MORTEZA

همه ميپرسند:
-"چيست درزمزمه ىمبهم آب؟
چيست درهمهمه ىدلكش برگ؟
چيست دربازىآن ابرسپيد،
روىاين آبىآرام بلند،
كه تورامىبرداينگونه به ژرفاى خيال
چيست درخلوت خاموش كبوترها؟
چيست دركوشش بىحاصل موج؟
چيست درخنده ىجام؟
كه تو چندين ساعت،مات ومبهوت به آن مىنگرى!؟"
***
-نه به ابر،
نه به آب،
نه به برگ،
نه به اين آبىآرام بلند،
نه به اين خلوت خاموش كبوترها،
نه به اين آتش سوزنده كه لغزيده به جام،
من به اين جمله نمىانديشم.
من مناجات درختان را،هنگام سحر،
رقص عطرگل يخ راباباد،
نفس پاك شقايق رادرسينه ىكوه،صحبت چلچله هاراباصبح،
نبض پاينده ىهستىرادرگندم زار،
گردش رنگ وطراوت رادرگونه ىگل،
همه رامىشنوم
مىبينم
من به اين جمله نمىانديشم!
به تومىانديشم
اىسراپاهمه خوبى،
تك وتنهابه تومىانديشم.
توبدان اين را،تنهاتوبدان
توبيا
توبمان بامن،تنهاتوبمان
جاىمهتاب به تاريكىشب هاتوبتاب
من فداىتوبه جاىهمه گلهاتوبخند.
اينك اين من كه به پاىتودرافتادم باز،
ريسمانىكن ازآن موىدراز،
توبگير،
توببند!
***
توبخواه
پاسخ چلچله هارا،توبگو
قصه ى ابرهوارا،توبخوان
توبمان بامن تنهاتوبمان
دررگ ساغرهستىتوبجوش
من همين يك نفس ازجرعه ىجانم باقيست
آخرين جرعه ىاين جام تهىراتوبنوش!