My Operaİstanbul
Saturday, October 13, 2012 11:03:53 AM
Biliyor musun İstanbul
Ben seni hiç görmedim
Ağrıyan sancılarını çektim hep
Düşlerimdeki adını taşıdım gündüzlerime
Ve sevincini umutlarıma
...
Sendeki her şeyin adı başkaydı bende
Görmediğim yerlerine bilinmez anlamlar yükledim
Mavine tutku, yeşiline sevda koydum adını
Ama hep bir yanımda taşıdım seni
Umutlar adına
Karnında büyüttüğü sancısını hiç görmeden taşıyan anne gibi
Kendisini diyarların ötesinde ki avcısına saklayan yaban kekliği tadında
Biliyor musun İstanbul
Ben seni hiç görmedim
Ağrısını bilmeyen çocuk ağıltılarındaydım hep
Gerçeğine cesaret edemeyen hayal perisi.
Yaptığım kumdan kalelerde büyüttüm saklı yanını
Kimselere de diyemedim hemAynı yöne bakan ve birbirini hiç göremeyen iki gözümsün sen
Biliyor musun İstanbul
Ben seni hiç görmedim
Ve hiç bu kadar acıtmamıştın beni.
Şimdi
Hayatımda her şey sana benziyordu ama bir sen yoktun
Bunca benzeyen içinde
Yakup’ça bir hisle sevdim, Yusuf ‘a bulanmış gömleğini
Hep içimdeymişsin oysa
Ama bilmiyordum İstanbul
Bilmiyordum
İçimde taşıdığım bulutlarının
Yüreğimi ansızın yağmurlara salacağını
Mağaradaki yarenini görmeden kapısına ağını ören, örümcek misali
Örülmüş hücrelerim sana
İçindeki güvercin misali, çırpınışlarım
Ve dilimde adın kaldı benle
Yüreğim kaldırmıyor artık sensizliği
Deryana dalmışım bir kez
Ya al bedenimi derinine ya da al
Dışına ancak bedenim çıkar
İçim içerinde
Mehmet Deveci
