Tuesday, 11. August 2009, 17:05:43
bağışıklık, mnelam, ölüm, küskünlük
...

En çocuk yerinden başlamalıymış hayata.
Üstünü örttüler bir çocuğun. Anlamadılar,
Örtülen çocuk değildi;
Boğulup kalan bir dünyaya geliş çığlığıydı.
Bir sessizlikti fırlayıp çıkmak isteyen boğazından
Gökyüzüne bir bakış,
Rüzgârını aralayıp bulutların.
.. Bir Çizgi Daha - Kemal ÖZER
Dareyn Dergisi / 2. Sayı
Wednesday, 8. July 2009, 12:17:10
çocukluğum
Geçmiş...
Bugün ilkokulumun çıkardığı dergiyi gösterdi kardeşim. Benim okuluma gitmişlerdi onlarda.
Öğretmenlerimizden biri kansere yakalanmıştı ve vefat etmiş. Rabbim rahmet etsin. Okulumuzun meşhur matematikçisiydi. Herkes çok severdi öğretmenimizi...
sonra en çok sevdiğim fen bilgisi öğretmenimin emekli olduğunu öğrendim.
Okulumun ne kadar geliştiğini gördüm. Benim zamanımda böyle değildi. Zaten hep böyle oluyor. Şu anda gittiğim üniversitede öyle. Türkiye'de en geniş alana sahip olan kampüsmüş. bir 10 yıl sonra gerçekten harika bir okul olacak eğitimi zaten güzel , her ne kadar bilinmeyen bir üniversite olsa da... Ben yine göremeyeceğim öyle günlerini. Yani geliştiği günlerini...
Zaman ne çabuk geçiyor. Daha 96 senesinde ben okula yeni başlamıştım İstanbul'da. Bugün erkek kardeşim mezun oluyor. Ondan öncede kız kardeşim mezun oldu.
Ölüm haberleri , emeklilik haberleri, mezuniyet haberleri...
Bir tuhaf oldu içim. Biraz burukluk, biraz hüzün, geçmişe dair umutlar...
Ve içinde olduğum gelecek...
Herşeyine rağmen çocukluğumu özlüyorum... Hayat bu kadar gelişmemişti ama gelişen şeyler başkaydı. Okula yürüyerek gider gelirdim. Apartmanımızdaki tüm çocuklar beraber giderdik. Yollar cıvıl cıvıl olurdu. Mavi önlük giyerdik. Şimdi her okulda neredeyse forma...
Bilmem ama ben hep beyaz yakalarımı severdim. Kendim ütülerdim... Çocuktum. ama neredeyse hep mutluydum... Ya da mutlu olmayı biliyordum...
Mekanınız cennet olsun yılmaz hocam, Emekliliğiniz size güzel şeyler getirir inşallah nilgün hocam. Ve umarım çok daha iyi bir okul olursun eski okulum...
Anılarım...
Çocukluğum...
Özledim.
Elam E. Doğan