My OperaBilâl-i Habeşi R.A
Sunday, September 30, 2012 9:40:01 AM
Köleliği İslam tarafından satın alınıp, gövdesine taş basılan adam.
Yerlerin en tevazulu ve göklerde ki gökkuşağının olmayan rengi. Uzunca boylu, ince boyunlu.
Kalbinin rengi gözbebeklerine yansıyan, Ay’ı dişlerine yansıtan, günde beş vakit şakıyan zümrüd-ü anka kuşu.
İçli, kederli, sırlı…
Uykumuzu bölen ses, namazın satıcısı, hayra çağıran nefes.
Karizmasını simsiyah bedeninden çıkan bembeyaz sesinden alan kuğu kuşu.
”Muhammed Resulullah”ın bayılttığı kardeş. Ezan ile rüyalarda buluşup, dünyaya gelin eden sağdıç
Şimdi ondan rivayet edilen tek kelime var kulaklarda “ahad” fonda, gövdesine oturduğu için ağlayan taş. İşkence altında söylediği bu kelimeler ile aslında ezanın provasını yaptığını bilmeyen masum yürek.
Ruhu Müslüman olduğunda, dünyanın tüm serveti de gelse onu bu mutluluktan azad edemeyen müsrif aşık.
O’na, çağının tüm sahipçikleri, “Bilal” diye seslense de o hâlâ, “ahad” diyor yedi düvele. “Sana, makamımızı, malımızı, canını verelim” sunumuna, tekbir ile tek bir kelime sunuyor… Küfrün karizmasına atılan ilk çizik…
Virdi kulaklara küpe, çöl sıcağının düşürdüğü boncuk boncuk terleri boynumuza kolye olmuş, çıplak beden takılı sevdalı.
Gövdesinde bir parmaklık bile işkence edilmemiş yeri kalmamasına rağmen, ettiği iman lezzetiyle gözlerini cennete dikmiş deli oğlan.
Bedir’de, yerde ki meleklerden… Savaşta ki parola “ahad”ın ilham kaynağı ve bu sefer taşlar, müşriklerin gövdesinde. Bu sefer tüm Müslümanlar Bilalce haykırışta
Hz.Ebubekir’e kısmet, olmuş en güzel sadakayı cariye.
Kabe üzerinde ilk ezanı okuyan yalın ayak
Şimdilerde Medine’de oturuyor. Günde beş vakit gök kubbeye fermanı okunup duruyor.
- Mehmet Deveci ( "Bilal" yazısından alıntı)
