İçimin derdi...
Tuesday, November 6, 2012 11:58:46 AM
En güçlü yanımla durdum ekranlarda, en masum, en zayıf yanımı ellerine bıraktım savunmasızca.
Beni sen anla, beni sen dinle dedim ince susuşlarımla.
Görmeden bildim içini, görmeden duy istedim sesimi. Annem kıskanırdı eminim senin yerini görse içimde. Bulutlar kıskanırdı eminim sebebin senden olduğunu bilse yaşlarımda.
Dünyanın enlemi, boylamı darılırdı şüphesiz etrafımda olanı görse. Sonra Ay, ay çekip giderdi gözlerini görse.Güneşi hiç sorma...
Acı olarak tat aldım gönül soframda.
Elbet sana kızacaktım, başka kimim vardı bakışlarımda
Elbet sana tutunacaktım uçurumumdun, kenarımda açan gülüm...
Gökkuşağımdın sonra, çıkmak için hep yağmur gibi ağlamamı bekleyen.
Seni ezber yapıp, masuscuktan yanılmam bundan, yeniden tekrar edip hafzalama almamdan...
Seni yankı yapıp dağlara haykırmam bundan, içimden koşup giden sesim sanmamdan...
sonra suyum ol dedim içimden.
Su ol, suyum ol! Sadece yutkunayım içimden.
Ezberime aldığım tüm şiirleri unutmam bundan
Şimdi tüm şiirlerin gözlerinden sonra başlaması bundan
Canımın içi derdi annem, benimkisi bundan...
Mehmet Deveci

nihanel'annihanelan # Tuesday, November 6, 2012 8:23:02 PM
http://my.opera.com/siirsayfasi/blog/
Sandık Odasısandikodasi # Wednesday, November 7, 2012 4:09:33 PM
Böylesine yürekten sevmek, tutkunu olmak bir varlığın zor olmalı..
Yüreğinize sağlık..
Mehmet Devecimedmehmetdeveciden # Friday, November 9, 2012 8:31:00 PM