Skip navigation.

Sign up | Lost password? | Help

น้ำพี้

คนเรียงคำธรรมดา

มีมาร์ค...หมดแม้ว

นกขมิ้นลอนดอน

เจ้านกขมิ้นเหลืองอ่อน
คืนนี้จะพักผ่อนนอนที่ไหน
ฝนตั้งเค้ามืดฟ้ามาแต่ไกล
ยังมิเห็นไม้ใหญ่ให้พักพิง

เผลอทำพลาดทำผิดวิปริตนก
ต้องโผ...ผกถูกไล่ไปไกลยิ่ง
คิดถึง..รวงรังเก่า...แสนเศร้าจริง
จำใจทิ้งจากมาใจอาลัย

เจ้านกขมิ้นเร่ร่อน
อยากบินกลับลอนดอนกลับไม่ได้
ครั้นจะย้อนคืนถิ่นแผ่นดินไทย
ก็เกรงใครจับเจ้าไปเข้ากรง

ในค่ำคืนอันโดดเดี่ยว
นกขมิ้นดายเดียวเคว้งคว้างหลง
สุดต้านแรงโน้มถ่วงหล่นร่วงลง
จากสูงส่ง..ดถลาลู่..คืนสู่ดิน

รับสมัคร...คนตอบปัญหา

ใครเอ่ย...
เป็นหุ่นนายทุนสามานย์
สืบทอดเผด็จการเลือกตั้ง
ดื้อด้านเกินฉุดหยุดยั้ง
บ้าคลั่งเหลิงหลงทนงตน

ใครเอ่ย...
รุนแรงป่าเถื่อนเปื้อนเลือด
สร้างชนวนร้อนเดือดสับสน
ยุแยงแหย่คนชนคน
เพื่อผลประโยชน์ผองของตัว

ใครเอ่ย...
หวังสร้างกินโกงโครงการ
โปรเจคหมื่นล้านมั่วซั่ว
ทุจริตแบ่งปันพันพัว
กอบโกยไม่กลัวเวรกรรม

ใครเอ่ย...
ทำตัวดุจเฒ่าทารก
เป็นเหมือนตัวตลกน่าขำ
ไร้ซึ่งภาวะผู้นำ
เพ้อพร่ำพูดพล่ามตามใจ

ใครเอ่ย
ชอบยกตัวเลขเมฆปั้น
ใครรู้ไม่เท่าทันหวั่นไหว
ยกย่องเก่งเหลือเหนือใคร
แต่ทั้งหมดที่พูดไป...ไม่จริง

ใครเอ่ย
เข้ามาบริหารหลายเดือน
มัวแต่แชเชือนเฉยนิ่ง
ไม่ฟังคนทั้งปวงท้วงติง
ทุกสิ่งทำเพื่อเอื้อนาย

ใครเอ่ย....
ต่อมจริยธรรมไม่มี
แม้ต้องคดีเสียหาย
ยังไม่รู้สึกสำนึก...อาย
ดื้อด้านอย่างร้าย...ใครกัน

ทั้งหมดที่เอ่ยถามมา...
คุณรู้ไหมว่าใครนั่น
รีบส่งคำตอบมาเร็วพลัน
ร่วมชิงรางวัล..อาหารแมว

หมอผี 2551



"โอมมะลึกกึ๊กกึ๋ย..กึ๊กกึ๋ยกึ๊ก
ขอได้ดั่งคิดนึกทุกสิ่งสรร
ผองผีเรือนผีป่ามาเร็วพลัน
ช่วยทำลายพวกมันให้บรรลัย

ด้วยอำนาจมนต์ดำอำมหิต
อันเปี่ยมล้นอิทธิฤทธิ์แห่งคุณไสย
จงคุ้มครองอารักขาประชาธิปไตย
ให้ธำรงคู่ไทยนิรันดร์กาล

กฎหมายหรือองค์กรใดเราไม่สน
ทุกอย่างเป็นผลิตผลรัฐประหาร
สืบอำนาจโง่เขลาของเหล่ามาร
จ้องล้างผลาญนายใหญ่ใจการุณย์

