Jedna myśl rodzi mi się w głowie, gdy myślę o Niej jako o Bożej Rodzicielce: Wypełniła do końca to zadanie, do którego powołał ją Bóg. Przyjęła do serca Boże Słowo i wypełniła je do samego końca.
I chyba właśnie tego należałoby życzyć sobie na początku nowego roku.
Przyjęcia Słowa Bożego i wypełnienia go do końca. A co za tym idzie, odkrycia na nowo i zachwycenia się swoim życiowym powołaniem. Że wszyscy najpierw jesteśmy powołani do świętości. Nie do bezgrzeszności, ale do świętości – do starania się o bycie jak najbliżej Boga.
Z tego pierwszego wynika nasze drugie powołanie: powołanie do bycia rodzicami. Kobiety, do bycia matkami – mężczyźni do bycia ojcami.
A być matką, czy ojcem to nie tyle fizycznie urodzić dzieci, ale najpierw każdego dnia na nowo rodzić dobro w sobie i wokół siebie. Dopiero wtedy gdy nauczymy się rodzić wokół siebie dobro, może w tej przestrzeni dobra pojawić się i właściwie rozwinąć dziecko. Bo być matką czy ojcem, to nie znaczy spłodzić dziecko, ale to przede wszystkim mieć serce rodzica.
Maryja uczy nas, że jest to możliwe tylko i wyłącznie wtedy, gdy przyjmujemy i zgadzamy się z tym co Bóg do nas mówi. Gdy po prostu wypełniamy swoje życiowe powołanie, którym Bóg nas obdarzył.
Niech więc ten rok, który dziś rozpoczynamy będzie czasem rozpoznawania na nowo tego, do czego Bóg nas powołuje i rzetelnego wypełniania tego powołania w każdym dniu.