan oldum o kelimeyle .
Acaba anne mi demiştin ? O kutsal kelimeyle mi kandırıldın ?
Hep güzel şeyler söylerim zannettin değil mi ?
Anne dedin sevgiyi çağırdın , baba dedin güveni .
İsimleri öğrendin tek tek.
İnsanları gülümsettin , ağlattın belki .
Her kelimede daha fazla hikmet var sandın , unutmazsın dedin.
Ama unuttum…
Her gün yeni kelimeler ekledin haneme .
Hepsini ezberlettin bir gün lazım olacak diye…
Sonra kelimeler arttı da arttı .
Kıskançlığı dışa vurmayı öğrendim ,
Belki masumdu cümlen “Benim babam senin babanı döver “ .
Ama ilk tren o gün kaçmıştı işte .
“Seni seviyorum annecim “ demiştim ,
Yerine “Senden nefret ediyorum” u koydun .
Sevgiyi çağırmayı öğrettiğin gibi onu kovmayı da öğrettin .
“Beni yakalayamazsın “ deyip tahrik etmeyi ,
“Sobe “ deyip mağlup etmeyi öğrettin .
Daha çocukken çaldın masumiyetimi .
Önce seninle suç işlemeyi ,
Sonra seninle o suçu inkar etmeyi ,
İnkarımı pekiştirmek için yemin etmeyi öğrettin.
Sonra yetmedi , yeminimden dönmem için bahane bulmayı …
Bahanelerle kalp kırmayı ,
Bencilliğimi utanmadan söylemeyi öğrettin .
Hepsini sen öğrettin ! Sen !
***
Yoksa dilim , bunları sana ben mi öğrettim ?
Ben mi ezberlettim o kelimeleri tek tek ?
Ben mi çaldım senin masumiyetini ?
Yine bir suçlu arıyorum değil mi ?
Sus öyleyse dilim , sus artık .
Rumi ‘ nin kemikleri daha fazla sızlamasın…
Aaksu
İlk kelimen ilk unutuşum …
Sen sebep oldun . İlk kez insan oldum o kelimeyle .
Acaba anne mi demiştin ? O kutsal kelimeyle mi kandırıldın ?
Hep güzel şeyler söylerim zannettin değil mi ?
Anne dedin sevgiyi çağırdın , baba dedin güveni .
İsimleri öğrendin tek tek.
İnsanları gülümsettin , ağlattın belki .
Her kelimede daha fazla hikmet var sandın , unutmazsın dedin.
Ama unuttum…
Her gün yeni kelimeler ekledin haneme .
Hepsini ezberlettin bir gün lazım olacak diye…
Sonra kelimeler arttı da arttı .
Kıskançlığı dışa vurmayı öğrendim ,
Belki masumdu cümlen “Benim babam senin babanı döver “ .
Ama ilk tren o gün kaçmıştı işte .
“Seni seviyorum annecim “ demiştim ,
Yerine “Senden nefret ediyorum” u koydun .
Sevgiyi çağırmayı öğrettiğin gibi onu kovmayı da öğrettin .
“Beni yakalayamazsın “ deyip tahrik etmeyi ,
“Sobe “ deyip mağlup etmeyi öğrettin .
Daha çocukken çaldın masumiyetimi .
Önce seninle suç işlemeyi ,
Sonra seninle o suçu inkar etmeyi ,
İnkarımı pekiştirmek için yemin etmeyi öğrettin.
Sonra yetmedi , yeminimden dönmem için bahane bulmayı …
Bahanelerle kalp kırmayı ,
Bencilliğimi utanmadan söylemeyi öğrettin .
Hepsini sen öğrettin ! Sen !
***
Yoksa dilim , bunları sana ben mi öğrettim ?
Ben mi ezberlettim o kelimeleri tek tek ?
Ben mi çaldım senin masumiyetini ?
Yine bir suçlu arıyorum değil mi ?
Sus öyleyse dilim , sus artık .
Rumi ‘ nin kemikleri daha fazla sızlamasın…
Aaksu
nurelnurel1 # Thursday, December 1, 2011 10:52:44 PM
M'ai...mamylee # Thursday, December 1, 2011 10:57:47 PM
nurelnurel1 # Thursday, December 1, 2011 11:00:52 PM
M'ai...mamylee # Friday, December 2, 2011 12:35:04 AM