ไม่มีใครแสนดีเท่านายท่าน
ไอ้พวกพ้องพันธมารพาลว้าวุ่น
เราเลยถูกหยุดพักชะงักทุน
เงินตราหมุนเวียนขาดอนาถใจ

โอมพ้วง..โอมเพี้ยง..โอมพ้วง
พวกผีร้ายทั้งปวงทั้งไกลใกล้
จงช่วยกันกำจัดบำบัดภ้ย
ให้นายใหญ่หลุดล่วงบ่วงคดี"

เห็นภาพพ่อหมอร่ายมนต์...
สวดคาถาพร่ำบ่นตามวิถี
ขยี้ตาเพ่งมองย้ำซ้ำอีกที
ประเทศไทยหรือนี่อะไรกัน !!!

โอ้ว...หมอผีสองห้าห้าหนึ่ง
เหตุการณ์แสนน่าทึ่งไม่คิดฝัน
แล้วกี่ขาติพวกเราจะเท่าทัน
โกลบอลไลเซชั่นสากลนิยม

ขณะ...ฝนพรำ

หยาดน้ำวิ่งไล่จากฟ้า
ร่วงโปรยโรยสายลงมา
ซ้อนทึบม่านหนา...สีฝน
ตกต้องผิวพื้นถนน
ซ่านกระเซ็นสู่บน
วาดโค้งร่วงหล่น..กระจาย
สะท้อนไฟแสงพร่างพราย
วับวิบประกาย
หยาดน้ำเริงร่าย....ระบำ
ดึกแล้วฝนยังพรูพรำ
คลื่นขยายวงซ้ำ
กระทบกระเพื่อมน้ำ...ลีลา
เมฆปุยนุ่มอุ้มน้ำปุยหนา
คงอีกนานกว่า
ฝนหมดเรื่องฟ้า...เล่าให้ดินฟัง

เจ้าอาละวาดแก้ศีล

กาลครั้งหนึ่งยังมีเจ้าอาละวาด
ทำผิดพลาดเสพย์เมถุนคุณสาวสาว
แล้วนิ่งเงียบเบือนบิดปิดเรื่องราว
เกรงอื้อฉาวถึงหูผู้ศรัทธา

เรื่องปิดลับ..มีผู้เห็น...ไม่เร้นลับ
เขาบังคับไล่ยิกลาสิกขา
โวยวายโทษเด็กวัดจัดฉากมา
ใช้ศึลห้าเป็นบ่วงลวงอุบาย

เมื่อศีลไม่สอดคล้องครรลองชีวิต
สร้างวิกฤติวิกลจนเสียหาย
ควรแก้ศีลต้นแบบให้แยบคาย
อย่ากล่าวร้ายโทษคนผิดทุจริตชน

กามารมณ์ความต้องการพื้นฐานมนุษย์
ยากยั้งหยุดต้องปรับแก้เสียแต่ต้น
ธรรมชาติวุ่นวายภายในคน
ใครจักพ้นรอดบ่วงห้วงมลทิน

ชาวบ้านที่บังคับลาสิกขา
ทุกคนล้วนตัณหายังมิสิ้น
ปุถุชนเกลือกกลั้วชั่วราคิน
มาตัดสินเจ้าอาละวาดไม่อาจทำ

มาเถิดมาแก้กฎกำหนดใหม่
ยกออกไปกับดักวางพรางถลำ
ปรับปรุงเปลี่ยนนิยามความขาวดำ
เพื่อแก้กรรมผันผ่อนให้อ่อนลง

ชาวบ้านฟังตรรกะ..."อาละวาด"
ล้ำฉลาดปั้นถ้อยคล้อยลุ่มหลง
แท้จริงศีลนั่นเบือนบิดจิตจำนงค์
ใช่ผิดตรง"เจ้าอาละวาด"พลั้งพลาดทำ

