„Będziesz słuchał głosu Pana Boga swego, przestrzegając Jego poleceń i postanowień zapisanych w księdze tego Prawa; wrócisz do Pana Boga swego z całego swego serca i z całej swej duszy.
Gdyż polecenie to, które Ja ci dzisiaj daję, nie przekracza twych możliwości i nie jest poza twoim zasięgiem. Nie jest w niebiosach, by można było powiedzieć: »Któż dla nas wstąpi do nieba i przyniesie je nam, a będziemy słuchać i wypełnimy je«. I nie jest za morzem, aby można było powiedzieć: »Któż dla nas uda się za morze i przyniesie je nam, a będziemy słuchać i wypełnimy je«. Gdyż słowo to jest bardzo blisko ciebie: w twych ustach i w twoim sercu, byś je mógł wypełnić”.

Pwt 30,10-14
Właściwie nic dodać, nic ująć. Jesteśmy w zasięgu Słowa, które daje życie (refren dzisiejszego psalmu), tylko problem w tym, że nie chcemy Go słuchać, że wydaje się nam być bezsensowne, nieżyciowe, wzięte z kosmosu. Takie podejście jest po prostu wygodniejsze. Ale czy lepsze?