My OperaSaturday, September 15, 2012 6:33:52 PM
HÜZÜNLÜ DÜŞLER
Kendimi nasıl anlatsam sana bilemiyorum…
varolan sancılarımı kuşatmıyor sade cümlecikler.
Susuyorum, öylece bakıyorum .
Hani olur döner de, bakarda arkasına;
gözlerim değer yüreğine diye,
ama görmüyor ve
duymuyorsun sessiz serzenişlerimi.
Beklide çok
şey bekliyorum, hata bende değil , hepsi annemin
suçu . Anam derdim canım derdim…
içine
bakardı gözlerimin. oğul aç mısın der,neren
yanıyor derdi..keşke demeseydi… demeseydi
de…acıyı da öğretseydi senden önce..sancıyı da.
Bazen bir bulut oluyorum en berrak günlerde,
Nisan yağmurlarını salıyorum yüzüne, bazen bir
rüzgâr, hüzün çiçeklerinin kokusunu taşıyorum
görmediğim yüreğine, bazen de öyle duruyorum
önünde, bir çarparsın düşlerime de hissedersin
kahverengi bakışlarımı diye ama olmuyor ve
olmuyor, sevda uğramıyor sokağımıza ve en fazla
da göğün mavisi süslüyor düşlerimi Sana seni
anlatmakmış en zoru da, beğendiğin, imrendiğin
tüm cümleciklerin sen olduğunu, Duyduğum sesin
sen, gördüğüm rengin sen, denilemeyenin sen
olduğunu anlatmakmış en zoru da Bugün hava da
başka bir hüzün var sanki güneş yine yok,
duymayı beklediğim o kuş sesleri yine gelmedi
sabahları, attığım yemleri de akıntılara kaptırdım,
kara bulutlar sarmış hüzün coğrafyamı ağlamaklı
olmak mesele değilde, yürek yangını hadi alıştık
ona da, en çok da görmeyişin koyuyor adama
sessiz düşlerimi Sessiz düşlerimi Gitmiyorum işte
hayallerimi de aldım yanıma, umudu da kuşandım
sevdama, duruyorum önünde… De hadi çiğne
sevdadan yana düşlerimi… De hadi görme
süzülen yaşlarımı De hadi görme gözlerimdeki
rengini… bir selam da gönder me içerisine
yüreğimin
Mehmet Deveci
Kendimi nasıl anlatsam sana bilemiyorum…
varolan sancılarımı kuşatmıyor sade cümlecikler.
Susuyorum, öylece bakıyorum .
Hani olur döner de, bakarda arkasına;
gözlerim değer yüreğine diye,
ama görmüyor ve
duymuyorsun sessiz serzenişlerimi.
Beklide çok
şey bekliyorum, hata bende değil , hepsi annemin
suçu . Anam derdim canım derdim…
içine
bakardı gözlerimin. oğul aç mısın der,neren
yanıyor derdi..keşke demeseydi… demeseydi
de…acıyı da öğretseydi senden önce..sancıyı da.
Bazen bir bulut oluyorum en berrak günlerde,
Nisan yağmurlarını salıyorum yüzüne, bazen bir
rüzgâr, hüzün çiçeklerinin kokusunu taşıyorum
görmediğim yüreğine, bazen de öyle duruyorum
önünde, bir çarparsın düşlerime de hissedersin
kahverengi bakışlarımı diye ama olmuyor ve
olmuyor, sevda uğramıyor sokağımıza ve en fazla
da göğün mavisi süslüyor düşlerimi Sana seni
anlatmakmış en zoru da, beğendiğin, imrendiğin
tüm cümleciklerin sen olduğunu, Duyduğum sesin
sen, gördüğüm rengin sen, denilemeyenin sen
olduğunu anlatmakmış en zoru da Bugün hava da
başka bir hüzün var sanki güneş yine yok,
duymayı beklediğim o kuş sesleri yine gelmedi
sabahları, attığım yemleri de akıntılara kaptırdım,
kara bulutlar sarmış hüzün coğrafyamı ağlamaklı
olmak mesele değilde, yürek yangını hadi alıştık
ona da, en çok da görmeyişin koyuyor adama
sessiz düşlerimi Sessiz düşlerimi Gitmiyorum işte
hayallerimi de aldım yanıma, umudu da kuşandım
sevdama, duruyorum önünde… De hadi çiğne
sevdadan yana düşlerimi… De hadi görme
süzülen yaşlarımı De hadi görme gözlerimdeki
rengini… bir selam da gönder me içerisine
yüreğimin
Mehmet Deveci