บทเพลงที่เลือนหาย

เสียงกีตาร์ตัวเก่า
แผ่วแผ่วเบาละมุนหวาน
เรื่อยไหลดุจน้ำใสในธาร
ฝากผ่านเพลงไปกับสายลม

เพลงแห่งโลกสันติ
ไร้ขั้วไร้อริผสานผสม
โลกแห่งมโนคติอุดม
ผู้คนเกลียวกลมรักกัน

คีตอันอ่อนหวาน
ฤาจักฝ่าต้านกำแพงกั้น
หนาทึบปิดขวางทางตัน
เพลงนั้นยังไม่ไปถึงใจคน

โลกจึงยังไม่รักกัน
ต่างยึดมั่นถือมั่นเหตุผล
ประโยชน์ประสานคละปะปน
เริ่มต้นขัดแย้งบานปลาย

แตะกรีดปลายนิ้ว
สัมผัสสั่นพลิ้วเส้นสาย
กำเนิดโน๊ตเสียงเรียงราย
มากมายจังหวะทำนอง

บทเพลงยาวนานหวานเศร้า
เนื้อความซ้ำเก่าเรียกร้อง
โลกทั้งใบนี้พี่น้อง
ใยต้องแบ่งแยกทำลาย

วันนี้...ณ ตรงที่เก่า
เพลงสันติภาพบทเศร้าเงียบหาย
เหลือกีตาร์ตั้งพิงอิงเดียวดาย
คนเล่นฝันสลาย..พ่ายแพ้


อีกไม่นาน.....ประชาชน

ประชาชนผู้แกร่งกล้า
สู้ทายท้าอำนาจเถื่อน
ท่ามวิกฤติอันบิดเบือน
ในหมอกพร่างรางเลือนบัง

ใช่เพียงหนึ่งคนสู้
เหล่าศัตรูแต่ลำพัง
ล้านแสนร่วมพลัง
จัดตั้งย้ำเจตน์จำนง

คนผิดฉ้อฉลโฉด
ต้องรับโทษรับทัณฑ์ลง
เกณฑ์กฎกำหนดตรง
คงนิยามความยุติธรรม์

อำนาจนิติรัฐ
ยั้งยืนหยัดชั่วกัปป์กัลล์
ค้ำจุนสถาบัน
กษัตริย์ ศาสน์ ชาติรัฐไทย

ผองชนจักก้าวร่วม
หลอมหล่อรวมร้อยดวงใจ
ปกปักรักษ์ชาติไว้
มิยอมให้ใครตักตวง

ทูนเทิดองค์ราชันย์
สถิตย์ขวัญเหนือใดปวง
ใครสิ้นหมิ่นจาบจ้วง
ย่อมทรุดร่วงด้วยมือเรา

การต่อสู้ ณ มัฆวาน
สืบเล่าขานตำนานเนา
ผองชนกับมือเปล่า
เขาจักแปรแก้สังคม

ล้มล้างอำนาจทุน
สมัครสมุนพรรคโสมม
กู้ประชาธิปไตยอันฝังจม
ใต้เปือกตมเผด็จการ

อีกสมัยราชดำเนิน
ราษฎร์ร่วมเดิน ณ มัฆวาน
ประวัติศาสตร์จักจดจาร
ชัยชนะ...ประชาชน
…………………………..
ขับไล่พวกสามานย์
อีกไม่นาน...ประชาชน
..................
อุปสรรคจักข้ามผ่าน
อีกไม่นาน...ประชาชน
!!! อีกไม่นาน.....ประชาชน !!!


