Co jakiś czas pojawiają się również informacje o odkrytym grobie Jezusa, w którym odnaleziono Jego doczesne szczątki, a nawet szczątki żony – oczywiście Marii Magdaleny, no i dzieci. To „odkrycie” Jamesa Camerona z początków marca 2007r, sponsorowane przez wydawcę znanego pisma National Geographic. Nota bene, ten sam wydawca wraz z Gazetą Wyborczą, dokładnie rok wcześniej, zaserwował nam na Wielkanoc równie sensacyjne odkrycie – „Ewangelię Judasza”. Do tego zestawu wielkanocnego trzeba jeszcze dołożyć poruszający umysły wielu ludzi „Kod Leonarda Da Vinci”. Podobnych, mocno nagłaśnianych wydarzeń związanych z osobą Jezusa jest dziś bardzo dużo. Oczywiście każde z nich łączy się z obwieszczaniem końca chrześcijaństwa. Dotyka przecież podstaw fundamentu naszej wiary – zmartwychwstania.
Trudno jest ocenić motywację jednego, czy drugiego wydawcy, który właśnie w tym momencie publikuje i sprzedaje tego typu „newsy”. Myślę, że każdy, zdrowo myślący człowiek sam potrafi to zrobić – wyciągnąć odpowiednie wnioski. Nie czas teraz i nie miejsce.
Rozpocząłem od tych wydarzeń, ponieważ w ostatnim czasie dość znacznie się nasilają i co więcej trafiają na dobry grunt w sercach wielu ludzi – w sercach wielu chrześcijan. Dla wielu z nas – nie łudźmy się, że jest inaczej – zmartwychwstanie Chrystusa jest już tylko bajką, fikcją, mitem. Używając słów z dzisiejszej Ewangelii – uwierzyliśmy pogłosce, którą wymyślili arcykapłani 2000 lat temu: Chrystus nie zmartwychwstał, jego uczniowie przyszli i wykradli ciało z grobu, gdy żołnierze spali.
Spróbujmy więc przyjrzeć się przez chwilę tym słowom rozpowiadanym przez wieki na przeróżne sposoby. Spróbujmy zbadać ich prawdziwość. Spróbujmy odpowiedzieć na pytanie, czy taki przebieg wydarzeń mógł mieć miejsce? Czy możliwe jest, że uczniowie rzeczywiście bawili się w chowanego z ciałem Jezusa? Z tej perspektywy przyglądnijmy się znanym nam ewangelicznym opisom Zmartwychwstania.
Pierwsze na co natrafiamy, to kamień zakrywający wejście do grobowca. Ważył ok. 1,5 tony. Przy budowie grobu prawdopodobnie robotnicy umieszczali te kamienie obok wejścia, następnie podkładano kliny. W czasie pogrzebu, kliny usuwano, a siła ciężkości załatwiała resztę – potężny blok skalny skutecznie zamykał wejście do grobowca. Odsunąć go mogła dość duża grupa silnych mężczyzn – dlatego kobiety idąc z wonnościami w niedzielny poranek (Mk 16,3), zastanawiają się, kto im pomoże odsunąć kamień zamykający grób.
Dalej mamy oddział rzymskich żołnierzy – prawdopodobnie 16. świetnie wyszkolonych legionistów. Realistycznie patrząc trzeba zastanowić się, czy grupa uczniów, którzy dopiero co pouciekali, miałaby jakiekolwiek szanse w starciu z takim oddziałem. Uczniowie musieliby ich pokonać (wątpliwe), albo też niepostrzeżenie przemknąć się między nimi i odsunąć bezszelestnie prawie dwutonowy głaz.
Wątpliwe jest również by legioniści na służbie rzeczywiście usnęli – za to karano śmiercią – dlatego arcykapłani mówią o ewentualnym wybawieniu z kłopotów.
Ewangelie mówią także o tkaninach, w które było owinięte ciało, a które pozostawiono złożone w grobie. Oznacza to, że uczniowie, wykradając ciało Chrystusa, nie dość że musieli przemknąć się po cichu między żołnierzami i odsunąć kamień nie budząc ich, to jeszcze mieli czas by odwinąć ciało z bandaży i pozostawić wszystko poukładane w grobowcu – sytuacja raczej nieprawdopodobna.
No i ostatnie pytanie, które trzeba sobie zadać. Czy uczniowie, jeśliby wykradli ciało Jezusa, a potem je ukryli, wytrzymaliby ośmieszenie, tortury i męczeństwo, aby głosić coś, o czym wiedzieli, że jest kłamstwem?
Z zestawienia tych wszystkich faktów można wyciągnąć niezwykle cenny wniosek: fundamentem naszej wiary nie jest mit czy bajka ale historyczne wydarzenie zmartwychwstania Chrystusa. Chrystus Prawdziwie Zmartwychwstał – tak jak zapowiedział! A jeśli tak, to prawdą są także wszystkie dane nam przez Niego obietnice, prawdą jest nadzieja naszego zmartwychwstania, prawdą jest fakt, że z Chrystusem możemy pokonać wszelkie trudy i przeciwności. To tutaj skupia się cała tajemnica naszej wiary. Warto na nowo się nad nią pochylić, na nowo przemyśleć, na nowo wpleść w swoje życie.
Bóg jest wierny w swoich obietnicach!

Chryste Prawdziwie Zmartwychwstały – życie i nadziejo nasza – zmiłuj się nad nami!