Na piątą niedzielę Wielkiego Postu nie musiałem pisać kazania, bo czytaliśmy list ks. Biskupa. Jednak wczorajsze czytania zrodziły we mnie dwie myśli:
1) ks. Sylwester na swoim blogu świetnie rozpisał myśl pierwszą, kto chętny niech tam zajrzy.
Ja bym tylko jeszcze dopisał, że Szatan nie potrafi, w przeciwieństwie do Boga, stworzyć nic nowego. Wszystkie jego "dzieła" tak naprawdę są tylko karykaturami tego co stworzył Bóg. Jego taktyka nie zmieniła się od samego początku: szatan jest odtwórczy i prześmiewczy. To on każe człowiekowi grzebać w przeszłości, nie patrzeć ku temu co Bóg przygotował. "Nowe" jest darem Boga.
Jeśli jesteś spragniony nowości w twoim życiu, to możesz ją zyskać tylko z Bogiem i w Bogu. Gdy będziesz tego próbował bez Boga, po swojemu - twoja "nowość" będzie tylko marną imitacją, która nie da prawdziwego szczęścia.
2) Gdy czytam o Jezusie, który pisze palcem po piasku, myślę, że jest coś w tym niesamowitego. My ludzie staram się "pisać" w kamieniu, stali, betonie żeby ktoś za ileś lat powiedział, jacy byliśmy wielcy. Wszystko to jednak z czasem niszczeje, choćby było największe.
Chrystus pisze palcem na piasku, i choć to co napisał pozostanie tajemnicą świadków tego wydarzenia (J 8, 1-11), a widoczne ślady tego pisania również rozwiał wiatr, to jednak moc i skutki tych słów wypisanych przed kobietą cudzołożną i faryzeuszami trwają wiecznie...