Kilka tygodni temu w ewangelii niedzielnej czytaliśmy Największe Przykazanie - przykazanie miłości. Pan Jezus nawiązuje w nim do wyznania wiary Żydów - Shema Israel - Słuchaj Izraelu...
Od tego czasu jakoś te słowa wciąż wracają i kołaczą się po sercu.
To dla mnie niezwykłe odkrycie (któryś raz), bo tłumaczy czym jest miłość.
Kto kocha, ten słucha!
Słuchanie to bardzo konkretny wyraz naszej miłości - jeśli potrafię słuchać wtedy kocham!
Myślę, że problem tkwi jednak w tym, że często słuchać nie potrafimy, a przede wszystkim, nie chcemy. Od słuchania po prostu uciekamy.
Wielkiej odwagi wymaga przede wszystkim słuchanie samego siebie - swojego serca, tego co ono mi podpowiada, jakie uczucia się w nim rodzą, co właśnie przeżywam, dokąd zmierzam, jakie mam cele... piszę to z własnego doświadczenia, że bardzo często przed tymi głosami uciekam. Potrzeba wielkiej pokory, by wyłączyć wszystkie "zagłuszacze". Jeśli chcę dobrze siebie kochać, to muszę siebie też słuchać
Piszę o słuchaniu samego siebie jako pierwszym, bo myślę, że tylko wtedy możemy we właściwy sposób wsłuchać się w drugiego człowieka (a więc go ukochać), no i wsłuchać się w Pana Boga (a więc go ukochać).

Chciałbym umieć wsłuchiwać się w to co mnie spotyka. Słuchać uważnie siebie, ale także tych, których Pan Bóg stawia na mojej drodze. Mam wrażenie, że wielu ludzi, tęskni za tym, żeby, ktoś ich wysłuchał - coraz bardziej o tym się przekonuję. O zasłuchanie w siebie, w drugiego człowieka, w Pana Boga proszę...
Shema Israel!