Mierzejowy Blog

Dziekuję - -poprawiłam... Przynajmniej trochę...

a dka mnie?
Wszak razem miałyśmy jeździć?

nie mam pieniędzy. I zaatakowały mnie schody w Promenadzie....

Okazyje się, żę nie tylko u mnie tekst dostaje negatywne oceny... I dobrze...

Stasiu, Kochanie
Jakie fora? Jakie dzieci? A tym bardziej: jakie wnuki?
Chciałabym wiedzieć o czym do mnie piszesz, bo ja jakoś pogodziłam się z tym, że przeczytałam Twą twórczość i wywarła ona na mnie negatywne wrażenie. Do Ciebie, jako Ciebie nic nie mam.
Skoro ustaliliśmy już, że co najwyżej drażni mnie twoje niedopracowane "Otwarcie", to nalegam byś przestał usilnie zwracać na siebie uwagę. Szczególnie moją uwagę. O krytyce już dyskutowaliśmy - i o tym jak ona na Ciebie działa również. Jak sam zauważyłeś - Twoja aktywność na moim blogu trwa już prawie dwa lata. Jeszcze Ci się nie znudziło? Gdy widzę kolejną wiadomość anonimową od Ciebie, to jedynie wzdycham i zazdroszczę Ci nieograniczonej ilości wolnego czasu jakim dysponujesz.
Bądźmy dorośli. Jeśli kiedykolwiek temat twojej twórczości wypłynął na jakimkolwiek forum internetowym, to zapewne przypadkiem i dość dawno. Co więcej, z punktu widzenia marketingu nawet zła reklama jest lepsza niż żadna. Moja negatywa opinia na tym blogu zapewne przyczyniła się do zwiększenia częstotliwości wyświetlania Twojej strony.
Co zaś tyczy się adresu e-mail... Znasz chyba opcję odpowiedz, prawda? Adres jest i był przez cały czas aktualny.
Ma propozycję. Może nie obrażaj mnie, tylko dlatego, że włączyłam możliwość komentowania przez osoby bez kont na operze, dobrze? Co zaś tyczy się kolejnego zarzutu: nie opluwam nikogo (choć może powinnam napisać Nikogo, bo ty ludzi napisałeś w ten sposób). Uważam, że to zabawa niehigieniczna oraz niekulturalna, która zajmuje stanowczo za dużo czasu i świadczy o skrajnej desperacji. Poza tym, podejrzewasz mnie o jakieś uczucia względem Twojej osoby. Ponownie wracamy tu do czasu, którego ty masz w nadmiarze, a ja mogę pochwalić się jedynie deficytami. Nie mogę zastanawiać się, nad tym czy ty się zastanawiasz o czym myślę i w jaki sposób. To Twoja głowa. Traktuj ją jak świątynię i wkładaj do środka tylko myśli godne analizy. Gdybym miała brać pod uwagę co ktoś powiedział i co on sobie pomyślał ( a na90% pomyślał sobie COŚ), to byłabym klasycznym przykładem paranoiczki. Nie przypisuj mi więc jakiś uczuć kierowanych w czyjąkolwiek stronę, bo to wymaga zaangażowania, analizy i poświecenia uwagi. Jestem zbyt leniwa, by robić coś takiego dla faceta, którego spotkałam raz w życiu i który za cel postawił sobie promowanie swojej twórczości na moim blogu.

Może jest to dobry pomysł. Musisz jednak dokładnie określić kiedy będziesz, bo mój grafik jest mocno napięty.
A co do wpisów na blogu Mirtle - po pierwsze to było dawno, po drugie przynajmniej starałeś się zrobić na żywo dobre wrażenie.