นานเกินไป

หญิงชรากับสัมภาระข้างกาย
งึมงำพึมพำเหมือนร่ายเวทยนต์
เรียงประโยคซ้อนสลับสับสน
บ่น..บ่น..บ่น...เพ้อพร่ำ.ลำพัง

กาแฟถ้วยเก่าเย็นชืด
นานจนจางจืด...วางบนโต๊ะตั้ง
ท่ามกลางผู้คนคับคั่ง
แต่เหมือนนางนั่งเดียวดาย

ตอนเที่ยง...ในร้านอาหารจานด่วน
มีลูกค้าล้วนหลากหลาย
ถืออาหารสายตาสอดส่าย
ที่นั่งมากมาย..ไม่เหลือให้จับจอง

มีเพียงที่หนึ่งข้างหน้า
ตรงข้ามหญิงชราทีท่าบ้าบ๊อง
หลายคนจดจดจ้องจ้อง
แต่สุดท้ายต้องเปลี่ยนใจ

โลกใบเล็ก....เดียวดาย
ซ้อนบนโลกวุ่นวายใบใหญ่
เข็มนาฬิกา...เขยื้อนคลื่อนไป
ทิ้งนางไว้ในภวังค์ลำพังตน

ดึกดื่น....
จากวันสู่ค่ำคืนหมองหม่น
ไฟถนนสลัวมืดมน
นานนานมีสักคนผ่านไป

ได้เวลาปิดร้าน
พนักงาน...บอกวันหน้าเชิญใหม่
นางแข็งขืนไม่ยอมไปไหน
พวกเขาจับจูงให้ออกมา

ทิ้งไว้ยืนหน้าร้าน
น่าสงสารละลังละล้า
พึมพำไหนบอกไปไม่ช้า
ลูกหายหน้าไม่มาเสียที

ฝนลงเม็ดปรอยปรอย
ค่อยค่อยหนักขึ้นกระชั้นถี่
งกงกเงิ่นเงิ่นเดินบาทวิถี
จุดหมายไม่มีที่ใด

.....เสียงฝนกระหน่ำ.......
...เสียงครวญคร่ำในหัวใจอ่อนไหว..
...เหนื่อยล้าหนาวฝืนก้าวไป......
...ชีวิตนี้ทำไม...ยาวนาน.........

อะไรรอเราอยู่..พรุ่งนี้





อะไรรอเราอยู่..พรุ่งนี้
สิ่งที่ไม่คาดคิด....เกิดได้
เหตุการณ์..เหมือนอยู่ไกล...กลับใกล้
ล้วนเปลี่ยนแปลง..เป็นไป..มากมาย

อะไรรอเราอยู่...ไม่รู้
ทุกสิ่งเคยมีอยู่..อาจจากหาย
คนที่รักพรากพลัด...กระจัดกระจาย
เมื่อธรรมชาติมุ่งหมาย...ลงทัณฑ์

เวลาที่เหลือ...เพียงเสี้ยว
น้อยนิดขณะเดียวเท่านั้น
แก่งแย่ง.สะสม..แข่งข้น
สุดท้ายไม่เหลือวันชื่นชม

อะไรรอเราอยู่...พรุ่งนี้
ใต้ซากที่ปรักพังทับถม ?
ใต้น้ำสูงเหนือตึก..ล้ำลึกจม ?
ซากศพโสมมเกลื่อนตา

อะไรรอเราอยู่
..ไม่รู้.....

ภาพบน เหตุการณ์แผ่นดินไหวในประเทศจีน ตามเมืองต่างๆ ที่ได้รับผลกระทบจากแรงสั่นสะเทือนขนาด 7.8 ริกเตอร์ เบื้องต้นสำนักข่าวซินหัวรายงานผู้เสียชีวิตยังคงสูงลิ่ว โดยเฉพาะในเมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวนมีผู้เสียชีวิตแล้ว 8,533 กว่าคน

ภาพล่าง ผู้รอดชีวิตเดินไปที่ซากหักพังกลางทุ่งนาซึ่งเมื่อสัปดาห์ที่แล้วเคยเป็นบ้านของเขาเอง ศพผู้เสียชีวิต 1 ศพขึ้นอืดอยู่ใกล้ๆ แต่ไม่มีใครสนใจ ทุกคนต้องหาทางเอาตัวรอด ไม่มีรหน่วยงานรัฐหน่วยไหนไปที่นั่นในช่วง 1 สัปดาห์ที่ผ่านมา (ภาพ: Reuters)

ภาพทั้งหมดจาก Manager.co.th
December 2009
M T W T F S S
November 2009January 2010
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31