Jezus powiedział do swoich uczniów:
Nie dawajcie psom tego co święte i nie rzucajcie swych pereł przed świnie, by ich nie podeptały nogami i obróciwszy się, was nie poszarpały.

Wciąż na nowo muszę sobie przypominać, tę niezwykle zaskakującą prawdę, że Bóg ukrył we mnie skarb, drogocenną perłę. Często nawet jej nie odnalazłem, a czasem choć zdaję sobie sprawę z jej istnienia, to jednak rzucam je "świniom pod nogi" - popełniam grzechy i to co pięknego we mnie, zostaje zabrudzone, "zaświnione".
Choć wszystko wydaje się być w porządku, to jednak skutek takiego działania jest zawsze ten sam: psy rozszarpią to co we mnie święte, a świnie wdeptają to w błoto.

Wszystko więc, co byście chcieli, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie. Albowiem na tym polega Prawo i Prorocy.

Złota zasada - nic dodać, nic ująć.

Wchodźcie przez ciasną bramę. Bo szeroka jest brama i przestronna ta droga, która prowadzi do zguby, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą. Jakże ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znajdują

To co łatwe, proste i przyjemne zwykle prowadzi do nikąd. Czy potrafię odważyć się pójść drogą wąską i krętą, wejść bramą ciasną, tą najlichszą ze wszystkich...? Czy potrafię pójść pod prąd (nawet własnym zachciankom) do źródła...? Jakimi drogami chodzę w moim życiu?