Dönüşünde gözüm yok. benim aklım gidişinde, Yok sattı hatıralar senin eksikliğinde...

kokun tenine hapsolmuş sanki, artık duyamıyorum.
yüzün, etrafı kaplamış bir sisin ardından bana bakıyor.
çok şey söylemek isteyip susmayı tercih eden bir halin var.
o tatlı gülüşün hayal meyal aklımda ve kulağıma fısıldadığın o büyülü sözler...
parmakların saçlarım arasında dolaşmayalı uzun zaman oldu
ve uzun zaman oldu bir şeyler değişeli.
değiştiremeyecğim şeyler içinse üzülmüyorum artık...
sanırım bir yanım sana veda etme hazırlığında
beyaz bir bez parçası sallıyorum senin kıyılarına
sana teslim oluyorum ve bir de bu saçma ayrılığa
sen yine bebekler gibi uyuyorsun ne olup bittiğinden habersiz...
bense biraz geç kalmışta olsam vedalaşıyorum seninle sonsuza kadar.
anlam aramıyorum artık söylediğin sözlerde
zaten her şey o kadar anlamsız ki...
daha az düşünüyorum seni
içimdeki sen can çekişiyor,sanırım ölüyorsun...
ve ne garip bu sefer elimden hiçbir şey gelmiyor.
sırf bize birbirimizi hatırlattığı için aşık olduğumuz o şehire de küstüm...
seni hatırlatan ne varsa vedalaştım bir bir...
diyorum ya karşı kıyıda bir yerdesin ne benimlesin ne de bensizsin